woensdag 2 april 2014

Yoris en de bloesem…..

 

 

043

In een korte tijd worden de bomen in De Betuwe weer wit. niet van de sneeuw maar van de bloesem. Momenteel laten de kersen en pruimenbomen hun mooie bloesem zien, om daarna gevolgd te worden door de peren en appelbloesem.

Het blijft prachtig om te zien, en ik denk zo dat we bij mooi weer een drukke Pasen krijgen. En de bloesemtocht in Geldermalsen word vast ook prachtig. Dus houd je van wandelen dan is dat zeker een aanrader.

Maar de bloesem die je hier ziet is mijn bloesemtak….

 

046

Gewoon een paar simpele bloesemtakken in huis geeft je het voorjaarsgevoel. En Yoris vind het ook leuk, zo leuk dat hij de uitgevallen bloesemblaadjes opeet. Maar in kookprogramma’s eten ze ook violen dus misschien is dit ook wel lekker hihi…

 

050

 

054

Wel voorzichtig Yoris….

 

055

Die bloesemtocht ga ik niet op de dag zelf lopen, maar op een andere dag als het wat rustiger is. Want ik blijf die bloesem op zo’n dag als vandaag geweldig mooi vinden, en wil de fruitbomen natuurlijk ook nog een keer fotograferen. En om meteen even wat vragen te beantwoorden die ik krijg over waar ik toch ben, ik heb momenteel nogal wat problemen met pijnlijke handen en armen, en dat maakt het fotograferen en het maken van en reageren op posten wat moeilijk voor me. Maar ik ben er nog gewoon hoor…. wel lief dat ik door sommige gemist word.

 

Fijne week….

maandag 17 maart 2014

Mooie momenten….

 

 

Vorige week sloten we een volle week af met een heerlijk weekend weg met het voltallige gezin. Dat was weer even heerlijk genieten van elkaar, en vooral van onze kleinzoon.

Het weer was niet zo mooi als dat weekend daarvoor, want toen leek het wel bijna zomer, nou ja, eigenlijk de hele week waren het echt topdagen… Dit weekend was het weer wat minder, maar het was droog weer en dat vind ik dan toch wel heel fijn. 

Ik kan jullie niets laten zien van dit weekend, want voor mij is dat prive. Dus dan maar de foto’s van het mooie weekend daarvoor.

Ik zag hier de laatste tijden wat posten voorbij komen van het strand, en had al afgesproken om eens een lekkere strandwandeling te gaan maken, en dat zouden we doen op die mooie Zondag. Maar door het mooie weer, hebben we dat toch maar niet gedaan. Raar misschien, maar we hadden zo’n vermoeden dat het opeens wel eens erg druk zou kunnen worden.

Dus zijn we met de auto even op zoek gegaan naar een leuk plekje om te gaan wandelen. En toen kwamen we bij de Waal terecht.

 

069

Daar gingen we van de dijk af, en kwamen op een strandje terecht. De zon scheen, het waaide wat en als er een boot voorbij kwam hoorde en zagen we de golfjes op het zand met schelpen.

 

087

 

105

De lucht was strakblauw, en hier zag ik mooie foto momenten.

 

092

 

074

Tussendoor heerlijk op een zonnig terras genoten van een lekker bakkie koffie. Al zal het in de zomer als het blad aan die grote boom zit meer schaduw zal zijn. En zo hebben we toch maar weer een schitterende dag gehad, en dat niet ver van huis…

 

143

 

Wens jullie een fijne week…

woensdag 5 maart 2014

Het hangt….

 

 

Het is alweer een aardige tijd geleden dat ik voor gordijnstof op de lapjesmarkt was in Utrecht. Die gordijnen hangen aan de achterkant van de kamer en keuken. En ze bevallen me nog steeds goed. Toen zag ik ook ergens een stof die wel geschikt was voor een vouwgordijn wat ik ook ooit nog moest vernieuwen. Omdat daar de prijs echt van meeviel, heb ik die gewoon meegenomen in de hoop dat het een goede kleur en keus zou zijn.

Eigenlijk wilde ik weer voor linnen gaan, maar ik weet nu uit ervaring dat die na een zomer al verkleurd zou zijn. Ik ben nu eenmaal niet zo iemand die meteen bij iedere zonnestraal het zonnescherm laat zakken omdat de meubels en gordijnen anders verkleuren. Nee, ik wil soms die zon gewoon in huis hebben, en trek dan eerder het vouwgordijn naar beneden.

Dus heb ik nu ook voor een stof gekozen die zoals beloofd “niet verkleurt”. Afwachten dus!!!

 

021

Vouwgordijnen kun je laten maken, maar ik maak ze altijd zelf. Al heeft de vorige keer mijn zus geholpen. (weet dat ze meeleest, dus moet wel eerlijk zijn) Als je oplet bij iedereen die een vouwgordijn heeft, zie je ook dat ze overal wat anders gemaakt zijn. De baleinen kunnen bijvoorbeeld aan de binnen- of buitenkant zitten.

En bij sommige word bij het optrekken ook de onderste lat mee naar boven getrokken, of hij is de helft van de andere banen. Hoe je het ook doet, het maken ervan is eigenlijk heel simpel. En zoals je ziet is bij mij de onderste baan net zo groot als de andere, en word niet mee omhoog getrokken.

Het moeilijkste van gordijnen maken is dat je de lap stof recht hebt, en het meten… Want alles moet wel recht lopen. Dat meten had ik deze keer ook een beetje fout gedaan. Want ik had de baleinen enkel geteld en kwam dus zo’n 8 cm tekort. Dom Lia….., maar daar hebben we het volgende op gevonden.

Gewoon 8 cm aanzetten en de naad op de vensterbank laten vallen, dus niemand die het ziet. En dan komt het gepeuter met de touwtjes, want die moeten door een katrol heen. Maar intussen weet ik ook daarvan precies hoe ik het moet en kan doen.

 

025

De kleur is een beetje gelijk aan de andere die er hingen en aan de stoel die daar staat, en past goed bij de grove linnen overgordijnen.  Het wennen zit meer aan de buitenkant, want daar kijk je in een donker gat. Dus ik denk dat ik toch weer een keer naar een ander stofje uit kijk, en heel eerlijk gezegd vind ik een linnen versie toch veel mooier.

 

006

Het word een hele mooie week, en de lente zit in de lucht. Dus vandaag maar eens de tuin in. En ook daar komt straks weer een andere look…

zaterdag 22 februari 2014

Kaarslicht…..

 

 

Kaarslicht ik hou ervan, en er branden dan ook altijd wel kaarsen in mijn huis.

Maakt niet uit of het winter of zomer is, want in de winter branden ze gezellig binnen, en in de zomer buiten. Nu zijn het wat meer waxinelichtjes geworden in verband met onze harige vrienden, maar ‘s avonds zodra ik zit gaan er wel een paar aan. En zodra het donker word gaan hier de eerste waxinelichtjes aan, en dat kun je dan ook wel zien als ik de ramen zeem.

Een tijdje geleden nam ik eens een kaars mee vanaf de supermarkt, en moet zeggen dat die toch zo mooi brand. Want met kaarsen zit daar ook nogal verschil in. Sommige blaken enorm (ook al knip je het lontje kort), en andere branden niet netjes op.

 

065

 

067

Hij krult mooi om, en je kunt precies zien wat voor stuk hij iedere avond brand.

 

072

Nou, dit is toch prachtig om te zien. Het zijn net de oren van een ram.

En qua kleur is deze kaars het ook helemaal. Dus ik ga even een voorraad kaarsen meenemen, want bij de supermarkt willen ze nogal eens wisselen.

 

074

En inmiddels is het vouwgordijn klaar, en hangt…. Weer een klus klaar.

Fijn weekend!

zaterdag 15 februari 2014

Soms….

 

 

 

70

 

Soms heb je van die weken….

Weken dat de dagen voorbij vliegen. Iedere dag staat gevuld met allerlei leuke en soms wat minder leuke dingen. Leuke dingen beginnen gelukkig op Maandag als Daan komt. Want oma geniet echt met volle teugen hoor, en de camera schiet het ene na het andere plaatje. Dan word er gewerkt, en zoals jullie allemaal wel herkennen de dagelijkse dingen. Tussendoor even naar de fysio en de schoonheidsspecialiste waar ik vervolgens echt in slaap dommel. En dat doe ik s ’avonds op de stoel nog een keer, dus het was echt tijd voor rust…

Met weer wat nieuwe energie heb ik gisteren een heerlijke worteltjestaart gebakken, en vandaag maar eens begonnen aan het nieuwe vouwgordijn voor het voorraam. De stof had ik gelijk gekocht met die van de gordijnen aan de achterkant, dus het werd wel een keer tijd.

Zo stil als de gedroogde bloem van de hortensia vorige week nog in de zon stond, zo hard wapperde hij vandaag op en neer in de wind en regen, en dan is het heerlijk om binnen van alles te ondernemen.

Nu genieten van het weekend, want het is zo weer voorbij.

 

Fijn weekend!

woensdag 5 februari 2014

Aan tafel!!!!

 

 

Hé hé, eindelijk zijn wij ook weer eens in beeld.

 

Jo-Yo (1)

Aan tafel!!!!, dat weten jullie vast van de reclame, maar dat hoeft het vrouwtje niet te roepen hoor, want wij zijn altijd op tijd…., alleen jammer dat we er dan niets van krijgen.

Als het vrouwtje ‘s avonds met het eten gaat beginnen, wil Yoris er altijd meteen bij zijn. Dan gaat hij de aanrecht op, en wil perse zien wat ze daar allemaal doet. Ik niet hoor…, want ik weet dat ze dat niet wil hebben. Maar Yoris heeft geen oren zegt ze altijd…

En als het eten dan klaar is gaat ze de tafel dekken, en hop dan zit Yoris al op tafel. De tafel word niet helemaal gedekt, en net naast het kleed gaat hij dan zitten. En omdat ze er niets van zeggen ga ik er voortaan ook maar bij zitten.

Het is natuurlijk wel zo gezellig met zijn allen aan tafel….

Tja, en dan zitten we daar toch, en dan ga ik Yoris maar eens even een wasbeurt geven, en kijken of die oren misschien verstopt zitten…

 

Jo-Yo (2)

 

Jo-Yo (3)

Ik weet dat hij dat lekker vind, want soms gaat hij met zijn snoet net zolang voor me staan dat ik hem even een wasbeurt geef.

 

Jo-Yo (4)

Jo-Yo (5)

En als hij dan dreigt weg te lopen, zet ik even mijn poot bovenop hem. Je snapt dat het vrouwtje weer heel veel foto’s gemaakt heeft. En hebben we het maar even toegelaten, want ik weet natuurlijk dat ze het dan weer aan jullie laat zien.

 

Jo-Yo (9)

Maarrrr, soms is Yoris het ook opeens helemaal zat, en dan kan hij zo “kattig” doen. En dan ziet het vrouwtje al aan zijn gezicht dat hij het zat is, zien jullie het ook….

En dan zegt ze dat ik beter even weg kan gaan, hoezo!!!!

 

Jo-Yo (6)

Jo-Yo (8)

Nou dan kijk ik wel even hoe hij het zelf doet….., en omdat hij het goed doet ga ik mezelf ook maar even wat opfrissen…..

 

Jo-Yo (7)

Tot later….

 

Groetjes Joep & Yoris.

zaterdag 1 februari 2014

Verkleuringen….

 

 

 

Toen wij hier 33 jr geleden kwamen wonen hadden we gewoon een planken vloer, heel bijzonder vonden veel mensen dat, want in onze kringen was het meestal vloerbedekking of plavuizen. Daarna moesten we door een interne verbouwing een andere vloer die meteen doorliep naar de keuken en gang. Dat werd een lamelparket in de lak. Bah… die hebben we wat keren opnieuw moeten doen, en uiteindelijk op laten schuren door een bedrijf die hem in de was zette. Hij heeft toen nog jaren gelegen, en moet zeggen dat hij erg mooi bleef, en de vloer ligt nog steeds bij iemand. Maar doordat we later weer het een en ander gingen veranderen, kwamen we overal wat tekort bij de plinten en werd er weer naar een andere vloer gezocht.  Dat werd dus de bestaande vloer, en het werd weer een lamelparket met een toplaag van gerookt eiken. We hadden toen wel een andere vloer willen hebben, maar dat zat niet in ons budget.

Maar goed, deze vonden we mooi, en nadat hij gelegd was kwam er een hardwax op. (Hardwax is een soort was die je aanbrengt op de vloer) Dat was goed voor de vloer, en we hoefde hem nooit meer te lakken of in de was te zetten. En omdat de andere vloer ook zo goed beviel, hebben we hiervoor gekozen. En nu zeven jaar later is er van die mooie parket niets meer te zien. Hij werd met het jaar, wat zeg ik met de maand geler en geler, of was het meer oranje…

En wat we ook deden in huis, die vloer bedierf alles door zijn gloed. En als we ‘s avonds de lampen aan deden werd het nog veel erger.

Dus ja, jullie hadden het allemaal goed gezien, we hebben de vloer aangepakt….

 

001

We hadden al van alles geprobeerd, maar die vloer wilde maar niet anders worden. Totdat ik bij Dinka van Easy Living een foto zag van haar vloer, en ze vertelde dat ze gewoon de planken geschuurd hadden en zo kaal gelaten hadden. Meteen even overleggen, maar Jan dacht dat het niet zou gaan, omdat de was op je vloer je schuur pad meteen vol maakt met was, en hij dacht dat we het dus eerst moesten ontvetten, of met zo’n grote schuurmachine aan de gang moesten, die er dan dus echt een laagje vanaf haalt. Toen hebben we onder het kleed een proefje gedaan (ziet toch niemand), en wat denk je het ging perfect…. Die hardwax was dus echt hard en kon er gewoon af geschuurd worden. Als je schuurt en het word stof dan kun je dus schuren….

 

026

De bedoeling was dat hij in stukjes de vloer ging opschuren, maar degene die Jan kennen weten dat hij op duracell batterijen werkt, en stopt pas als ze echt op zijn. Hier zie je ook al goed het verschil hé. En we hebben gewoon de meubels van de ene naar de andere kant gedaan, want als je werkt met een stofzuiger op je schuurapparaat heb je totaal geen stof. Er ligt wel wat op de grond, maar die moet je toch afdoen. En dat hebben wij eerst gedaan met groene zeep, maar later met amonia, en wat er toen nog vanaf kwam…..

 

002

011

We doen er nu voorlopig helemaal niets aan, en zien wel wat er mee gebeurt…. Op deze manier kan hij nog heel wat keren geschuurd worden hihi….

 

2014 (5)

 

Even het nu….. en toen…..

2013 (20)

Zie je hoe geel/oranje hij was? Echt niet mooi…

Ik krijg trouwens veel mail over kleuren, en moet even zeggen dat op foto’s de kleuren nooit zo overkomen als ze in het echt zijn. De kalkverf op mijn muren is in het echt veel mooier (vind ik zelf) en donkerder. Nu heb ik deze foto’s genomen op een zonnige lichte dag en dan is die kleur dus weer totaal anders. Want ook lichtval is heel bepalend voor een kleur…..

Dus ga nooit uit van een kleur die je ergens ziet op een foto, maar ga altijd in een winkel op de stalen kijken.

Fijn weekend….

vrijdag 31 januari 2014

Stil van….

 

 

 

give away (1)

Ik ben echt stil van al die lieve reacties op mijn vorige post en de give away, en wil jullie daar hartelijk voor bedanken. Zoals jullie zien ligt het boekje klaar voor de winnares. Het werd wel steeds moeilijker voor me om te bepalen wie dat boekje zou krijgen en hoe ik het zou verloten. Want ik zou het jullie echt allemaal gunnen, maar dat zou een behoorlijk gat in mijn budget slaan.

En er kan maar één winnaar zijn…. dus de generator erbij, getallen invullen, en kijken welk nummer eruit komt… dan hoef ik alleen nog maar te tellen tot ik bij nr 92 ben en dan….

 

002 003

 

…..dan kom ik uit bij Lotte.

En uit al die 128 gegadigden vind ik het toch wel weer leuk dat jij nr 92 bent Lotte, want ik weet nog dat jij mij destijds ook altijd volgde in de picasa tijd. Helaas heb jij geen blog, maar je wilt me vast even laten weten wat je ervan vond.

Ik zag dat er ook weer nieuwe blogs bijzaten, en ik doe mijn best om jullie allemaal een keer te bezoeken. Maar ik had een drukke week, waarbij ik onder andere een gezellige blogdag had. En mijn boekje moest natuurlijk af en besteld….

Het is een klein boekje, en helaas kon er bij dit album niet gekozen worden voor platliggend. Er staan foto’s in van de afgelopen 5 jaar.

 

give away (2)

give away (3)

Lotte het boekje komt zo snel mogelijk naar je toe, en als troostprijs kunnen jullie even hier kijken, Klik....

En natuurlijk ga ik door met mijn blog, en morgen ga ik dan toch echt de vloer laten zien.

vrijdag 24 januari 2014

24 Januari 2009…

 

 

 

Nee, ik ben niet in de war met de datum. Maar 24-01-2009 was de datum dat ik mijn eerste post plaatste op dit blog. Na een poosje op picasa actief te zijn geweest, en lang rond gekeken te hebben op diverse blogs wilde ik zelf die stap hier ook eens maken, maar zouden ze mijn blog wel leuk vinden, en mij accepteren. Nou, ik kan echt zeggen dat het vanaf dag 1 een warm bad is geweest voor mij, en nog steeds…

Mijn huis is altijd al belangrijk voor mij geweest, het is de plaats waar je rust vind na een drukke dag, een plaats waar je jezelf kunt zijn, en bovendien een plaats waar het gezellig en warm is, en waar je kinderen graag naartoe komen.

Ja, ik kon eigenlijk wel zeggen dat ik hier in huis mijn thuis gevonden had, en zo dus ook de naam voor mijn blog.

I FOUND MY HOME

 

In het begin was het allemaal heel anoniem, en eigenlijk vond ik dat ook wel heel fijn. Niemand wist wat ik deed, want ik sprak er met niemand over. Het was mijn ding, totdat ik het toch deelde en iemand het vertelde en toen ging het in een rap tempo verder… In Okt 2010 werd mijn blog benoemd in de Ariadne, en kwamen de eerste reacties van mensen die zelf geen blog hadden. En later werd ik er zelfs op aangesproken, maar toen er in Aug 2011 een reportage van ons huis in de WLS stond, was het spreekwoordelijke hek van de dam. Het is soms niet normaal hoe vaak mijn blog word bekeken, en voel me er soms een beetje onzeker door…, want wie ben ik nou…

Er is in die 5 jaar al veel de revue gepasseerd. Verhalen en foto’s over mijn huis en tuin, gewoon een foto, of van de natuur waar ik ook veel van houd. En niet te vergeten mijn poezen. En nog steeds krijg ik hele leuke en lieve reacties. Het is toch de kers op de taart, en maakt het extra leuk om te doen.

Ook is het blog al een aantal keren veranderd van kleur en header, en ik ben blij dat ik het nog heb, want weten jullie nog dat het per ongeluk verwijderd was… pfff, wat een schrik was dat. Het is eigenlijk best wel een apart iets, dat blogland…. het is of je elkaar al heel lang kent, en eigenlijk ken je elkaar helemaal niet, op uitzonderingen na…  Gewoon met elkaar je passie delen, mooier kan het toch niet, en niet alleen delen maar ook leren doen we van elkaar. Alhoewel ik ook een tijd heb gekend wat niet zo fijn was, maar dat hoort nu ook gewoon bij die 5 jaar bloggen.

Er zijn de laatste tijd heel veel nieuwe woonblogs bijgekomen, maar in die 5 jaar heb ik er ook veel mee zien stoppen. Zelf volg ik trouwens ook wel diverse blogs die een totaal andere inrichting hebben dan ik, want ook daar kan ik van genieten, net als van blogs die gewoon hun verhaal vertellen.

In September 2012 ben ik voor Seizoen & Stijl een blog gaan bijhouden, wat ook bijzonder leuk is om te doen.

Ik kan zo nog uren doortikken over van alles en wat, maar laat ik het nu eens hebben over mijn jubileum, want dat is het toch wel… En bij een jubileum hoort een kado, vind ik. En dat kado wil ik graag aan een van jullie geven.

Maar toen kwam natuurlijk weer de vraag, wat ga ik dan voor kado geven? Er is van alles door mijn gedachten gegaan, maar ik ga gewoon in de herhaling van mijn vorige give away (weet je nog Colin), en ik ga een boekje maken over 5 jaar I found my home. Want ook dat hoort namelijk bij mij, het maken van albums.

 

Knipsel

Dit is even een een voorbeeld van de kaft, want het boekje is nog niet af.

Wil je graag in aanmerking komen voor deze give-away, plaats dan een reactie hieronder. En volgende week vrijdag laat ik weten wie de winnaar is geworden.

En ik hoop dat jullie mij blijven volgen natuurlijk. Er zal nog wel het een en ander verbouwd gaan worden in huis. Want onze jongste zoon gaat volgend jaar ook het ouderlijk nest verlaten en dan gaan we proberen om van onze kleine doucheruimte iets moois te maken. En er zal best nog wel het een en ander gebeuren wat blogwaardig is…

Ik was van plan om de vloer te laten zien, maar dit vond ik op deze datum eigenlijk leuker.

Dus geduld, en voor nu een heel fijn weekend

zaterdag 18 januari 2014

Kamerplant…..

 

 

Kamerplanten…., vroeger had ik mijn huis vol staan met kamerplanten. Ik deed wel een uur over een raam zemen. Ze moesten er eerst vanaf, en nadat ik het raam gezeemd had werden ze eerst ontdaan van dode bladeren, en soms moesten de bladeren afgedaan worden omdat er toch wel stof op zat. Daarna werden het er al steeds minder en uiteindelijk werd de kamerplant verbannen uit huis.

En toch, heb ik pas een kamerplant gekocht.

(sorry, ik weet geen naam)

050

Het is een plantje wat op het eerste oog een grijs droog takkenbosje is, maar er zitten minuscule groene blaadjes aan. En er is me verteld dat ik hem zelfs kan laten verdrogen. Dus geen probleem als ik vergeet om hem water te geven.

 

048

Zo zie je het groen iets beter.

 

049

 

Wat de vorige post betreft, jullie hadden het heel goed gezien. We (Jan) hebben de vloer geschuurd, en vandaag het laatste gedeelte gedaan en kom daar later nog op terug.

Voor nu wens ik jullie een heel fijn weekend.

zondag 12 januari 2014

De kast…..

 

 

Nu is het dan tijd om jullie nieuwsgierigheid te bedwingen.

Op de plaats waar eens de servieskast stond, staat nu een simpele stoere tweedeurskast. We wilden al heel lang een andere kast en er staan genoeg kasten te koop hoor, maar we wilden nu eenmaal niet zomaar een kast hebben. Hij moest echt iets hebben waar wij blij van werden. En nu heeft Jan gelukkig heel veel geduld om op internet te speuren naar datgene wat we zoeken.

En van deze kast werden we meteen blij, ook al was de kast geverfd in spierwitte krijtverf. Dat paste natuurlijk niet bij ons, maar daar kunnen wij wel doorheen kijken. Eenmaal thuis ging onze kast op marktplaats en hij werd bizar vaak bekeken, en er was heel veel animo voor. Uiteindelijk komt onze kast ook te staan bij iemand die bij binnenkomst meteen verliefd werd op de kast. En dat vind ik eigenlijk ook wel weer heel fijn.

De “nieuwe” oude kast werd geschuurd en geverfd in de kleur Palladio van Carte Colori. En het is voor mij ook veel makkelijker om de benodigde spullen nu te pakken.

 

035

Het was erg moeilijk foto’s maken omdat het een vrij donkere hoek is, en gisteren kwam de zon via de keuken op de kast waardoor ik meer licht had, maar wat de kast wel weer witter maakt dan dat hij echt is.

 

069

006 

Hij heeft een leuke aparte lijst, waarvan we eerst even dachten dat er nog een aantal planken bovenop gemaakt waren, maar na onderzoek bleek dit echt de bovenkant te zijn, en maakt het wel weer bijzonder en niet alledaags. De deuren bestaan gewoon uit simpele planken die aan de binnenkant geklampt zitten. En doordat er een deur wat naar buiten staat heeft de vorige eigenaar een stukje uit een sierlijst gehaald en er een klosje hout op gemaakt zodat hij dicht bleef zitten. . We hadden alles wel kunnen herstellen, maar ik vond het eigenlijk wel wat hebben en dus gewoon zo gelaten, alleen hebben wij daar een echt oud klosje voor in de plaats gezet, en een oude deurkruk waar het slot zit.

 

011

En tja, die tweede kruik waar ik het in de vorige post al over had, heeft dus hier een plek gekregen. Hij staat hier nu op een zuil die van mijn zus is. Handig als je even wat kunt lenen om te bepalen of het echt is wat je wilt. Heb er gewoon een grote tak opgelegd en klaar.

Oh, dat gele ding onder de pot ligt daar omdat de pot aan een kant wat afgesleten is en daardoor wankel staat, en dat willen we natuurlijk niet hebben. Moet nog even wat anders bedenken, maar nu ben ik benieuwd of jullie nog meer veranderingen zien…

 

Fijne week….

dinsdag 7 januari 2014

Stoere pot…..



Jullie weten vast nog dat Joep mijn pot "klik" kapot liet vallen. Ik was er toch wel een beetje ziek van, want waar vind je nu weer zo’n pot voor weinig.
Zo’n pot kun je natuurlijk best op verschillende plaatsen kopen, maar het prijskaartje wat eraan hangt vind ik meestal wat minder mooi. En nu stond er even een buitenpot die ik in de kalkverf had gezet omdat het anders wel erg kaal was. Maar ik wilde nog steeds heel graag een andere pot hebben. Ik had al wel een tip gekregen naar aanleiding van mijn post over de gebroken pot. Maar er was nog niets van gekomen om eens te gaan kijken.
En dat was dan ook meer, omdat er ook andere zaken zijn die gedaan moeten worden, en je het  geld maar een keer kunt uitgeven. Maar nu was de kast heel snel verkocht, en ik heb inmiddels ook hele goede zaken gedaan met de verkoop van mijn servies e.d.
En dus zijn we Zaterdag maar eens op pad gegaan naar de winkel  van de tipgever.


022

Zoals jullie zien zijn we weer in het bezit van een oude kruik. Deze kruik komt uit Indonesië en is ook dikker dan die ik eerst had, en dikker betekent ook zwaarder.
En dat is weer goed voor de poezen natuurlijk. Pfff, moet er niet aan denken dat hij weer sneuvelt, dus heb ik onderin ook nog eens een aantal bakstenen liggen. Als ik de ramen ga zemen moet ik dus eerst van alles doen voordat hij weg kan.


027

Omdat je het niet zo goed kunt zien, even vanaf de zijkant genomen. Hij is kleiner en bruiner dan de andere, wat ook weer niet erg is. En er zit behoorlijk wat mos en aanslag op, wat wij alleen maar mooi vinden. We zagen hem staan met wat takken erop, maar onder die takken was er een stukje uit, en een beginnende scheur.
We hadden de winkel al doorgelopen en ik had nog ergens een mooie pot gezien, echt in de kleuren die ik heb in huis. Dus die wilde ik wel graag meenemen. Maar toen we gingen afrekenen hadden we het over al die mooie kruiken, en zeiden dat het zo jammer was dat die andere kapot was. Oh, zei ze ga hem maar eens halen. Dus Jan die pot gehaald, en ze keek mij aan… en vroeg “Wil jij deze pot echt hebben?” Je snapt al dat ze het maar raar vond dat ik op deze kruik viel. Uh…Ja, dat ligt aan de prijs…
Nou, als ik jullie vertel dat ik hem voor 25 euro mee mocht nemen, dan begrijpen jullie dat ik nog net niet stond te juichen. En dus met twee kruiken naar huis ging.
Eenmaal thuis paste juist die pot het beste op de vensterbank, en nadat ik de rommel die erin lag verwijderd had,kwam ik de scherf tegen die eruit was. Jan heeft een dikke prop zwarte kit onder de beginnende scheur aangebracht zodat hij niet van elkaar kan, en de scherf er weer in gelijmd. En echt je ziet er helemaal niets van.
Die andere staat bij de nieuwe kast, en daar kom ik in de volgende post op terug.


010

En in December kreeg ik ook nog de gewonnen give away van Saskia van Wonen op Wydrum. En ik heb hem een heel mooi plekje gegeven op zolder bij mijn bureau. Daar staat hij op een smal plankje en maakt het ook daar nu wat gezelliger.
Paul en Saskia bedankt, dankzij jullie heb ik er weer een paar eyecatchers bij die mijn huis leuk maken.