maandag 23 mei 2016

Ditjes en datjes....


Oh, het is alweer bijna een maand geleden dat ik hier een post plaatste. Acht jaar geleden plaatste ik soms wel twee keer per week een post. Maar uiteindelijk vond ik het met een keer per week wel mooi. Heel veel blogdames gooide de ene na de andere post op het blog, en dan opeens was de inspiratie weg. Ze vroegen weleens aan mij hoe ik het toch steeds voor elkaar kreeg om wat te plaatsen, en dan antwoordde ik dat het eigenlijk vanzelf ging. Ik maak graag foto's en daar komt dan vanzelf een verhaaltje bij. Foto's van ons huis, detail foto's of van de natuur en de poezen, ze zijn allemaal voorbij gekomen. In al die jaren hebben we natuurlijk ook veel verbouwd, en dan heb je ook al snel wat te vertellen. Iedere dag keek en kijk ik op blogger wat voor nieuwe posten er zijn geplaatst, maar het is inmiddels heel minimaal geworden. Er gaan dagen voorbij dat er niets nieuws meer te zien is, terwijl je twee jaar geleden het amper nog bij kon houden.

Ik snap het ergens wel, want iedereen is druk met van alles en nog wat. En er komt weer een nieuw tijdperk aan. Want het bloggen was ooit het nieuwe tijdperk van picasa, waar dames hun albums deelden met anderen. Toen kwam facebook om de hoek kijken, en nu hebben we Instagram, waar we het soms niet bij kunnen houden omdat er zoveel nieuwe foto's geplaatst worden.
Ik heb al eens verteld dat ik hier ook aan meedoe, maar nog steeds blijf bloggen. En dat wil ik ook nog steeds doen, maar als iedereen stopt of niet meer actief bezig is, dan gaat de lol er vanaf. En dat is de rede dat het zo lang duurde.

Ik zie aan mijn statistieken dat het nog steeds heel veel bekeken word, en de teller staat nu bijna op 1.500.000 keer, en nog steeds zijn er honderden die iedere dag mijn blog doorbladeren. Dus we houden het nog even vol.

Waar zullen we het dan nu eens over hebben?

Misschien over het feit dat ook ik af en toe een nieuwe aankoop doe. Al is dat niet vaak, want tja goed is goed, en ik vind heel veel dingen gewoon te duur. Er bestaat namelijk meer dan spullen kopen voor in huis. Ik mag me nl ook graag verwennen met een geurtje en een lekkere creme, wat leuke kleding, of gewoon lekker uit eten gaan.



Maar soms ben je gewoon een beetje uitgekeken wat er op je tafel staat, en wil je weleens wat anders. Als ik dan wat koop moet het wel iets zijn waar ik een wauw gevoel bij krijg. En dat gebeurde bij deze schaal, die ik zag staan bij Seizoen & Stijl toen ik daar foto's aan het maken was. En die staat dus nu op de salontafel, met wat houten ballen die ik eigenlijk al jaren heb, en wat kaarsen.





Dit hele kleine potje heb ik ook bij Seizoen & Stijl gekocht, maar betaalde de die met een kadobon die ik voor mijn verjaardag kreeg. Hij staat nu even hier voor de foto, maar hij kan op verschillende plaatsen leuk staan, ik weet alleen nog niet waar. Er passen nl precies van die wattenschijfjes in waar je de make up mee afhaalt. Dus op de douche staat hij ook heel leuk. Maar in de keuken staat hij ook leuk. Dus keuze genoeg....

Verder heb ik natuurlijk ook het een en ander gekocht bij de Hoffz outlet in Eldik. Jammer genoeg was nog niet alles binnen toen ik daar foto's ging maken en het aan jullie liet zien. En de eerste dagen had ik door werk, afspraken, en het feit dat ik jarig was amper tijd om zelf te gaan kijken. Daardoor heb ik wel het een en ander mis gelopen, want het schijnt erg druk geweest te zijn, maar ja.... je kunt niet alles hebben.
Toch heb ik daar stof gekocht om straks in het najaar (of is dat al begonnen) de eetkamerstoelen te voorzien van een nieuwe hoes.






Ook heb ik daar bovenstaande wandkandelaar en pot gekocht. Was al heel lang op zoek naar een pot voor op de zuil, en deze staat echt perfect. En de wandkandelaar geeft mooi licht onder de veranda.

Afgelopen zaterdag werd het weer opeens zo lekker aangenaam dat ik besloot om even snel wat vlees te halen en de bbq aan te doen. We hebben tot middernacht buiten gezeten, en je kon je bijna niet voorstellen dat het dan op zondag over zou zijn. Maar dat was het toch echt wel...

Yoris vond het trouwens ook heerlijk om buiten te zijn, en stak zijn neus even flink in de lucht om allerlei geuren op te snuiven. 



Hoop dat we snel weer van een mooie dag kunnen genieten.

Fijne week...


vrijdag 29 april 2016

Carte Colori &......


Monica!!!


Iedereen die van een sobere woonstijl houd kent de verven van Carte Colori. Niet iedereen heeft ermee gewerkt, en ook niet iedereen heeft het in huis.
Maar uit allerlei reacties die ik hier en daar lees, kan ik wel zeggen dat bijna iedereen het mooi vind. Al houd de een wel van bontere muren dan de ander, maar dat is puur smaak. En over smaak valt niet te twisten.
Zelf laat ik het schilderen aan Jan over. Gewoon omdat hij schilder is, en omdat ik zelf met de artrose in mijn handen amper een kwast vast kan houden.

En iedereen die blogs leest, kent ook wel de blog van Monica Het Moonhuis
Zij heeft niet alleen in haar huis alle muren van kalkverf voorzien, maar schildert ook alles wat geschilderd moet worden. Bovendien is ze heel creatief met allerlei dingen maken, en daar gebruikt ze ook vaak de producten van Carte Colori voor.

Monica is dus ook de aangewezen persoon om workshops te gaan geven voor Carte Colori. En om even proef te draaien werd ik samen met Judith van Judith & Co, Marjan van Eenvoud & Simplicity en Ingrid van Home & Lifestyle uitgenodigd voor een workshop. Ingrid zou naar mij toe komen, en samen zouden we Marjan ophalen bij het station. Jullie hebben vast gelezen bij Marjan dat ze vertraging had, dus hebben wij eerst gezellig een bakkie gedaan. Nadat Marjan de auto gevonden had op het station waren we zo bij Carte Colori, waar ze ons op stonden te wachten.

Monica had alles al goed verzorgd, en na de koffie/thee met wat lekkers en het een en ander verteld te hebben over de produkten van Carte Colori gingen we aan de slag met ons werkje van workshop.

We gingen een ammoniet op statief maken, en ik ga daar niet verder op in, want dat mogen jullie gaan bekijken als je jezelf opgeeft voor de workshop. Ik kan alleen zeggen dat het heel erg leuk is om te doen, en je houd er ook nog een item aan over om in je huis neer te zetten.
En lukt het niet, dan is Monica er meteen om je te helpen.






Tijdens het droogproces van de ammoniet heeft Monica ons de tips en tricks verteld over hoe je kalkverf aanbrengt. Nadat ze zelf een start had gemaakt was het tijd om de kwast door te geven. Zoals ik al zei, laat ik de kwast graag aan Jan over, en heb hier dus niet aan meegedaan. Maar ik heb wel even mijn camera genomen om het een en ander op de foto te zetten.






Ja, het ging haar heel makkelijk af hihi!!




Terwijl ik stond te kijken keek ik ook even om me heen, en dat zag er ook allemaal heel mooi uit!!
We kregen trouwens ook nog een heerlijke lunch, en hebben als bloggers onder elkaar natuurlijk ook heel wat afgekletst. Tja, je zet een aantal dames bij elkaar die dezelfde passie en een blog hebben, en de tijd vliegt voorbij.


Een kijkje van boven naar de hal. En ze hebben hier een prachtige badkamer in tadelakt, en wat een sfeer geeft dat....








Dit vond ik ook zo'n mooi plaatje. Het glimmende op de muur van de gouden metallic verf, en het stoere van de haard. En dan de mix van dat landelijke krukje met die stoere moderne lounge stoel.




En dan staat er opeens ergens een oude deur met blauwe tegeltjes. Ja, van de simpele dingen om je heen kan ik genieten...

Intussen hebben we natuurlijk ook nog de ammoniet afgemaakt.  Ja ja.... die staat intussen in het keukenraam. Voor de foto heb ik die even op tafel gezet...




Ik wil Meta en Ellen bedanken voor de gastvrijheid en de mooie goodie bag die wij na afloop kregen, en Monica bedankt dat je aan ons dacht als proefpersoon. Ik heb er echt van genoten.

Willen jullie ook zo'n leuke workshop doen, dan kun je even kijken op de blog van Monica Klik voor informatie of je meteen aanmelden op de site van Carte Colori Klik


Fijn weekend.....

dinsdag 26 april 2016

Lente...



Officieel zou het nu Lente zijn,  en ik was blij dat hier en daar de beuken uitliepen, en dat we straks hier onder de veranda weer heerlijk beschut kunnen gaan zitten, maar man oh man, wat valt dat tegen!!
Hoe heerlijk was het vorig jaar om deze tijd.
Ik had de veranda alweer goed schoon gemaakt, want na een lange winter zitten er hier en daar spinnenwebben en de kap is echt vies.




De rieten stoel staat klaar om in de middag te genieten van de zonnestralen, en als het nog wat fris is houden de schapenvachten me toch nog warm.






De perenboom liet de bloesem zien, en het staat zo gezellig in de tuin. Dus ik dacht dat het helemaal goed zou komen. Met dit zonnetje zou de beuk aan de voorkant ook snel uitlopen, en zou ik kunnen zien waar er nog wat bij kan.
Maar het ging toch even wat anders, want de temperaturen dalen en het is echt weer om binnen te zitten, en de beuk blijft kaal. En afgelopen zondag leek het wel even winter!!!! 




April doet dus echt wat hij wil!!!!

Maar op 1 Mei is het mooi geweest en willen we zon. Alhoewel morgen zou het ook fijn zijn, want ik vind het wel sneu voor iedereen die zich ingezet heeft om van Koningsdag een feestdag te maken. Kinderen verheugen zich toch op spelletjes of op de kleedjesmarkt. 

Hoop dat iedereen zich morgen toch nog vermaakt. En kleed je goed aan, want het is koud. Brr!!

(deze foto's zijn ook te zien geweest op instagram)







maandag 11 april 2016

Tuinperikelen.....


De voortuin van een huis is net als de gang het visitekaartje van het huis waar je aanbelt. Als ik zelf in een straat loop dan let ik altijd op de voortuinen en de ramen, en vaak weet je dan ook al wel wat voor type mensen er wonen en hoe het interieur er een beetje uitziet. Dus ik bedoel dat iemand met een klassieke inrichting vaak een klassieke tuin heeft, en houd ook van klassieke kleding.  En een landelijk type heeft ook zo zijn eigen ding.

Jaren geleden was bij mij de voortuin redelijk open, en kon iedereen in die tuin kijken. Dat was voor die tijd gewoon, denk ik!! Er stonden struiken en planten in een border die best wel wat onderhoud nodig hadden, en er liep een krom klinkerpad met buxus naar de deur toe. Dat heb ik enige jaren geleden al aan gepakt omdat mijn moeder toentertijd bijna niet binnen kon komen in de rolstoel. Bovendien was er een boom omgewaaid en toen besloten we om een recht buxusvak te maken van de bestaande buxus, en die te vullen met annabellen. Dat was allemaal heel goed gelukt. Rondom onze tuin kwam een beukenhaag die onze tuin toch wat intiemer zou maken.

Wij hebben een groot raam aan de voorkant van het huis, en voor een rijtjeswoning ook best wel een aardig grote voortuin, en als we op de bank zitten, kijken we dus ook altijd in die tuin. Dus die tuin wil ik passend hebben bij mijn huis. Helaas denkt niet iedereen er zo over en maken ze er soms een behoorlijke bende van (wat ze zelf moeten weten, maar ik hoef er niet tegenaan te kijken). Daarom hadden we de beukenhaag al aardig hoog laten groeien, op deze manier waren we ervan verzekerd dat we een mooi uitzicht hadden. Er zijn nog steeds mensen die even terloops opmerken dat de haag toch wel hoog is. In een dorp moeten ze duidelijk nog even wennen aan dit soort afscheidingen,

Zo zag het er in het voorjaar uit....





En in de zomer, was het een grote witte bloemenmassa!!




Het was best wel mooi, en toch zijn we de afgelopen weken weer bezig geweest in de voortuin. We hadden dus dat buxusvak wat gevuld was met annabellen. Maar de buxus ging hier en daar dood, en de annabellen die erin stonden waren prachtig hoor, maar ieder jaar weer lagen ze na de eerste zomerbui helemaal plat. Wat ik ook deed om ze omhoog te binden, het werd gewoon een zooitje. Bovendien kon ik niet zo goed bij de beukenhaag als ik die moest knippen. Dus, daar hebben we de afgelopen weken veel over nagedacht, en vervolgens het plan uitgevoerd.

De buxus die nog mooi was wilde ik eerst nog op een andere manier hergebruiken, maar het kwam gewoon niet uit. Dus dan maar alles eruit, en opnieuw beginnen.

Omdat de tuin nu lekker afgeschermd is door die haag wilde ook een plekje om te zitten. Nu ben ik niet zo om aan de straat te gaan zitten, maar door de beukenhaag zitten we heel erg beschermd, en is er niemand die mij daar ziet zitten. Vooral in het voor- en najaar schijnt daar het zonnetje nog weleens lekker, terwijl het aan de achterkant koud is door de schaduw.
Dus alles bij elkaar optellend hebben we ervoor gekozen om boerengrind in de tuin te plaatsen met een klein buxus vak waar drie sterke lime lights inkomen. Maar in het midden van de tuin hebben we een oude perenboom met grillige takken gepoot. We wonen immers in de Betuwe!! Het is nog wel een beetje kaal, maar ik wil me nooit overhaasten. Ik wil het goed overdenken om zo te voorkomen dat ik ergens spijt van krijg.

Heb al wel een idee voor dat zitten met een kopje koffie..., maar daar moeten we nog even voor op pad.




De beukenhaag is nu nog steeds bruin, maar langzaamaan laten de dode blaadjes los, en komen springen de nieuwe bladknoppen open.
Ik kan nu ook veel makkelijker bij de beuken, en de leilinden om ze te snoeien.
We hebben voor de conference gekozen, omdat deze wel mooie grillige takken had, maar ook niet al te breed, want hij moest door een smal poortje en onder de leilinden door de tuin in gebeurd worden.





Inmiddels begint de boom zijn bloesemknoppen te krijgen, en zal ik straks toch even een wit geraamte voor het raam hebben.




In het hoekje van de tuin staat nu de gietijzeren franse vaas, waar een takkenbol met mos op ligt.
En die zorgt daar voor een mooie sobere aanvulling van de tuin.

Later in het seizoen zal ik hier zeker nog wel wat foto's van maken.






zondag 27 maart 2016

Schuiven met spullen.....



Consoles, je ziet ze hier en daar wel voorbij komen. Sommige hebben hele mooie oude exemplaren liggen of staan. En anderen hebben kopieën van die oude liggen, maar die zijn het dan toch net niet voor mij. Ik ben al heel lang op zoek naar een echt mooi oud exemplaar, en dat mag dan best wel wat kosten als het voor mij maar de wauw factor heeft. Maar ik kom ze zelden of nooit tegen, want als ik er weleens een zie, dan is dat bij iemand die hem niet kwijt wilt om dezelfde rede...  Nu heb ik er wel twee, maar die zijn eigenlijk best klein, en ik zoek naar een groter exemplaar. 
Maar ik had nog wel deze houten console op zolder staan. Ooit meegenomen bij een handelaar in oude bouwmaterialen.





Hij heeft wel vaker in mijn huis gestaan, maar op een gegeven moment was hij buiten terecht gekomen, waar hij ook leuk stond. En om de een of andere rede stond hij nu weer op zolder. Dus toch maar eens naar beneden gebracht, en dan eens kijken waar hij mooi uit zou komen. Tja, daarom stond hij eerst buiten...., het was de kleur. De kleur matcht niet met de rest, en nu hoeft het qua kleur ook niet allemaal een pot nat te zijn, maar het moet wel matchen. Snappen jullie het nog?

Dus ik ben met wat kalkverf aan de gang gegaan op de console, en ja.... hij matcht met de rest!!!
Zo heb ik toch een ornament die ik mooi vind, en een beetje de wauw factor heeft, want er zit nog wat in mijn hoofd, en dat gaat er natuurlijk niet zo maar uit.




Ik heb weleens de vraag gekregen waar die kast staat met dat leren flapje. Dat is dus de zelfgebouwde tv kast waar allerlei muziek componenten instaan. Ik kan voor de foto niet even die speaker weghalen, dus die moet je maar wegdenken hihi.. Het is iets wat hier altijd in huis zal blijven staan.




Een paar weken geleden waren we bij Anja Otto (die overigens ook zo'n mooi ornament heeft) bij haar open huis, en zijn toen meteen doorgereden naar Hamsmade. Waar Jan deze oude vijzel zag staan, die een beetje extra gebruikerssporen had opgelopen, en daardoor voor ons mooier was geworden. Deze hebben we meegenomen en die heeft een mooie plaats gekregen op de vensterbank.

De magnoliatakken staan hier ook leuk in, dus die blijven in het voorraam.




De oude kruik die hier eerst stond is naar de keuken verhuisd, en staat daar eigenlijk mooier dan de kruik die er eerst stond. De gedroogde rozenbotteltak mag er ook in blijven, want ik vind hem leuk staan. Voor velen herkenbaar denk ik, dat schuiven doordat er een nieuw iets in huis is gekomen. En de kruik van de keuken is in de gang even op de grond gezet, zo van dat komt nog wel een keer.... Maar hij staat er nog steeds, en eigenlijk vind ik het ook wel leuk.




Wens jullie nog een fijne Pasen verder.

vrijdag 4 maart 2016

Amersfoort....


Afgelopen weekend waren we in Amersfoort. We hadden een overnachting kado gekregen, dus zaterdagmorgen reden we die kant op. Het beloofde mooi en droog weer te worden, en ook al was het lekker fris de zon deed heel goed zijn best, en de lucht was zo mooi strak blauw op zaterdag.

Nadat we bij een blogvriendin even gezellig koffie gedronken hadden in een mooie gezellige woonkamer met een prachtige sobere inrichting, zijn we naar het hotel gegaan.

We waren er nog maar net, en meteen gingen de wandelschoenen aan om Amersfoort te bekennen. Het is een mooi oud stadje, met prachtige panden, en smalle straatjes. We genieten altijd enorm van dit soort stadjes. En als je dan op een plein gezellig koffie kunt drinken op een terras in de zon, dan maakt dat je dag toch helemaal compleet.







Ik kan me voorstellen dat het hier in de zomer nog mooier is, als de bootjes door de grachten varen. Dus we gaan vast nog eens terug. Ik zeg; terras, wijntje, gezelligheid, DOEN!!!




We hebben best veel gelopen in die twee dagen, en dan loop je natuurlijk ook nog even bij Sober en Stoer naar binnen. Wat een lieve vriendelijke mensen zijn dat toch. Maar we zijn met lege handen de winkel weer uitgegaan. Je ziet natuurlijk best wel mooie spullen, maar die heb je dan al of ik vraag me af waar ik het zou moeten laten, want ik hou nu eenmaal niet van vol. Bovendien zag ik deze keer niet echt iets waar ik helemaal weg van was. Maar dat hoeft voor mij ook niet hoor, gewoon even de sfeer proeven vind ik al super.




Zo'n weekend vliegt letterlijk voorbij, maar we hebben er echt van genoten. En hoe anders was het de afgelopen dagen, en nu. Regen, regen, en zelfs wat sneeuwvlokken, maar gelukkig is het binnen gezellig en warm.



Fijn weekend...




maandag 22 februari 2016

Plaatjes kijken.....




Het is alweer enige tijd geleden dat ik hier een post plaatste.
De laatste maand vullen de dagen zich steevast met de dagelijkse dingen, het oppassen en bezoeken van mijn kleinzonen, de fysio en soms wat prutswerk in huis.
Maar je hoort mij niet klagen hoor, ik heb het reuze naar mijn zin.

Soms plaats ik even snel een met mijn mobiel genomen foto op Instagram, en kijk daar dan even wat er allemaal afspeelt bij anderen. Instagram is tegenwoordig hot, en deze oma wil graag overal van op de hoogte blijven dus heb daar ook al enige tijd een account. Je maakt gewoon heel snel een foto met je mobiel en plaats die dan zonder lappen tekst. Ik kan natuurlijk ook foto's plaatsen die ik met de camera genomen heb, maar omdat ik in raw werk moet ik die eerst bewerken, en dan is het wat omslachtig. Ik weet niet of er regels zijn, maar vaak zie ik dames die iedereen bedanken voor een geplaatste reactie, en dat doe ik dan weer niet. Sorry!!! Ik vind het anders toch wel heel veel tijd in beslag nemen. Ik probeer iedere dag wel even te kijken, maar het gebeurt me ook dat ik een hele tijd niet kijk of iets plaats.

Bij het bloggen ben je gewoon even druk met het maken van een post, en vervolgens plaats je daar dan ook echte mooie foto's bij die je genomen hebt met de camera. Wat overigens een van de redenen was dat ik met mijn blog begonnen ben, iets doen met mijn foto's... Na het plaatsen komen er reacties die ik plaats nadat ik ze gelezen heb, op deze manier weet ik ook zeker dat ik alle reacties onder ogen krijg.  Er word niet verwacht dat ik overal antwoord op geef, of iedereen bedank, en ook daar probeer ik iedere dag even te kijken.
Ik vind het dan ook nog steeds erg jammer dat zelfs de "die-hards" onder de bloggers steeds minder gaan posten, en als ik mijn lijst bekijk dan zijn er zelfs al velen gestopt. Daarom nog een rede dat we met de tijd mee moeten gaan hé.

Daarom plaats ik nu wat foto's genomen met mijn camera die ik ook op Instagram had geplaatst, maar dan met mijn mobiel.

Zo plaatste ik laatst gewoon wat foto's van een ijzeren, tja... wat is het? Een stukje hekwerk volgens mij!!
En van een grote plaat koek. Toen ik die aan het snijden was in reepjes, zag ik opeens dat het er ook wel heel mooi uitzag. En op zo'n moment pak ik dan meteen de camera om het vast te leggen.










En dit ijzeren "hekwerk" staat tussen de keuken en de kamer. Het heeft geen doel, en dat hoeft ook niet altijd. Het staat gewoon leuk!!!






Wens jullie allemaal een hele fijne week, en wil jullie bedanken voor het volgen van mijn blog en/of op instagram.




donderdag 28 januari 2016

Joep vertelt over baldadigheid....



Ik hoor mijn baasmevrouw nog weleens zuchten en roepen dat als je niet beter zou weten, je zou denken dat ze een stel jonge kinderen in huis had. Ik geef toe dat ze ons nog weleens tot de orde moet roepen.
Want de laatste tijd rennen wij als een kip zonder kop door het huis heen. Yoris de draak (zo noemt de baasmevrouw hem vaak, want het kan echt een draak zijn) zit dan hoog op de tafel of op een stoel, en zodra ik langs loop springt hij boven op mij.
Ook gebeurt het nogal eens dat hij als een bok door de kamer springt, en dan op de een of andere manier zelfs tegen de muur op springt. Het is gewoon niet uit te leggen.

En noemt ze Yoris een draak door zijn streken, zo noemt ze mij weleens een watje.
Maar kan ik er wat aan doen dat ik zielig doe als ik schrik wanneer Yoris op mij springt of mij zelfs in mijn nek wil bijten.
Als wij alleen thuis zijn dan ga ik lekker op bed liggen slapen, en Yoris ligt er dan ook bij hoor, maar gaat altijd naar de deur als er iemand thuis komt. Ik hoor het vrouwtje dan vaak vragen of we lief geweest zijn. En ik merk dan dat ze hem even op wil beuren om te kroelen, want hoor dan meteen zeggen jaja, je mag weer lopen!!! Hij heeft er een hekel aan dat je hem opbeurt.
Ik blijf dan gewoon liggen, en loop later wel op mijn gemak naar beneden. Want meestal gaat het vrouwtje daarna lekker op de bank, en dan kruip ik heel dicht tegen haar aan, want dat vind ze fijn. Ik rol dan op mijn rug zodat ze dan op mijn buik kan kriebelen, en sla mijn poten over haar pols.

We zijn eigenlijk totaal verschillend, en ik mag dan een watje zijn, maar ik kan me soms ook wel als een baas gedragen hoor.

Zo ook hier....

We zitten hoog op de tafel naar die kleine jongen te kijken, die de laatste tijd steeds allerlei speeltjes van ons komt brengen. En dan roept hij steeds Hallo mauw!!!

En dan begint Yoris opeens in de schaal te klauteren die op tafel staat.
Nou, dat is dus niet de bedoeling hé. En zeg vriendelijk maar toch streng dat het afgelopen is.

Want dat kan toch niet!!!











En geloof mij, hij luisterde toen wel....
Vandaag luisterde hij echter niet naar de baasmevrouw. Ja, ze was echt een beetje boos hoor...., want hij gooide een pot van de haltafel en die viel kapot op de grond. Gelukkig was het geen dure zei ze tegen baasmeneer, want het was er een die ze zelf bewerkt had ofzo met tegellijm en een touwtje,

Gelukkig is ze het alweer vergeten hoor, want we kregen vanavond een lekker snoepje, en lagen samen (ja, zelfs Yoris) bij haar op de bank toen ze tv zat te kijken.



woensdag 20 januari 2016

Mason.....


We waren de uitgerekende dag al voorbij, en zaten op vrijdagavond bij mijn schoondochter om haar verjaardag te vieren. Niets wees er op dat die kleine spruit zich snel zou aankondigen.

En dan sta je op Zaterdagmorgen op, en heb je net je ontbijt naar binnen gewerkt als de mobiel gaat...
Ik vlieg meteen op, en ja... ik was weer oma geworden.




Vandaag mag ik jullie voorstellen aan mijn tweede kleinzoon Mason.
Helemaal verliefd op dat kleine hummeltje.

Ook jij bent net als Daan voor altijd in mijn hart!!


maandag 11 januari 2016

Een nieuw jaar...


Het lijkt nog zo kort geleden dat ik hier schreef dat we aan een nieuw jaar zouden beginnen. En dat jaar is omgevlogen en nu beginnen we alweer aan een nieuw jaar... Gelukkig hoor ik jong en oud zeggen dat de tijd door de vingers glipt, dus het is niet alleen ik die er last van heeft. Nu is het natuurlijk ook zo, dat wij altijd lekker bezig zijn, het zij thuis of bij de kinderen. Maar ook gewoon met een lekkere wandeling, of iets gaan bekijken of bezoeken. En niet te vergeten de oppasdag van onze kleinzoon. Afwisselend met af en toe een keer lekker uit eten vullen wij de dagen dus goed. En dan vliegt de tijd ook letterlijk voorbij.





We wonen hier inmiddels alweer 35 jaar, ongelooflijk als je dat zo opschrijft, wat betekent dat we op 2 Januari ook alweer 35 jaar getrouwd waren, wat inmiddels ook een mijlpaal en heel bijzonder is. En ja, toen ging je trouwen als je samen wilde wonen...
De meeste klussen hier in huis zijn wel gedaan, toch blijven er natuurlijk wensen. En dat is maar goed, want wat zou het leven saai zijn als er niets te wensen is. Ik kan me dan ook niet voorstellen dat mensen jaren lang met dezelfde inrichting doen, en zelfs dingen op dezelfde plaats laten staan.
De meeste wensen zijn geen grote verbouwingen maar eerder kleine aanpassingen. Die ene kachelwens is er nog steeds, en ook zou ik heel graag een nieuw aanrechtblad willen, want ik krijg de sfeer maar niet in de keuken zoals ik wil. Want hoe mooi het terrazzo blad ook is, het blijft landelijk in de stijl van brocante landelijk. Dus wie weet wat dit nieuw jaar ons gaat brengen.
Maar met iedere aanpassing of verbouwing zullen jullie het weten, want met bloggen ga ik ook alweer bijna mijn 8e jaar beginnen, en voorlopig zal ik daar nog wel even mee doorgaan.




Net als op Pinterest, Facebook en Instagram. Eigenlijk zijn we overal druk mee bezig en denk, of nee ik weet het wel zeker dat die dingen ook veel tijd opslurpen. Maar het is zo leuk!!
En dingen die je leuk vind moet je gewoon doen, want de tijd gaat heel snel voorbij.

De foto's die hier bij deze post plaats zijn foto's van mijn laatste aankoop. Een stoere houten bak voor op de aanrecht. En deze bak zou toch veel stoerder overkomen op een ander blad.... ja, toch!!! En nu de kerstkrans eruit is, ook weer even wat anders op de schap.




Verder wil ik iedereen bedanken die mij het afgelopen jaar trouw heeft gevolgd of volger zijn geworden en voor de lieve leuke reacties die ik via blog, mail of wat dan ook mocht ontvangen.
En hoop dat we dit jaar allemaal weer mooie woonideeën op kunnen doen en elkaar op social media kunnen inspireren.






woensdag 30 december 2015

Op naar 2016...


Dit word alweer de laatste post van dit jaar, en weet niet hoe het bij jullie is gegaan. Maar voor mij is het jaar omgevlogen. Een jaar wat begon met een huwelijk van onze middelste, het uitvliegen van onze jongste, en allerlei klusprojecten en tegenslagen. Maar achterom kijkend is alles goed gekomen en mooier geworden. Zelfs qua gezondheid mag ik niet klagen, al blijf ik mijn ups en downs hebben. Maar dat hebben we vast allemaal wel. Deze week ben ik lekker vrij, en heb gisteren meteen het beetje kerst wat ik in huis had verwijderd. De zon scheen en ik had het gevoel dat het voorjaar in aantocht was. En houd je normaal de deuren en ramen graag dicht in december, nu had ik de kleine raampjes zelfs open staan.
Heerlijk de hele dag een beetje schoonmaken en keutelen in huis met de top 2000 aan op tv. Af en toe een kop koffie met Joep en Yoris om me heen, en dan gezellig aanschuiven in het top 2000 cafe.



Deze schaal heb ik al vaker binnen gehad, en afgelopen zomer stond hij op de buitentafel en ging Yoris er lekker in liggen. Nu stond hij lekker een beetje te verweren, en heb ik hem maandag maar eens een beetje schoongemaakt om hem binnen weer een plekje te geven.
Op een gegeven moment word het dan toch weer te druk in mijn ogen, en wil ik rust.
En een mooi item word toch alleen maar mooier door de eenvoud.


De heren hebben het natuurlijk allang weer geïnspecteerd, 
en goed gekeurd en laten het nu weer met rust. 



Vandaag bij het boodschappen doen heb ik een zak oliebollen meegenomen, want daar kan ik dan aan het eind van het jaar echt zin in hebben. Jaren geleden toen onze kids nog klein waren was Jan altijd zo'n 150 oliebollen aan het bakken. Een traditie die hij overgenomen had van zijn moeder. Maar zoveel word er niet meer gegeten, en dus kopen we ze tegenwoordig maar bij de bakker.





En dat ze smaakten, bewijzen de lege bordjes.

Ik wil jullie graag bedanken voor het volgen van mijn blog. Maar ook voor het volgen op facebook, pinterest en zelfs op instagram. als ik het zo lees, weet ik misschien meteen waarom die weken zo snel gaan hihi....
De reacties die ik krijg stel ik zeker op prijs, en zijn de kers op de taart, en ik probeer zoveel mogelijk vragen te beantwoorden die ik op wat voor manier dan ook krijg. Maar soms heb ik last van die weken die voorbij vliegen...

In Januari begin ik alweer met mijn 8e blogjaar, en ook al was ik de laatste tijd wat minder actief, ik probeer toch het komende jaar ook weer zoveel mogelijk te posten. Want ik blijf het toch nog steeds erg leuk vinden. 
Het komende jaar beginnen we bijna traditiegetrouw met leuke dingen, want begonnen we 2011 met het kopen van onze woning, 2013 met een huwelijk, 2014 een geboorte van een kleinzoon, 2015 wederom met een huwelijk, zo hopen we 2016 te beginnen met  ons 35 jarig huwelijk, en wederom een geboorte. 

Ik wens jullie een hele fijne jaarwisseling,
en een gelukkig, mooi en vooral een gezond 2016

Liefs lia