donderdag 10 november 2016

Het zijn maar kleine dingen.....



Er is alweer een maand voorbij, en die is letterlijk voorbij gevlogen.
Het lijkt wel of de weken steeds sneller voorbij zijn. En wat doe je dan eigenlijk allemaal? Wel ik kan je zeggen dat ik het eigenlijk helemaal niet meer weet hihi..., maar was wel druk met van alles en nog wat.
Ik ben iets vaker aan het oppassen en nu mijn zoon gaat verhuizen word ik nog wat vaker ingezet als oppas en kok.

Maar als ik even terug kijk op mijn IG, dan weet ik alweer snel wat ik op een bepaalde dag deed.

Zo weet ik door onderstaande foto dat ik druk aan de poets was in de keuken, en daar de oude lepeltjes van mijn moeder tegen kwam, en daar even wat foto's van wilde maken.




Ik maak zoals jullie weten ook altijd foto's voor Seizoen & Stijl, en dat vind ik zo ontzettend leuk om te doen. Zeker als ze ook nog gebruikt worden voor een advertentie of flyer. Eigenlijk vul ik soms best wel een groot gedeelte van de dag met het maken of bewerken van foto's.
Heb ook nog een album gemaakt voor mijn jongste zoon, maar die kan ik niet laten zien, omdat hij hem zelf nog niet gezien heeft.




Als ik ga wandelen neem ik mijn camera niet altijd mee, want steeds stoppen is niet zo heel erg leuk. Maar er zijn natuurlijk uitzonderingen. Zoals op een mooie mistige morgen.
Al vind ik dat toch wel een beetje moeilijk.



Zo had het 's nachts gevroren en er lag iets van ijzer op de tuintafel. Tja, dan kan ik het niet laten om daar toch eerst even een foto van te maken.

Ik loop ook nooit zomaar buiten, maar kijk altijd om me heen, en dan ontgaat me de mooie lucht natuurlijk ook niet. Op zo'n dag is er altijd een mooi lijnenspel in de lucht.






Als je maar om je heen kijkt is er altijd wel iets moois te zien buiten. Maar binnen ook hoor, want toen ik met mijn foto's bezig was stond er een kaars aan op tafel, die net het kaarsvet langs de kandelaar liet lopen.



Het zijn maar kleine dingen, maar ik word er vrolijk van.
Het zijn mijn "geluksmomentjes"

donderdag 6 oktober 2016

Veranderingen....


Veranderingen in huis en op het blog. Ik vond het wel weer eens tijd om mijn blog wat te veranderen.
Zo af en toe, vind ik dat er wel een nieuw kleurtje en wat nieuwe foto's op mogen, maar dat gaat niet zo makkelijk. Tenminste niet bij mij, want de foto's moeten bij elkaar matchen, en de kleur van de achtergrond moet daar weer mooi op aan sluiten. En dan snap ik nog steeds niet waarom het op de pc/laptop heel erg mooi is, en waarom het op de tablet het dan weer wat meer geler van kleur is, en dan baal ik zo enorm....
Hoezo perfectionistisch!!!

Dat geld dus ook voor de foto's.Ik ben er best lang mee bezig geweest, en het lukt me niet goed genoeg.. (vind ik). Wat ik jullie wil laten zien, is namelijk best wel in een donkere hoek, waar dan wel weer licht van links naar binnen valt. Er brand hier met donkere dagen ook altijd een lamp.

Dit gedeelte was vroeger de keuken, en nadat we de keuken verplaatst hadden was dit gedeelte eerst bestemd voor de kinderen om te spelen, en later toen de pc zijn intrede deed, kwam die ook hier in dit gedeelte te staan. De laatste jaren stond hier altijd mijn servieskast, met daarnaast een zuil waar een oude kruik op stond.




Maar als je goed rechtsboven naar de foto kijkt, dan zie je daar een hoogteverschil in het plafond. Dat was ooit zo gedaan omdat daar een schoorsteen zat. Die schoorsteen hadden we al tot het plafond weggehaald, maar verder was hij nog intact.

Ik stoorde me al jaren aan die plaat op het plafond, en vroeg waarom we dat ooit zo gedaan hadden. En tja, toen bedacht ik dus opeens dat we daar misschien wel een pijp van een kachel op aan konden sluiten.

Dus zijn we ons daar maar eens in gaan verdiepen. We wisten al wel dat het te klein zou zijn voor een houtkachel, maar een gaskachel zou wel gaan. En we wisten ook al wel dat we dit klusje toch wel aan de profs over wilden laten. En dan zouden we het zelf verder aftimmeren, want dat soort dingen willen we gewoon zelf doen, omdat je al doende weer bepaalde ideeën krijgt.




Omdat daar natuurlijk altijd mijn servieskast stond, wilde ik wel weer iets terug. En zo kwam ik op het idee om rechts van de kachel een kast te bouwen. Maar dan graag met deuren van planken tot het plafond, zoals aan de voorkant naast de ramen.

Bovenin de kast is de pijp netjes weggewerkt, dus daar zien we ook niets meer van. Tja, en waar maak je dan die deuren mee open?  Eigenlijk ben ik niet zo van de grepen, maar ja die deuren moeten natuurlijk wel open en dicht kunnen. En dat kunnen ze nu ook dmv een druksysteem.

De deuren hebben ook dezelfde kleur gekregen als aan de voorkant, en de schouw is gekalkt in Lino, net als de rest van de woonkamer.




Ik heb hiermee nog een wens van mij vervuld. Ik had nl nergens een plekje in de woonkamer om wat leuke persoonlijke dingen neer te zetten. Want buiten de tafel heb ik alleen een tv kast en een klein tafeltje om wat op te zetten, Nu er rechts van de haard nog grote schappen geplaatst zijn, kan ik daar dan eindelijk mijn favoriete woonboeken leuk neerleggen, en met nu wat leuke zwart-wit foto's van de kleinkids.






Zoals je ziet steekt de schouw ook iets verder naar buiten dan de rest. Zijn gewoon van die kleine dingen die het net even wat anders maken.

Als je nu van de gang de kamer inloopt dan kom je niet meer in een ruimte die tussen de keuken en kamer zweeft, maar omdat het nu een geheel is mag het echt een gedeelte van de woonkamer genoemd worden. Bovendien lijkt het ook veel groter geworden, en dat is natuurlijk ook best een pluspunt. En ook al zit je er niet echt voor of naast met een stoel, wij kijken er vanaf de zithoek mooi op, en dat geeft al warmte genoeg.




Zoals jullie van mij gewend zijn hou ik ervan om strak en stoer te combineren met sober en een beetje landelijk. En omdat het nu herfst is mag er wel een vachtje bijliggen. En ben je echt koud kun je altijd even voor de kachel zitten om je op te warmen.


Graag tot ziens!!


woensdag 21 september 2016

Sorry....


Sorry, ik heb de lezers van het blog een beetje verwaarloosd.
Maar doordat wij het niet zo goed getroffen hadden met het weer in onze vakantie, probeerde ik van iedere mooie dag te genieten. Bovendien had het fybrootje in mij me weer even uitgeput. Maar met even wat extra rustmomenten kan ik er wel weer tegenaan. (hoop ik)

Tussendoor, heb ik eens even gekeken wat ik aankomend seizoen van de diverse linnen stoffen kan gaan maken. Of zal ik ze zo maar laten liggen, want eigenlijk word ik van zo'n stapel ook al heel erg blij.

Willekeurig gestapeld en juist niet gestyled geeft het precies dat mooie plaatje waar ik van hou.
Maar ja, kan het dan toch niet laten om even te kijken of ik nog wat leuke foto's kan maken.






Als je me volgt op instagram heb je ze waarschijnlijk al gezien, want daar plaats ik toch wat vaker dan ik had verwacht een foto. Maar nooit meer dan één per keer, en hier plaats je er toch makkelijk een aantal bij elkaar.
Ook dus deze peren die hier in de schaal op tafel liggen.






De perenboom die we in het voorjaar gepoot hebben, doet het zo enorm goed. We hebben dan ook een enorme oogst. De takken waren gewoon aan het doorbuigen van de zwaarte. En wat is dat fijn als je 's morgens als je de deur uitgaat even een peer van de boom plukt om mee te nemen.



Ik noem dat mijn  "geluksmomentjes".


Iedereen heeft van die momenten, en dat zijn dan juist van die simpele kleine dingen.
Natuurlijk is het grootste geluk je man, kinderen en kleinkinderen te zien.

Maar de geur van schone was, het eerste kopje koffie 's morgens, of een simpel bloemetje in de tuin kan me blij maken. 
Zo vind ik het ook zo fijn, als er een frisse wind de gordijnen de kamer inwaait.



Momenteel word er weer geklust in huis, want we krijgen een gashaard. Komende winter zitten we er dus warmpjes bij. En vanaf deze plek kan ik alles goed in de gaten houden. Overal moet toch immers een opzichter zijn hihi...



Ik hoop in de volgende post dat ik jullie daar meer over kan laten zien. En doe mijn best om wat vaker een post te plaatsen.

Voor nu nog een hele fijne week.


zondag 28 augustus 2016

Voorbij....


De vakantie was twee weken geleden al afgelopen, maar ik had nog geen zin om met dat prachtige weer een blogpost te maken.
Ja, nu is het mooi weer en daar wil ik als ik vrij ben van genieten, want in onze vakantie hadden we dus weer veel regen. Nu ik er over na denk, hebben wij de laatste jaren best wel veel wisselvallig weer in onze vakantie gehad. Word dus tijd dat we ook in Augustus onze vakantie krijgen.

Maar gelukkig zie ik bijna altijd alles wel door een roze bril, en zit mijn glas altijd half vol.

Onze vakantie is dus alweer twee weken voorbij, en we hebben ondanks de regen, en soms een echte herfstdag ons goed vermaakt.

We waren een kleine week in Zeeland, ons favoriete stukje Nederland en waar gelukkig de zon snel schijnt.
Waar we weer veel gewandeld hebben, zoals 15 km door de duinen, en weer 15 km terug over het strand, en sommige dagen helemaal niets gedaan hebben. En stiekem schik hadden als ik op een terras zat terwijl ze thuis regen hadden.

We hebben dagen gehad met strakblauwe lucht en lekker warm, maar ook donkere luchten en waar de zee groen was. Maar toch ook een prachtige zonsondergang hadden.








We konden ook uren op een bankje zitten en alleen maar kijken. Want er is natuurlijk altijd genoeg te zien, zoals al die grote schepen die daar in Vlissingen voorbij komen. Maar hebben natuurlijk ook in het centrum gelopen, en gekeken waar vroeger de slag om de schelde was tijdens de tweede wereldoorlog.






Vanaf de andere kant ziet de molen er weer heel anders uit, met de vele windmolens op de achtergrond.






We hebben eenmaal thuis ook nog wel een keer heerlijk een eind kunnen fietsen, wat we ook heel graag doen. En dan geniet ik ook van het mooie wat in je eigen omgeving ligt.




We krijgen weer een mooie week, en deze week gaat er weer het een en ander veranderen in huis, maar daar kom ik later natuurlijk nog een keer op terug.

Ik heb tijdens mijn vakantie wel af en toe wat geplaatst op IG, maar heb de blogwereld een beetje verwaarloosd. Ik ga dus komende week eens even terug kijken.


Fijne week allemaal....



woensdag 13 juli 2016

Zomerstop...



Het wil met de zomer maar niet echt lukken.

Als ik terug denk aan de zomers dat mijn kinderen nog klein waren, dan was daar altijd de zon bij. We hebben zelfs jaren gehad dat er op school een tropenrooster gedraaid werd. Ze kwamen uit school en speelden buiten, en na het eten waren ze weer buiten. In de zomervakantie was het ook de normaalste zaak dat we gepakt met tassen vol spullen naar het water gingen, en dat deden we soms wel weken achter elkaar.  'S avonds zaten we buiten, en zuchten we een keer omdat we toch echt wel naar bed moesten want de wekker ging de volgende morgen weer vroe, maar het was nog zo lekker buiten. Je weet wel van die heerlijke zwoele zomeravonden, waarop je laat in de avond nog rustig een rondje ging lopen. Zomerkleding had je toen nog echt aan, en die hing niet zoals nu nutteloos in de kasten. Ik dacht dat ze weleens voorspeld hadden dat we warmere zomers kregen, maar de laatste jaren is het in mijn beleving niet echt zomers te noemen.
Maar gelukkig kunnen we dat zelf allemaal niet plannen, en moeten we het nemen zoals het is. En genieten van iedere mooie dag. Want of het nu warm, koud, zonnig of regenachtig is, er is altijd wel wat leuks om van te genieten.

Voorlopig is dit even mijn laatste post, en hoop dat jullie allemaal een prachtige zomervakantie hebben. En geniet van de dingen!!






In September ga ik mijn blog weer oppakken, maar op Instagram zal ik af en toe best wel een foto plaatsen.


Fijne zomervakantie

zaterdag 25 juni 2016

Van voor naar achter....


En van links naar rechts...

Maar dan bedoel ik niet dat liedje, maar ik wil jullie meenemen van de voor- naar de achtertuin.
De heren hadden jullie al een doos laten zien, waarvan sommige het meteen goed hadden. Want er zat inderdaad een nieuwe parasol in. Ik was al enige tijd op zoek naar een nieuwe, en dan zie je heel veel van die mooie parasols met een doek van die mooie zware kwaliteit. Maar die hebben allemaal de poot aan een kant, de zogenaamde zwevende parasol. Prachtig, maar die kunnen wij niet kwijt. Je moet zo'n ding namelijk eerst buiten de tafel draaien om hem open en dicht te doen, en daar is onze tuin te smal voor. Of ik moet hem voor de schuurdeur zetten, maar dat is nu ook niet echt ideaal.

Dus we moesten op zoek naar een parasol met een rechte stok in het midden. Die zijn er genoeg, maar ik wil ook een keer zo'n mooie zware. Uiteindelijk hebben we er een gevonden van het merk Borek. We moeten hem door middel van twee katrollen omhoog trekken, en dan gaat hij net over de buitenlamp en de struik heen. Hij kan tegen een regenbuitje dus kan ook makkelijk een poos buiten blijven staan. Maar met die buien van de laatste tijd neem ik toch maar geen risico, en staat hij dichtgevouwen naast de schutting.




Zoals jullie zien hebben we 's morgens de schaduw van de parasol op het huis, want wij kunnen daar geen zonwering hebben. Dit is dus een ideale vervanger daarvoor. In de loop van de dag draait de zon en hebben we op het heetst van de dag steeds meer schaduw over de tafel. Want hoe heerlijk ik de zon ook vind, ik hoef er niet de hele dag in te zitten.





Zo kijken we vanuit de openslaande deuren, die bij mooi weer altijd open staan, naar buiten.
Ook hier is het niet echt groot, maar groot genoeg om heerlijk buiten te zitten. Wij hebben het geluk dat er achter ons een huis staat met een enorme tuin, waardoor we een heel vrij uitzicht hebben.

Hier zijn de tuinkussens nog blauw/grijs. Maar intussen heb ik er nieuwe hoezen voor gemaakt van stof die ik in de outlet van Hoffz kocht. Jan is nu de stoelen aan het opknappen, want na zo'n kleine 30 jr beginnen er hier en daar wat schroeven te roesten waardoor er lelijke en kale plekken ontstaan. Maar ze kunnen straks weer jaren mee, want ben ze nog steeds niet zat.

In de verte zie je precies tussen de hoge beuken de twee stoelen waar ik vorig jaar die hoezen voor gemaakt heb. 



We hebben echt nog nooit spijt gehad dat we hier deze veranda gemaakt hebben. We zitten hier nog als iedereen al binnen zit. Want doordat de zon hier heel lang op schijnt blijft de warmte hangen, en is het hier nog lang lekker, Maar ook als het regent kun je hier blijven zitten.



Vanaf die stoelen zien wij alleen maar ons eigen huis. Want we hebben de bomen zo ingedeeld dat we ook echt vrij zitten, maar ook zo dat we nog genoeg van ons af kunnen kijken. Jammer dat vorig jaar een behoorlijk tak van de rechterboom zomaar dood ging. Wij hebben een doorzonwoning, dus de zon draait in de loop van de dag naar de voorkant, en hebben we aan de achterkant steeds iets minder. Vanaf de achterkant kun je ook dwars door het huis heen kijken naar de beukenhaag aan de voorkant. En dat is dan een aardig lengte, en dat geeft voor een tussenwoning toch een gevoel van ruimte.




Net zoals de bomen van de gemeente een mooi uitzicht geven aan de voorkant, maken de bomen van de buurman achter het plaatje compleet.

Op de zuil staat een pot van Hoffz die ik in de outlet gekocht heb.



Onze tuin is bij het huis hoger dan achterin de tuin, daardoor hebben we de veranda toen echt bewust lager gemaakt, en gekozen voor een houten vloer. Je gaat dus met een trede omhoog. Wat het ook wel weer speels maakt.



Onder de veranda staan ook twee rieten stoelen waar schapenvachten op liggen. Op deze plaats vang je vaak het zonnetje als het een beetje kil weer is, en door de schapenvachten zit je dan heerlijk warm. Bij deze stoel staat een oude betonnen bak, met een oud deurrooster erboven, waar een roos doorheen bloeit.



En aan de andere kant staat een zuil met een grote pot. Tenminste nog wel, want Jan wil hier graag een kachel hebben. Maar die moet je eerst vinden....

Hoop dat we allemaal nog heel lang in onze tuin kunnen zitten met mooi weer, want ik denk dat we intussen allemaal wel zomer willen hebben.

Fijn weekend....


donderdag 9 juni 2016

Voor in de tuin...


Ik liet jullie enige tijd geleden al zien dat wij de voortuin aan het veranderen waren.
En moet zeggen dat ik me toen weleens heb afgevraagd of ik die annabellen niet ging missen in de tuin. Maar nee, ik mis ze helemaal niet.
De tuin oogt zoveel rustiger, en met het snoeien van de beukenhaag kon ik nu ook overal makkelijk bij, en dat is toch wel heel fijn!

Willen jullie een klein rondje meedraaien in de voortuin?



Als je naar ons huis loopt, weet je door de beuk precies waar je moet zijn!!

De beuk is de erfscheiding, maar voor de beuk zie je wat kleine groene plantjes, dat is de bodembedekker pachtsandra. Het is gemeentegrond, en de gemeente had er ooit wat ingepoot, maar vervolgens word er niet echt goed naar om gekeken, en dan gaat de helft dood. Sommige in de straat hebben het gewoon toegeëigend, maar dat wil ik niet. Je weet maar nooit wat ze in de toekomst willen!

Wel hebben we ervoor gekozen om er zelf plantjes in te poten en het ook zelf bij te houden, want het is toch de toegang naar jou huis. Eerst stonden er kleine roosjes in, maar die deden het niet zo heel goed, en nu dus deze bodembedekker.
Voor de bodembedekker staat weer een kleine haag met buxus, zodat het ook wat afgeschermd is.
Zo is het toch net of het bij ons hoort, en het maakt de tuin ook wat speelser.

Voor de beuken hebben we weer drie leibomen gepoot, en daar loop je dus onderdoor als je naar de deur komt.



Er ligt gewoon boerengrind in de tuin, met een pad van oude klinkers naar de deur toe. Onder het raam komt er ook nog een zelfde pad, maar we wachten nog op de klinkers.

We hebben een paar jaar geleden ook een afdak boven de deur gemaakt, waar we heel veel plezier van hebben. En wat bovendien ook nog heel leuk staat.
Ik krijg trouwens ontzettend vaak de vraag wat voor kleur er op die deur zit. Nou, dat weten we zelf ook niet. Nou, Jan weet het wel ongeveer, want die heeft hem namelijk zelf gemengd.
De witte roos geeft een warm welkom.







Aan de rechterkant van het pad staat een oud bankje van gietijzer, en het is echt megazwaar.
Jan heeft het ooit een keer onderweg gekocht van een oudere tuinman, en dit bankje is een van de bankjes die ooit bij de koningin Juliana in de tuin heeft gestaan. 
Zoals je ziet is die wat vlekkerig, en dat komt omdat hij 's avonds laat geschilderd is, en daardoor mat geslagen. Maar zo is hij voor mij weer perfect.



Aan de linkerkant van het pad is het wat groter, en daar zie je een kleiner buxusvak met lime lights, die hopelijk snel hun bloemen laten zien. In de hoek van de tuin staat een franse ijzeren vaas, met heel simpel erop een "bol van takken met mos".

De bomen die verderop in de straat staan geven een mooie achtergrond.



En natuurlijk hadden we nog een oude perenboom gepoot, die het heel erg goed doet. En er zitten echt al veel peertjes in.

Achter de boom had ik iets in gedachten om even lekker te zitten. Maar doordat er ook een zonnescherm zit wat omlaag moet kunnen ging dat niet helemaal goed.
En dus heb ik voor twee hele simpele betonnen blokken in U vorm gekozen. Het is toch maar voor even een kop koffie ofzo. En met een kussen erop zit je best even lekker.

Alleen zit er nu steeds een andere dame in onze tuin!!



Ik ben helemaal in mijn sas met de tuin aan de voorkant.
Al moeten we weer gaan bedenken wat we links en rechts van het bankje moeten gaan poten, want de buxus die daar staan, hebben het heel zwaar doordat ze er meerdere keren uit moesten vanwege herstelwerkzaamheden van het water en riool. Een heb ik afgelopen week al helemaal kunnen knippen, en de andere word steeds zieliger.

Met een tuin blijf je altijd bezig!

Maar we hebben in ieder geval een tuin.




woensdag 1 juni 2016

Hoezo nieuwsgierig.....


Afgelopen week toen het nog een zonnige dag was, en Joep en ik (Yoris) buiten aan het spelen, rennen en aan het relaxen waren, hoorden we de bel en daarna iemand praten. Even later kwam de baasmevrouw opeens met een "enorme doos" naar buiten slepen.
Eerst bleven we een beetje op een afstand hoor, want tja, je weet niet wat het is hé!

Maar uiteindelijk werd onze nieuwsgierigheid aangewakkerd, en wilde we toch wel eens even kijken.





We hebben eerst gewacht en gekeken wat ze aan het doen was, en bleven op een afstand, want zo te zien ging het niet vanzelf. Die doos ging op en neer, en van voor naar achter, en uiteindelijk kwam er iets uit, wat ze overeind zette langs de schutting.

En toen lag daar dan die doos op de grond, en gingen we gebroederlijk eens op onderzoek uit.





Heel voorzichtig keek ik eerst zelf, en toen heb ik Joep even laten kijken. En het was niet eng, dus nog maar eens even verder kijken. Want het is natuurlijk wel heel interessant.





We liepen eens even naar de andere kant van die doos, of daar wat anders te zien was. Toen hoorde we opeens geluid komen uit die lange doos. Pfff, wat zou dat zijn???

Maar och, we maakten ons weer druk om niets, want de baasmevrouw wilde met ons spelen, en had een balletje in de doos gegooid, die er dus aan de andere kant weer uit kwam.

We hebben best lang gespeeld met die lange doos. Zo houden wij elkaar toch weer even bezig!!



Joep ging er bij liggen zodat hij meteen die bal kon vangen, maar ja... ik was er ook nog hé.
Dus vroeg ik hem vriendelijk toch dringend om even opzij te gaan.



Later begreep ik best wat de baasmevrouw wilde hoor. Ze wilde dat wij die doos ingingen, maar hé, we zijn toch niet gek!!

Ze mag blij zijn dat we ons zo op de foto lieten zetten.



En toen waren we er ook wel weer klaar mee. Het was leuk, maar overal komt een einde aan.

Oh, en als jullie willen weten wat er nu in die doos zat, dat zal de baasmevrouw een dezer dagen best wel een keer laten zien. Maar dan moet wel de zon schijnen.....


Groetjes Yoris en Joep