woensdag 13 juli 2016

Zomerstop...



Het wil met de zomer maar niet echt lukken.

Als ik terug denk aan de zomers dat mijn kinderen nog klein waren, dan was daar altijd de zon bij. We hebben zelfs jaren gehad dat er op school een tropenrooster gedraaid werd. Ze kwamen uit school en speelden buiten, en na het eten waren ze weer buiten. In de zomervakantie was het ook de normaalste zaak dat we gepakt met tassen vol spullen naar het water gingen, en dat deden we soms wel weken achter elkaar.  'S avonds zaten we buiten, en zuchten we een keer omdat we toch echt wel naar bed moesten want de wekker ging de volgende morgen weer vroe, maar het was nog zo lekker buiten. Je weet wel van die heerlijke zwoele zomeravonden, waarop je laat in de avond nog rustig een rondje ging lopen. Zomerkleding had je toen nog echt aan, en die hing niet zoals nu nutteloos in de kasten. Ik dacht dat ze weleens voorspeld hadden dat we warmere zomers kregen, maar de laatste jaren is het in mijn beleving niet echt zomers te noemen.
Maar gelukkig kunnen we dat zelf allemaal niet plannen, en moeten we het nemen zoals het is. En genieten van iedere mooie dag. Want of het nu warm, koud, zonnig of regenachtig is, er is altijd wel wat leuks om van te genieten.

Voorlopig is dit even mijn laatste post, en hoop dat jullie allemaal een prachtige zomervakantie hebben. En geniet van de dingen!!






In September ga ik mijn blog weer oppakken, maar op Instagram zal ik af en toe best wel een foto plaatsen.


Fijne zomervakantie

zaterdag 25 juni 2016

Van voor naar achter....


En van links naar rechts...

Maar dan bedoel ik niet dat liedje, maar ik wil jullie meenemen van de voor- naar de achtertuin.
De heren hadden jullie al een doos laten zien, waarvan sommige het meteen goed hadden. Want er zat inderdaad een nieuwe parasol in. Ik was al enige tijd op zoek naar een nieuwe, en dan zie je heel veel van die mooie parasols met een doek van die mooie zware kwaliteit. Maar die hebben allemaal de poot aan een kant, de zogenaamde zwevende parasol. Prachtig, maar die kunnen wij niet kwijt. Je moet zo'n ding namelijk eerst buiten de tafel draaien om hem open en dicht te doen, en daar is onze tuin te smal voor. Of ik moet hem voor de schuurdeur zetten, maar dat is nu ook niet echt ideaal.

Dus we moesten op zoek naar een parasol met een rechte stok in het midden. Die zijn er genoeg, maar ik wil ook een keer zo'n mooie zware. Uiteindelijk hebben we er een gevonden van het merk Borek. We moeten hem door middel van twee katrollen omhoog trekken, en dan gaat hij net over de buitenlamp en de struik heen. Hij kan tegen een regenbuitje dus kan ook makkelijk een poos buiten blijven staan. Maar met die buien van de laatste tijd neem ik toch maar geen risico, en staat hij dichtgevouwen naast de schutting.




Zoals jullie zien hebben we 's morgens de schaduw van de parasol op het huis, want wij kunnen daar geen zonwering hebben. Dit is dus een ideale vervanger daarvoor. In de loop van de dag draait de zon en hebben we op het heetst van de dag steeds meer schaduw over de tafel. Want hoe heerlijk ik de zon ook vind, ik hoef er niet de hele dag in te zitten.





Zo kijken we vanuit de openslaande deuren, die bij mooi weer altijd open staan, naar buiten.
Ook hier is het niet echt groot, maar groot genoeg om heerlijk buiten te zitten. Wij hebben het geluk dat er achter ons een huis staat met een enorme tuin, waardoor we een heel vrij uitzicht hebben.

Hier zijn de tuinkussens nog blauw/grijs. Maar intussen heb ik er nieuwe hoezen voor gemaakt van stof die ik in de outlet van Hoffz kocht. Jan is nu de stoelen aan het opknappen, want na zo'n kleine 30 jr beginnen er hier en daar wat schroeven te roesten waardoor er lelijke en kale plekken ontstaan. Maar ze kunnen straks weer jaren mee, want ben ze nog steeds niet zat.

In de verte zie je precies tussen de hoge beuken de twee stoelen waar ik vorig jaar die hoezen voor gemaakt heb. 



We hebben echt nog nooit spijt gehad dat we hier deze veranda gemaakt hebben. We zitten hier nog als iedereen al binnen zit. Want doordat de zon hier heel lang op schijnt blijft de warmte hangen, en is het hier nog lang lekker, Maar ook als het regent kun je hier blijven zitten.



Vanaf die stoelen zien wij alleen maar ons eigen huis. Want we hebben de bomen zo ingedeeld dat we ook echt vrij zitten, maar ook zo dat we nog genoeg van ons af kunnen kijken. Jammer dat vorig jaar een behoorlijk tak van de rechterboom zomaar dood ging. Wij hebben een doorzonwoning, dus de zon draait in de loop van de dag naar de voorkant, en hebben we aan de achterkant steeds iets minder. Vanaf de achterkant kun je ook dwars door het huis heen kijken naar de beukenhaag aan de voorkant. En dat is dan een aardig lengte, en dat geeft voor een tussenwoning toch een gevoel van ruimte.




Net zoals de bomen van de gemeente een mooi uitzicht geven aan de voorkant, maken de bomen van de buurman achter het plaatje compleet.

Op de zuil staat een pot van Hoffz die ik in de outlet gekocht heb.



Onze tuin is bij het huis hoger dan achterin de tuin, daardoor hebben we de veranda toen echt bewust lager gemaakt, en gekozen voor een houten vloer. Je gaat dus met een trede omhoog. Wat het ook wel weer speels maakt.



Onder de veranda staan ook twee rieten stoelen waar schapenvachten op liggen. Op deze plaats vang je vaak het zonnetje als het een beetje kil weer is, en door de schapenvachten zit je dan heerlijk warm. Bij deze stoel staat een oude betonnen bak, met een oud deurrooster erboven, waar een roos doorheen bloeit.



En aan de andere kant staat een zuil met een grote pot. Tenminste nog wel, want Jan wil hier graag een kachel hebben. Maar die moet je eerst vinden....

Hoop dat we allemaal nog heel lang in onze tuin kunnen zitten met mooi weer, want ik denk dat we intussen allemaal wel zomer willen hebben.

Fijn weekend....


donderdag 9 juni 2016

Voor in de tuin...


Ik liet jullie enige tijd geleden al zien dat wij de voortuin aan het veranderen waren.
En moet zeggen dat ik me toen weleens heb afgevraagd of ik die annabellen niet ging missen in de tuin. Maar nee, ik mis ze helemaal niet.
De tuin oogt zoveel rustiger, en met het snoeien van de beukenhaag kon ik nu ook overal makkelijk bij, en dat is toch wel heel fijn!

Willen jullie een klein rondje meedraaien in de voortuin?



Als je naar ons huis loopt, weet je door de beuk precies waar je moet zijn!!

De beuk is de erfscheiding, maar voor de beuk zie je wat kleine groene plantjes, dat is de bodembedekker pachtsandra. Het is gemeentegrond, en de gemeente had er ooit wat ingepoot, maar vervolgens word er niet echt goed naar om gekeken, en dan gaat de helft dood. Sommige in de straat hebben het gewoon toegeëigend, maar dat wil ik niet. Je weet maar nooit wat ze in de toekomst willen!

Wel hebben we ervoor gekozen om er zelf plantjes in te poten en het ook zelf bij te houden, want het is toch de toegang naar jou huis. Eerst stonden er kleine roosjes in, maar die deden het niet zo heel goed, en nu dus deze bodembedekker.
Voor de bodembedekker staat weer een kleine haag met buxus, zodat het ook wat afgeschermd is.
Zo is het toch net of het bij ons hoort, en het maakt de tuin ook wat speelser.

Voor de beuken hebben we weer drie leibomen gepoot, en daar loop je dus onderdoor als je naar de deur komt.



Er ligt gewoon boerengrind in de tuin, met een pad van oude klinkers naar de deur toe. Onder het raam komt er ook nog een zelfde pad, maar we wachten nog op de klinkers.

We hebben een paar jaar geleden ook een afdak boven de deur gemaakt, waar we heel veel plezier van hebben. En wat bovendien ook nog heel leuk staat.
Ik krijg trouwens ontzettend vaak de vraag wat voor kleur er op die deur zit. Nou, dat weten we zelf ook niet. Nou, Jan weet het wel ongeveer, want die heeft hem namelijk zelf gemengd.
De witte roos geeft een warm welkom.







Aan de rechterkant van het pad staat een oud bankje van gietijzer, en het is echt megazwaar.
Jan heeft het ooit een keer onderweg gekocht van een oudere tuinman, en dit bankje is een van de bankjes die ooit bij de koningin Juliana in de tuin heeft gestaan. 
Zoals je ziet is die wat vlekkerig, en dat komt omdat hij 's avonds laat geschilderd is, en daardoor mat geslagen. Maar zo is hij voor mij weer perfect.



Aan de linkerkant van het pad is het wat groter, en daar zie je een kleiner buxusvak met lime lights, die hopelijk snel hun bloemen laten zien. In de hoek van de tuin staat een franse ijzeren vaas, met heel simpel erop een "bol van takken met mos".

De bomen die verderop in de straat staan geven een mooie achtergrond.



En natuurlijk hadden we nog een oude perenboom gepoot, die het heel erg goed doet. En er zitten echt al veel peertjes in.

Achter de boom had ik iets in gedachten om even lekker te zitten. Maar doordat er ook een zonnescherm zit wat omlaag moet kunnen ging dat niet helemaal goed.
En dus heb ik voor twee hele simpele betonnen blokken in U vorm gekozen. Het is toch maar voor even een kop koffie ofzo. En met een kussen erop zit je best even lekker.

Alleen zit er nu steeds een andere dame in onze tuin!!



Ik ben helemaal in mijn sas met de tuin aan de voorkant.
Al moeten we weer gaan bedenken wat we links en rechts van het bankje moeten gaan poten, want de buxus die daar staan, hebben het heel zwaar doordat ze er meerdere keren uit moesten vanwege herstelwerkzaamheden van het water en riool. Een heb ik afgelopen week al helemaal kunnen knippen, en de andere word steeds zieliger.

Met een tuin blijf je altijd bezig!

Maar we hebben in ieder geval een tuin.




woensdag 1 juni 2016

Hoezo nieuwsgierig.....


Afgelopen week toen het nog een zonnige dag was, en Joep en ik (Yoris) buiten aan het spelen, rennen en aan het relaxen waren, hoorden we de bel en daarna iemand praten. Even later kwam de baasmevrouw opeens met een "enorme doos" naar buiten slepen.
Eerst bleven we een beetje op een afstand hoor, want tja, je weet niet wat het is hé!

Maar uiteindelijk werd onze nieuwsgierigheid aangewakkerd, en wilde we toch wel eens even kijken.





We hebben eerst gewacht en gekeken wat ze aan het doen was, en bleven op een afstand, want zo te zien ging het niet vanzelf. Die doos ging op en neer, en van voor naar achter, en uiteindelijk kwam er iets uit, wat ze overeind zette langs de schutting.

En toen lag daar dan die doos op de grond, en gingen we gebroederlijk eens op onderzoek uit.





Heel voorzichtig keek ik eerst zelf, en toen heb ik Joep even laten kijken. En het was niet eng, dus nog maar eens even verder kijken. Want het is natuurlijk wel heel interessant.





We liepen eens even naar de andere kant van die doos, of daar wat anders te zien was. Toen hoorde we opeens geluid komen uit die lange doos. Pfff, wat zou dat zijn???

Maar och, we maakten ons weer druk om niets, want de baasmevrouw wilde met ons spelen, en had een balletje in de doos gegooid, die er dus aan de andere kant weer uit kwam.

We hebben best lang gespeeld met die lange doos. Zo houden wij elkaar toch weer even bezig!!



Joep ging er bij liggen zodat hij meteen die bal kon vangen, maar ja... ik was er ook nog hé.
Dus vroeg ik hem vriendelijk toch dringend om even opzij te gaan.



Later begreep ik best wat de baasmevrouw wilde hoor. Ze wilde dat wij die doos ingingen, maar hé, we zijn toch niet gek!!

Ze mag blij zijn dat we ons zo op de foto lieten zetten.



En toen waren we er ook wel weer klaar mee. Het was leuk, maar overal komt een einde aan.

Oh, en als jullie willen weten wat er nu in die doos zat, dat zal de baasmevrouw een dezer dagen best wel een keer laten zien. Maar dan moet wel de zon schijnen.....


Groetjes Yoris en Joep

maandag 23 mei 2016

Ditjes en datjes....


Oh, het is alweer bijna een maand geleden dat ik hier een post plaatste. Acht jaar geleden plaatste ik soms wel twee keer per week een post. Maar uiteindelijk vond ik het met een keer per week wel mooi. Heel veel blogdames gooide de ene na de andere post op het blog, en dan opeens was de inspiratie weg. Ze vroegen weleens aan mij hoe ik het toch steeds voor elkaar kreeg om wat te plaatsen, en dan antwoordde ik dat het eigenlijk vanzelf ging. Ik maak graag foto's en daar komt dan vanzelf een verhaaltje bij. Foto's van ons huis, detail foto's of van de natuur en de poezen, ze zijn allemaal voorbij gekomen. In al die jaren hebben we natuurlijk ook veel verbouwd, en dan heb je ook al snel wat te vertellen. Iedere dag keek en kijk ik op blogger wat voor nieuwe posten er zijn geplaatst, maar het is inmiddels heel minimaal geworden. Er gaan dagen voorbij dat er niets nieuws meer te zien is, terwijl je twee jaar geleden het amper nog bij kon houden.

Ik snap het ergens wel, want iedereen is druk met van alles en nog wat. En er komt weer een nieuw tijdperk aan. Want het bloggen was ooit het nieuwe tijdperk van picasa, waar dames hun albums deelden met anderen. Toen kwam facebook om de hoek kijken, en nu hebben we Instagram, waar we het soms niet bij kunnen houden omdat er zoveel nieuwe foto's geplaatst worden.
Ik heb al eens verteld dat ik hier ook aan meedoe, maar nog steeds blijf bloggen. En dat wil ik ook nog steeds doen, maar als iedereen stopt of niet meer actief bezig is, dan gaat de lol er vanaf. En dat is de rede dat het zo lang duurde.

Ik zie aan mijn statistieken dat het nog steeds heel veel bekeken word, en de teller staat nu bijna op 1.500.000 keer, en nog steeds zijn er honderden die iedere dag mijn blog doorbladeren. Dus we houden het nog even vol.

Waar zullen we het dan nu eens over hebben?

Misschien over het feit dat ook ik af en toe een nieuwe aankoop doe. Al is dat niet vaak, want tja goed is goed, en ik vind heel veel dingen gewoon te duur. Er bestaat namelijk meer dan spullen kopen voor in huis. Ik mag me nl ook graag verwennen met een geurtje en een lekkere creme, wat leuke kleding, of gewoon lekker uit eten gaan.



Maar soms ben je gewoon een beetje uitgekeken wat er op je tafel staat, en wil je weleens wat anders. Als ik dan wat koop moet het wel iets zijn waar ik een wauw gevoel bij krijg. En dat gebeurde bij deze schaal, die ik zag staan bij Seizoen & Stijl toen ik daar foto's aan het maken was. En die staat dus nu op de salontafel, met wat houten ballen die ik eigenlijk al jaren heb, en wat kaarsen.





Dit hele kleine potje heb ik ook bij Seizoen & Stijl gekocht, maar betaalde de die met een kadobon die ik voor mijn verjaardag kreeg. Hij staat nu even hier voor de foto, maar hij kan op verschillende plaatsen leuk staan, ik weet alleen nog niet waar. Er passen nl precies van die wattenschijfjes in waar je de make up mee afhaalt. Dus op de douche staat hij ook heel leuk. Maar in de keuken staat hij ook leuk. Dus keuze genoeg....

Verder heb ik natuurlijk ook het een en ander gekocht bij de Hoffz outlet in Eldik. Jammer genoeg was nog niet alles binnen toen ik daar foto's ging maken en het aan jullie liet zien. En de eerste dagen had ik door werk, afspraken, en het feit dat ik jarig was amper tijd om zelf te gaan kijken. Daardoor heb ik wel het een en ander mis gelopen, want het schijnt erg druk geweest te zijn, maar ja.... je kunt niet alles hebben.
Toch heb ik daar stof gekocht om straks in het najaar (of is dat al begonnen) de eetkamerstoelen te voorzien van een nieuwe hoes.






Ook heb ik daar bovenstaande wandkandelaar en pot gekocht. Was al heel lang op zoek naar een pot voor op de zuil, en deze staat echt perfect. En de wandkandelaar geeft mooi licht onder de veranda.

Afgelopen zaterdag werd het weer opeens zo lekker aangenaam dat ik besloot om even snel wat vlees te halen en de bbq aan te doen. We hebben tot middernacht buiten gezeten, en je kon je bijna niet voorstellen dat het dan op zondag over zou zijn. Maar dat was het toch echt wel...

Yoris vond het trouwens ook heerlijk om buiten te zijn, en stak zijn neus even flink in de lucht om allerlei geuren op te snuiven. 



Hoop dat we snel weer van een mooie dag kunnen genieten.

Fijne week...


vrijdag 29 april 2016

Carte Colori &......


Monica!!!


Iedereen die van een sobere woonstijl houd kent de verven van Carte Colori. Niet iedereen heeft ermee gewerkt, en ook niet iedereen heeft het in huis.
Maar uit allerlei reacties die ik hier en daar lees, kan ik wel zeggen dat bijna iedereen het mooi vind. Al houd de een wel van bontere muren dan de ander, maar dat is puur smaak. En over smaak valt niet te twisten.
Zelf laat ik het schilderen aan Jan over. Gewoon omdat hij schilder is, en omdat ik zelf met de artrose in mijn handen amper een kwast vast kan houden.

En iedereen die blogs leest, kent ook wel de blog van Monica Het Moonhuis
Zij heeft niet alleen in haar huis alle muren van kalkverf voorzien, maar schildert ook alles wat geschilderd moet worden. Bovendien is ze heel creatief met allerlei dingen maken, en daar gebruikt ze ook vaak de producten van Carte Colori voor.

Monica is dus ook de aangewezen persoon om workshops te gaan geven voor Carte Colori. En om even proef te draaien werd ik samen met Judith van Judith & Co, Marjan van Eenvoud & Simplicity en Ingrid van Home & Lifestyle uitgenodigd voor een workshop. Ingrid zou naar mij toe komen, en samen zouden we Marjan ophalen bij het station. Jullie hebben vast gelezen bij Marjan dat ze vertraging had, dus hebben wij eerst gezellig een bakkie gedaan. Nadat Marjan de auto gevonden had op het station waren we zo bij Carte Colori, waar ze ons op stonden te wachten.

Monica had alles al goed verzorgd, en na de koffie/thee met wat lekkers en het een en ander verteld te hebben over de produkten van Carte Colori gingen we aan de slag met ons werkje van workshop.

We gingen een ammoniet op statief maken, en ik ga daar niet verder op in, want dat mogen jullie gaan bekijken als je jezelf opgeeft voor de workshop. Ik kan alleen zeggen dat het heel erg leuk is om te doen, en je houd er ook nog een item aan over om in je huis neer te zetten.
En lukt het niet, dan is Monica er meteen om je te helpen.






Tijdens het droogproces van de ammoniet heeft Monica ons de tips en tricks verteld over hoe je kalkverf aanbrengt. Nadat ze zelf een start had gemaakt was het tijd om de kwast door te geven. Zoals ik al zei, laat ik de kwast graag aan Jan over, en heb hier dus niet aan meegedaan. Maar ik heb wel even mijn camera genomen om het een en ander op de foto te zetten.






Ja, het ging haar heel makkelijk af hihi!!




Terwijl ik stond te kijken keek ik ook even om me heen, en dat zag er ook allemaal heel mooi uit!!
We kregen trouwens ook nog een heerlijke lunch, en hebben als bloggers onder elkaar natuurlijk ook heel wat afgekletst. Tja, je zet een aantal dames bij elkaar die dezelfde passie en een blog hebben, en de tijd vliegt voorbij.


Een kijkje van boven naar de hal. En ze hebben hier een prachtige badkamer in tadelakt, en wat een sfeer geeft dat....








Dit vond ik ook zo'n mooi plaatje. Het glimmende op de muur van de gouden metallic verf, en het stoere van de haard. En dan de mix van dat landelijke krukje met die stoere moderne lounge stoel.




En dan staat er opeens ergens een oude deur met blauwe tegeltjes. Ja, van de simpele dingen om je heen kan ik genieten...

Intussen hebben we natuurlijk ook nog de ammoniet afgemaakt.  Ja ja.... die staat intussen in het keukenraam. Voor de foto heb ik die even op tafel gezet...




Ik wil Meta en Ellen bedanken voor de gastvrijheid en de mooie goodie bag die wij na afloop kregen, en Monica bedankt dat je aan ons dacht als proefpersoon. Ik heb er echt van genoten.

Willen jullie ook zo'n leuke workshop doen, dan kun je even kijken op de blog van Monica Klik voor informatie of je meteen aanmelden op de site van Carte Colori Klik


Fijn weekend.....

dinsdag 26 april 2016

Lente...



Officieel zou het nu Lente zijn,  en ik was blij dat hier en daar de beuken uitliepen, en dat we straks hier onder de veranda weer heerlijk beschut kunnen gaan zitten, maar man oh man, wat valt dat tegen!!
Hoe heerlijk was het vorig jaar om deze tijd.
Ik had de veranda alweer goed schoon gemaakt, want na een lange winter zitten er hier en daar spinnenwebben en de kap is echt vies.




De rieten stoel staat klaar om in de middag te genieten van de zonnestralen, en als het nog wat fris is houden de schapenvachten me toch nog warm.






De perenboom liet de bloesem zien, en het staat zo gezellig in de tuin. Dus ik dacht dat het helemaal goed zou komen. Met dit zonnetje zou de beuk aan de voorkant ook snel uitlopen, en zou ik kunnen zien waar er nog wat bij kan.
Maar het ging toch even wat anders, want de temperaturen dalen en het is echt weer om binnen te zitten, en de beuk blijft kaal. En afgelopen zondag leek het wel even winter!!!! 




April doet dus echt wat hij wil!!!!

Maar op 1 Mei is het mooi geweest en willen we zon. Alhoewel morgen zou het ook fijn zijn, want ik vind het wel sneu voor iedereen die zich ingezet heeft om van Koningsdag een feestdag te maken. Kinderen verheugen zich toch op spelletjes of op de kleedjesmarkt. 

Hoop dat iedereen zich morgen toch nog vermaakt. En kleed je goed aan, want het is koud. Brr!!

(deze foto's zijn ook te zien geweest op instagram)







maandag 11 april 2016

Tuinperikelen.....


De voortuin van een huis is net als de gang het visitekaartje van het huis waar je aanbelt. Als ik zelf in een straat loop dan let ik altijd op de voortuinen en de ramen, en vaak weet je dan ook al wel wat voor type mensen er wonen en hoe het interieur er een beetje uitziet. Dus ik bedoel dat iemand met een klassieke inrichting vaak een klassieke tuin heeft, en houd ook van klassieke kleding.  En een landelijk type heeft ook zo zijn eigen ding.

Jaren geleden was bij mij de voortuin redelijk open, en kon iedereen in die tuin kijken. Dat was voor die tijd gewoon, denk ik!! Er stonden struiken en planten in een border die best wel wat onderhoud nodig hadden, en er liep een krom klinkerpad met buxus naar de deur toe. Dat heb ik enige jaren geleden al aan gepakt omdat mijn moeder toentertijd bijna niet binnen kon komen in de rolstoel. Bovendien was er een boom omgewaaid en toen besloten we om een recht buxusvak te maken van de bestaande buxus, en die te vullen met annabellen. Dat was allemaal heel goed gelukt. Rondom onze tuin kwam een beukenhaag die onze tuin toch wat intiemer zou maken.

Wij hebben een groot raam aan de voorkant van het huis, en voor een rijtjeswoning ook best wel een aardig grote voortuin, en als we op de bank zitten, kijken we dus ook altijd in die tuin. Dus die tuin wil ik passend hebben bij mijn huis. Helaas denkt niet iedereen er zo over en maken ze er soms een behoorlijke bende van (wat ze zelf moeten weten, maar ik hoef er niet tegenaan te kijken). Daarom hadden we de beukenhaag al aardig hoog laten groeien, op deze manier waren we ervan verzekerd dat we een mooi uitzicht hadden. Er zijn nog steeds mensen die even terloops opmerken dat de haag toch wel hoog is. In een dorp moeten ze duidelijk nog even wennen aan dit soort afscheidingen,

Zo zag het er in het voorjaar uit....





En in de zomer, was het een grote witte bloemenmassa!!




Het was best wel mooi, en toch zijn we de afgelopen weken weer bezig geweest in de voortuin. We hadden dus dat buxusvak wat gevuld was met annabellen. Maar de buxus ging hier en daar dood, en de annabellen die erin stonden waren prachtig hoor, maar ieder jaar weer lagen ze na de eerste zomerbui helemaal plat. Wat ik ook deed om ze omhoog te binden, het werd gewoon een zooitje. Bovendien kon ik niet zo goed bij de beukenhaag als ik die moest knippen. Dus, daar hebben we de afgelopen weken veel over nagedacht, en vervolgens het plan uitgevoerd.

De buxus die nog mooi was wilde ik eerst nog op een andere manier hergebruiken, maar het kwam gewoon niet uit. Dus dan maar alles eruit, en opnieuw beginnen.

Omdat de tuin nu lekker afgeschermd is door die haag wilde ook een plekje om te zitten. Nu ben ik niet zo om aan de straat te gaan zitten, maar door de beukenhaag zitten we heel erg beschermd, en is er niemand die mij daar ziet zitten. Vooral in het voor- en najaar schijnt daar het zonnetje nog weleens lekker, terwijl het aan de achterkant koud is door de schaduw.
Dus alles bij elkaar optellend hebben we ervoor gekozen om boerengrind in de tuin te plaatsen met een klein buxus vak waar drie sterke lime lights inkomen. Maar in het midden van de tuin hebben we een oude perenboom met grillige takken gepoot. We wonen immers in de Betuwe!! Het is nog wel een beetje kaal, maar ik wil me nooit overhaasten. Ik wil het goed overdenken om zo te voorkomen dat ik ergens spijt van krijg.

Heb al wel een idee voor dat zitten met een kopje koffie..., maar daar moeten we nog even voor op pad.




De beukenhaag is nu nog steeds bruin, maar langzaamaan laten de dode blaadjes los, en komen springen de nieuwe bladknoppen open.
Ik kan nu ook veel makkelijker bij de beuken, en de leilinden om ze te snoeien.
We hebben voor de conference gekozen, omdat deze wel mooie grillige takken had, maar ook niet al te breed, want hij moest door een smal poortje en onder de leilinden door de tuin in gebeurd worden.





Inmiddels begint de boom zijn bloesemknoppen te krijgen, en zal ik straks toch even een wit geraamte voor het raam hebben.




In het hoekje van de tuin staat nu de gietijzeren franse vaas, waar een takkenbol met mos op ligt.
En die zorgt daar voor een mooie sobere aanvulling van de tuin.

Later in het seizoen zal ik hier zeker nog wel wat foto's van maken.