zondag 29 januari 2017

Keuken....


Ik had me vorige week al voorgenomen om weer eens een blog te gaan schrijven.
Maar het komt er gewoon niet van. Niet dat ik nu helemaal geen tijd meer heb hoor. Maar hoe graag ik de afgelopen jaren ook een post maakte, en iedere dag op blogger de posten van een ander ging lezen, ontbreekt me nu gewoon de interesse daarvoor.

Natuurlijk is Instagram daar ook schuldig aan, want laten we eerlijk zijn, het is erg rustig in blogland. Maar mijn leven is in die 8 jaar ook wel veranderd, en ik vind zoveel dingen leuk en belangrijk.

Januari 2009 begon ik mijn blog, en wat was dat een spannend avontuur. Ik was op het grote www te vinden, en deelde mijn interesse met vele van jullie. Het tweede jaar van mijn blog kregen we de kans om onze huurwoning te kopen, en die kans grepen we met beide handen aan. We hebben in al die afgelopen blogjaren het huis en de tuin een metamorfose gegeven, waarbij ik jullie mee liet kijken. 
En eigenlijk kan ik zeggen dat het huis af is. We kunnen geen kant meer op qua verbouwingen, en omdat we nog maar samen zijn heeft het ook niet veel te lijden. De laatste wensen zoals de badkamer en haard zijn inmiddels ook vervuld, en al zou ik best graag een nieuwe keuken of vloer willen, die wens gaat me een beetje te ver. Want ik ga niet iets vervangen wat nog helemaal goed is. Stiekem lijkt het me wel leuk om eens te gaan verhuizen, maar ja waar naartoe??? 
Deze woning inruilen voor een andere rijtjeswoning die boven op elkaar staan is geen optie, en een vrijstaande woning is voor ons niet weggelegd.

Och als ik weleens om me heen kijk, dan wonen wij hier prachtig hoor, maar 36 jaar is al best wel heel lang, en dromen doen we toch allemaal weleens!!  En intussen probeer ik datgene wat ik niet echt mooi vind toch een beetje meer van deze tijd te maken.
En dan bedoel ik natuurlijk de keuken. Ooit gekocht in een periode toen ik nog voor het brocante was, en die inmiddels al een paar keer aangepast is door van alles te verwijderen en de kleuren te veranderen.
Maar door het terrazzo aanrechtblad kan ik niet echt van alles doen, want het is en blijft een druk blad. En ook al veranderde de kleur van de kastjes van ral1013 naar Sculptura, de keuken bleef in mijn ogen te landelijk.
Ooit al nagevraagd om het blad te bewerken met een beton cire of andere spul, maar het blijft een gok en eerlijk gezegd kan ik wel van alles doen op dit blad. 
Wil ik deeg van een appeltaart of een pizza uitrollen, dan strooi ik bloem op het blad en snijd er gewoon met het mes overheen. En word dat met een ander blad dan nog wel zo makkelijk.

Daarom hebben we de kastjes nog eens geschilderd, en nu heel donker. Maar omdat de vloer al donker is, en we eigenlijk weinig of geen daglicht hebben, werd het veel te donker en zelfs benauwend. Dus weer opnieuw zoeken naar een kleur voor de kastjes en de bovenkant kon dan blijven zoals die was. Miranda van Hamsmade gaf mij ooit eens een kleurnummer die we opzochten in de waaier, en dat was nog niet zo gek. Jan zou Jan niet zijn, als die dan toch weer wat zelf gaat mengen. Dus voordat er vragen komen wat dit voor kleur is, dit kan ik je dus niet vertellen. Het is een beetje grauw grijs en het is een kleur waardoor mijn keuken weer jaren mee 














Een kleine terugblik.
  

  



Op foto 1 en 2 zie je een brocante keuken met een plank die over de muur doorliep om de afzuigkap, en waar toen voor mij nog best veel accessoires stonden. 
Op foto 3 werden de muren donkerder gemaakt,
Foto 4 en 5 laten zien dat de plank op de muur en de afzuigkap verwijderd is, en er een zwarte stalen plaat achter het fornuis is geplaatst. de kleur was echt al wel anders, maar is op foto's niet echt goed te zien. Wat maakte dat al een verschil.

Maar zoals je ziet is het nu toch weer rustiger geworden door de kastjes een grauwe kleur te geven. De donkere muur lijkt minder donker te zijn, en accessoires staan er bijna niet meer. Nou ja, wat er staat zijn gebruiksvoorwerpen zoals een stalen apparaat met een glimmende kom. Ik stoor me daar niet meer aan, want het maakt het mij zoveel makkelijker in de keuken, nu mijn handen niet meer kunnen wat ik wil.
Ja, eigenlijk ben ik nu best tevreden...


Ik probeer af en toe weer wat te posten, maar intussen kunnen jullie me natuurlijk volgen op instagram, zie de link hiernaast in de rechterkolom.


Fijne zondag allemaal.

maandag 19 december 2016

Kerst 2016.



Het is alweer bijna kerst!!!
En zoals ik in de laatste post al zei, de tijd vliegt voorbij....

De afgelopen weken, is er niet heel veel bijzonders gebeurt hier. Ik lag een week plat met de griep, en als je dan denkt dat je weer beter bent, dan blijkt dat dus totaal niet het geval. Want als je probeert om iets te doen, dan loopt het zweet weer van je rug af. Heb dus veel gezeten met een boek of een mooie serie kijken op de tv.
In die tijd heb ik wel geprobeerd om wat kerst aan mijn huis toe te voegen.
Maar zoals degene die mij volgen wel weten, ik hou absoluut niet van een overdaad aan spullen in huis. Tenminste niet meer, dat was jaren geleden wel anders hoor.

Ik hou wel van een beetje kerst bij de voordeur. Maar doordat we maar een heel klein raampje in de deur hebben, ben ik afgestapt van de krans. Die houd dan net dat kleine beetje licht tegen wat er binnen valt. Nu hangt er een simpele tak met wat dennenappels naast de deur. En met het licht van de buitenlamp heeft het ook geen lichtjes nodig.







De krans is nu een kransje geworden van coniferen en die heb ik aan het toegangshek gehangen, alleen groen met een simpele strik.

Simpel is voor mij genoeg.
En simpel is het dus ook binnen. Ik heb sinds jaren weer een boom in huis, want dat doe je als de kleintjes het leuk vinden. En met de grijze en glazen ballen is het precies goed.

Voordat de boom een plek kreeg ging eerst het schildersdoek van de muur af, en de kist is naast de stoel komen te staan. En eigenlijk staat dat ook wel heel leuk.







Op de salontafel staat een grote oude tinnen schaal, waar ook weer heel simpel een enkele tak ligt met wat houten ballen en een kerstbal met een hyacintenbolletje. Ernaast ligt de oude trekbel.
En verder branden er zoals altijd kaarsen, en dat geeft genoeg sfeer.

Op de buitentafel ligt ook dezelfde tak als bij de voordeur, en met hier en daar een waxinelichtje en wat dennenappels.






Tot slot heb ik onder de veranda de tafel tussen de twee stoelen ingezet, en met wat potten en een houten bak is het samen met een afvalstukje van de andere takken ook weer een mooi simpel en sober geheel geworden.

Van binnenuit kijk ik dan eerst over de tuintafel naar dit tafeltje, en dat geeft dan wel weer een leuke sfeer.

Dit word nog een week van werken, boodschappen doen, en dan vrijdag lekker twee weken vakantie.
Voel me een heel rijk mens dat ik een gezin heb waar de kinderen en hun aanhang allemaal met elkaar op kunnen schieten, en dat ze een van de dagen allemaal hier met de kleinkinderen aan tafel zitten.
En verder is het hier ook lekker rust in huis, geen kerststress maar enkel genieten.

Ik hoop dat jullie allemaal een mooie kerst mogen beleven met lieve familie of vrienden om je heen. En degene die het nu moeilijk hebben omdat ze iemand missen aan die tafel, dan wens ik die heel veel sterkte.






Tot volgend jaar, want ik kom zeker terug.

Liefs Lia

donderdag 10 november 2016

Het zijn maar kleine dingen.....



Er is alweer een maand voorbij, en die is letterlijk voorbij gevlogen.
Het lijkt wel of de weken steeds sneller voorbij zijn. En wat doe je dan eigenlijk allemaal? Wel ik kan je zeggen dat ik het eigenlijk helemaal niet meer weet hihi..., maar was wel druk met van alles en nog wat.
Ik ben iets vaker aan het oppassen en nu mijn zoon gaat verhuizen word ik nog wat vaker ingezet als oppas en kok.

Maar als ik even terug kijk op mijn IG, dan weet ik alweer snel wat ik op een bepaalde dag deed.

Zo weet ik door onderstaande foto dat ik druk aan de poets was in de keuken, en daar de oude lepeltjes van mijn moeder tegen kwam, en daar even wat foto's van wilde maken.




Ik maak zoals jullie weten ook altijd foto's voor Seizoen & Stijl, en dat vind ik zo ontzettend leuk om te doen. Zeker als ze ook nog gebruikt worden voor een advertentie of flyer. Eigenlijk vul ik soms best wel een groot gedeelte van de dag met het maken of bewerken van foto's.
Heb ook nog een album gemaakt voor mijn jongste zoon, maar die kan ik niet laten zien, omdat hij hem zelf nog niet gezien heeft.




Als ik ga wandelen neem ik mijn camera niet altijd mee, want steeds stoppen is niet zo heel erg leuk. Maar er zijn natuurlijk uitzonderingen. Zoals op een mooie mistige morgen.
Al vind ik dat toch wel een beetje moeilijk.



Zo had het 's nachts gevroren en er lag iets van ijzer op de tuintafel. Tja, dan kan ik het niet laten om daar toch eerst even een foto van te maken.

Ik loop ook nooit zomaar buiten, maar kijk altijd om me heen, en dan ontgaat me de mooie lucht natuurlijk ook niet. Op zo'n dag is er altijd een mooi lijnenspel in de lucht.






Als je maar om je heen kijkt is er altijd wel iets moois te zien buiten. Maar binnen ook hoor, want toen ik met mijn foto's bezig was stond er een kaars aan op tafel, die net het kaarsvet langs de kandelaar liet lopen.



Het zijn maar kleine dingen, maar ik word er vrolijk van.
Het zijn mijn "geluksmomentjes"

donderdag 6 oktober 2016

Veranderingen....


Veranderingen in huis en op het blog. Ik vond het wel weer eens tijd om mijn blog wat te veranderen.
Zo af en toe, vind ik dat er wel een nieuw kleurtje en wat nieuwe foto's op mogen, maar dat gaat niet zo makkelijk. Tenminste niet bij mij, want de foto's moeten bij elkaar matchen, en de kleur van de achtergrond moet daar weer mooi op aan sluiten. En dan snap ik nog steeds niet waarom het op de pc/laptop heel erg mooi is, en waarom het op de tablet het dan weer wat meer geler van kleur is, en dan baal ik zo enorm....
Hoezo perfectionistisch!!!

Dat geld dus ook voor de foto's.Ik ben er best lang mee bezig geweest, en het lukt me niet goed genoeg.. (vind ik). Wat ik jullie wil laten zien, is namelijk best wel in een donkere hoek, waar dan wel weer licht van links naar binnen valt. Er brand hier met donkere dagen ook altijd een lamp.

Dit gedeelte was vroeger de keuken, en nadat we de keuken verplaatst hadden was dit gedeelte eerst bestemd voor de kinderen om te spelen, en later toen de pc zijn intrede deed, kwam die ook hier in dit gedeelte te staan. De laatste jaren stond hier altijd mijn servieskast, met daarnaast een zuil waar een oude kruik op stond.




Maar als je goed rechtsboven naar de foto kijkt, dan zie je daar een hoogteverschil in het plafond. Dat was ooit zo gedaan omdat daar een schoorsteen zat. Die schoorsteen hadden we al tot het plafond weggehaald, maar verder was hij nog intact.

Ik stoorde me al jaren aan die plaat op het plafond, en vroeg waarom we dat ooit zo gedaan hadden. En tja, toen bedacht ik dus opeens dat we daar misschien wel een pijp van een kachel op aan konden sluiten.

Dus zijn we ons daar maar eens in gaan verdiepen. We wisten al wel dat het te klein zou zijn voor een houtkachel, maar een gaskachel zou wel gaan. En we wisten ook al wel dat we dit klusje toch wel aan de profs over wilden laten. En dan zouden we het zelf verder aftimmeren, want dat soort dingen willen we gewoon zelf doen, omdat je al doende weer bepaalde ideeën krijgt.




Omdat daar natuurlijk altijd mijn servieskast stond, wilde ik wel weer iets terug. En zo kwam ik op het idee om rechts van de kachel een kast te bouwen. Maar dan graag met deuren van planken tot het plafond, zoals aan de voorkant naast de ramen.

Bovenin de kast is de pijp netjes weggewerkt, dus daar zien we ook niets meer van. Tja, en waar maak je dan die deuren mee open?  Eigenlijk ben ik niet zo van de grepen, maar ja die deuren moeten natuurlijk wel open en dicht kunnen. En dat kunnen ze nu ook dmv een druksysteem.

De deuren hebben ook dezelfde kleur gekregen als aan de voorkant, en de schouw is gekalkt in Lino, net als de rest van de woonkamer.




Ik heb hiermee nog een wens van mij vervuld. Ik had nl nergens een plekje in de woonkamer om wat leuke persoonlijke dingen neer te zetten. Want buiten de tafel heb ik alleen een tv kast en een klein tafeltje om wat op te zetten, Nu er rechts van de haard nog grote schappen geplaatst zijn, kan ik daar dan eindelijk mijn favoriete woonboeken leuk neerleggen, en met nu wat leuke zwart-wit foto's van de kleinkids.






Zoals je ziet steekt de schouw ook iets verder naar buiten dan de rest. Zijn gewoon van die kleine dingen die het net even wat anders maken.

Als je nu van de gang de kamer inloopt dan kom je niet meer in een ruimte die tussen de keuken en kamer zweeft, maar omdat het nu een geheel is mag het echt een gedeelte van de woonkamer genoemd worden. Bovendien lijkt het ook veel groter geworden, en dat is natuurlijk ook best een pluspunt. En ook al zit je er niet echt voor of naast met een stoel, wij kijken er vanaf de zithoek mooi op, en dat geeft al warmte genoeg.




Zoals jullie van mij gewend zijn hou ik ervan om strak en stoer te combineren met sober en een beetje landelijk. En omdat het nu herfst is mag er wel een vachtje bijliggen. En ben je echt koud kun je altijd even voor de kachel zitten om je op te warmen.


Graag tot ziens!!


woensdag 21 september 2016

Sorry....


Sorry, ik heb de lezers van het blog een beetje verwaarloosd.
Maar doordat wij het niet zo goed getroffen hadden met het weer in onze vakantie, probeerde ik van iedere mooie dag te genieten. Bovendien had het fybrootje in mij me weer even uitgeput. Maar met even wat extra rustmomenten kan ik er wel weer tegenaan. (hoop ik)

Tussendoor, heb ik eens even gekeken wat ik aankomend seizoen van de diverse linnen stoffen kan gaan maken. Of zal ik ze zo maar laten liggen, want eigenlijk word ik van zo'n stapel ook al heel erg blij.

Willekeurig gestapeld en juist niet gestyled geeft het precies dat mooie plaatje waar ik van hou.
Maar ja, kan het dan toch niet laten om even te kijken of ik nog wat leuke foto's kan maken.






Als je me volgt op instagram heb je ze waarschijnlijk al gezien, want daar plaats ik toch wat vaker dan ik had verwacht een foto. Maar nooit meer dan één per keer, en hier plaats je er toch makkelijk een aantal bij elkaar.
Ook dus deze peren die hier in de schaal op tafel liggen.






De perenboom die we in het voorjaar gepoot hebben, doet het zo enorm goed. We hebben dan ook een enorme oogst. De takken waren gewoon aan het doorbuigen van de zwaarte. En wat is dat fijn als je 's morgens als je de deur uitgaat even een peer van de boom plukt om mee te nemen.



Ik noem dat mijn  "geluksmomentjes".


Iedereen heeft van die momenten, en dat zijn dan juist van die simpele kleine dingen.
Natuurlijk is het grootste geluk je man, kinderen en kleinkinderen te zien.

Maar de geur van schone was, het eerste kopje koffie 's morgens, of een simpel bloemetje in de tuin kan me blij maken. 
Zo vind ik het ook zo fijn, als er een frisse wind de gordijnen de kamer inwaait.



Momenteel word er weer geklust in huis, want we krijgen een gashaard. Komende winter zitten we er dus warmpjes bij. En vanaf deze plek kan ik alles goed in de gaten houden. Overal moet toch immers een opzichter zijn hihi...



Ik hoop in de volgende post dat ik jullie daar meer over kan laten zien. En doe mijn best om wat vaker een post te plaatsen.

Voor nu nog een hele fijne week.


zondag 28 augustus 2016

Voorbij....


De vakantie was twee weken geleden al afgelopen, maar ik had nog geen zin om met dat prachtige weer een blogpost te maken.
Ja, nu is het mooi weer en daar wil ik als ik vrij ben van genieten, want in onze vakantie hadden we dus weer veel regen. Nu ik er over na denk, hebben wij de laatste jaren best wel veel wisselvallig weer in onze vakantie gehad. Word dus tijd dat we ook in Augustus onze vakantie krijgen.

Maar gelukkig zie ik bijna altijd alles wel door een roze bril, en zit mijn glas altijd half vol.

Onze vakantie is dus alweer twee weken voorbij, en we hebben ondanks de regen, en soms een echte herfstdag ons goed vermaakt.

We waren een kleine week in Zeeland, ons favoriete stukje Nederland en waar gelukkig de zon snel schijnt.
Waar we weer veel gewandeld hebben, zoals 15 km door de duinen, en weer 15 km terug over het strand, en sommige dagen helemaal niets gedaan hebben. En stiekem schik hadden als ik op een terras zat terwijl ze thuis regen hadden.

We hebben dagen gehad met strakblauwe lucht en lekker warm, maar ook donkere luchten en waar de zee groen was. Maar toch ook een prachtige zonsondergang hadden.








We konden ook uren op een bankje zitten en alleen maar kijken. Want er is natuurlijk altijd genoeg te zien, zoals al die grote schepen die daar in Vlissingen voorbij komen. Maar hebben natuurlijk ook in het centrum gelopen, en gekeken waar vroeger de slag om de schelde was tijdens de tweede wereldoorlog.






Vanaf de andere kant ziet de molen er weer heel anders uit, met de vele windmolens op de achtergrond.






We hebben eenmaal thuis ook nog wel een keer heerlijk een eind kunnen fietsen, wat we ook heel graag doen. En dan geniet ik ook van het mooie wat in je eigen omgeving ligt.




We krijgen weer een mooie week, en deze week gaat er weer het een en ander veranderen in huis, maar daar kom ik later natuurlijk nog een keer op terug.

Ik heb tijdens mijn vakantie wel af en toe wat geplaatst op IG, maar heb de blogwereld een beetje verwaarloosd. Ik ga dus komende week eens even terug kijken.


Fijne week allemaal....



woensdag 13 juli 2016

Zomerstop...



Het wil met de zomer maar niet echt lukken.

Als ik terug denk aan de zomers dat mijn kinderen nog klein waren, dan was daar altijd de zon bij. We hebben zelfs jaren gehad dat er op school een tropenrooster gedraaid werd. Ze kwamen uit school en speelden buiten, en na het eten waren ze weer buiten. In de zomervakantie was het ook de normaalste zaak dat we gepakt met tassen vol spullen naar het water gingen, en dat deden we soms wel weken achter elkaar.  'S avonds zaten we buiten, en zuchten we een keer omdat we toch echt wel naar bed moesten want de wekker ging de volgende morgen weer vroe, maar het was nog zo lekker buiten. Je weet wel van die heerlijke zwoele zomeravonden, waarop je laat in de avond nog rustig een rondje ging lopen. Zomerkleding had je toen nog echt aan, en die hing niet zoals nu nutteloos in de kasten. Ik dacht dat ze weleens voorspeld hadden dat we warmere zomers kregen, maar de laatste jaren is het in mijn beleving niet echt zomers te noemen.
Maar gelukkig kunnen we dat zelf allemaal niet plannen, en moeten we het nemen zoals het is. En genieten van iedere mooie dag. Want of het nu warm, koud, zonnig of regenachtig is, er is altijd wel wat leuks om van te genieten.

Voorlopig is dit even mijn laatste post, en hoop dat jullie allemaal een prachtige zomervakantie hebben. En geniet van de dingen!!






In September ga ik mijn blog weer oppakken, maar op Instagram zal ik af en toe best wel een foto plaatsen.


Fijne zomervakantie

zaterdag 25 juni 2016

Van voor naar achter....


En van links naar rechts...

Maar dan bedoel ik niet dat liedje, maar ik wil jullie meenemen van de voor- naar de achtertuin.
De heren hadden jullie al een doos laten zien, waarvan sommige het meteen goed hadden. Want er zat inderdaad een nieuwe parasol in. Ik was al enige tijd op zoek naar een nieuwe, en dan zie je heel veel van die mooie parasols met een doek van die mooie zware kwaliteit. Maar die hebben allemaal de poot aan een kant, de zogenaamde zwevende parasol. Prachtig, maar die kunnen wij niet kwijt. Je moet zo'n ding namelijk eerst buiten de tafel draaien om hem open en dicht te doen, en daar is onze tuin te smal voor. Of ik moet hem voor de schuurdeur zetten, maar dat is nu ook niet echt ideaal.

Dus we moesten op zoek naar een parasol met een rechte stok in het midden. Die zijn er genoeg, maar ik wil ook een keer zo'n mooie zware. Uiteindelijk hebben we er een gevonden van het merk Borek. We moeten hem door middel van twee katrollen omhoog trekken, en dan gaat hij net over de buitenlamp en de struik heen. Hij kan tegen een regenbuitje dus kan ook makkelijk een poos buiten blijven staan. Maar met die buien van de laatste tijd neem ik toch maar geen risico, en staat hij dichtgevouwen naast de schutting.




Zoals jullie zien hebben we 's morgens de schaduw van de parasol op het huis, want wij kunnen daar geen zonwering hebben. Dit is dus een ideale vervanger daarvoor. In de loop van de dag draait de zon en hebben we op het heetst van de dag steeds meer schaduw over de tafel. Want hoe heerlijk ik de zon ook vind, ik hoef er niet de hele dag in te zitten.





Zo kijken we vanuit de openslaande deuren, die bij mooi weer altijd open staan, naar buiten.
Ook hier is het niet echt groot, maar groot genoeg om heerlijk buiten te zitten. Wij hebben het geluk dat er achter ons een huis staat met een enorme tuin, waardoor we een heel vrij uitzicht hebben.

Hier zijn de tuinkussens nog blauw/grijs. Maar intussen heb ik er nieuwe hoezen voor gemaakt van stof die ik in de outlet van Hoffz kocht. Jan is nu de stoelen aan het opknappen, want na zo'n kleine 30 jr beginnen er hier en daar wat schroeven te roesten waardoor er lelijke en kale plekken ontstaan. Maar ze kunnen straks weer jaren mee, want ben ze nog steeds niet zat.

In de verte zie je precies tussen de hoge beuken de twee stoelen waar ik vorig jaar die hoezen voor gemaakt heb. 



We hebben echt nog nooit spijt gehad dat we hier deze veranda gemaakt hebben. We zitten hier nog als iedereen al binnen zit. Want doordat de zon hier heel lang op schijnt blijft de warmte hangen, en is het hier nog lang lekker, Maar ook als het regent kun je hier blijven zitten.



Vanaf die stoelen zien wij alleen maar ons eigen huis. Want we hebben de bomen zo ingedeeld dat we ook echt vrij zitten, maar ook zo dat we nog genoeg van ons af kunnen kijken. Jammer dat vorig jaar een behoorlijk tak van de rechterboom zomaar dood ging. Wij hebben een doorzonwoning, dus de zon draait in de loop van de dag naar de voorkant, en hebben we aan de achterkant steeds iets minder. Vanaf de achterkant kun je ook dwars door het huis heen kijken naar de beukenhaag aan de voorkant. En dat is dan een aardig lengte, en dat geeft voor een tussenwoning toch een gevoel van ruimte.




Net zoals de bomen van de gemeente een mooi uitzicht geven aan de voorkant, maken de bomen van de buurman achter het plaatje compleet.

Op de zuil staat een pot van Hoffz die ik in de outlet gekocht heb.



Onze tuin is bij het huis hoger dan achterin de tuin, daardoor hebben we de veranda toen echt bewust lager gemaakt, en gekozen voor een houten vloer. Je gaat dus met een trede omhoog. Wat het ook wel weer speels maakt.



Onder de veranda staan ook twee rieten stoelen waar schapenvachten op liggen. Op deze plaats vang je vaak het zonnetje als het een beetje kil weer is, en door de schapenvachten zit je dan heerlijk warm. Bij deze stoel staat een oude betonnen bak, met een oud deurrooster erboven, waar een roos doorheen bloeit.



En aan de andere kant staat een zuil met een grote pot. Tenminste nog wel, want Jan wil hier graag een kachel hebben. Maar die moet je eerst vinden....

Hoop dat we allemaal nog heel lang in onze tuin kunnen zitten met mooi weer, want ik denk dat we intussen allemaal wel zomer willen hebben.

Fijn weekend....