zondag 28 augustus 2016

Voorbij....


De vakantie was twee weken geleden al afgelopen, maar ik had nog geen zin om met dat prachtige weer een blogpost te maken.
Ja, nu is het mooi weer en daar wil ik als ik vrij ben van genieten, want in onze vakantie hadden we dus weer veel regen. Nu ik er over na denk, hebben wij de laatste jaren best wel veel wisselvallig weer in onze vakantie gehad. Word dus tijd dat we ook in Augustus onze vakantie krijgen.

Maar gelukkig zie ik bijna altijd alles wel door een roze bril, en zit mijn glas altijd half vol.

Onze vakantie is dus alweer twee weken voorbij, en we hebben ondanks de regen, en soms een echte herfstdag ons goed vermaakt.

We waren een kleine week in Zeeland, ons favoriete stukje Nederland en waar gelukkig de zon snel schijnt.
Waar we weer veel gewandeld hebben, zoals 15 km door de duinen, en weer 15 km terug over het strand, en sommige dagen helemaal niets gedaan hebben. En stiekem schik hadden als ik op een terras zat terwijl ze thuis regen hadden.

We hebben dagen gehad met strakblauwe lucht en lekker warm, maar ook donkere luchten en waar de zee groen was. Maar toch ook een prachtige zonsondergang hadden.








We konden ook uren op een bankje zitten en alleen maar kijken. Want er is natuurlijk altijd genoeg te zien, zoals al die grote schepen die daar in Vlissingen voorbij komen. Maar hebben natuurlijk ook in het centrum gelopen, en gekeken waar vroeger de slag om de schelde was tijdens de tweede wereldoorlog.






Vanaf de andere kant ziet de molen er weer heel anders uit, met de vele windmolens op de achtergrond.






We hebben eenmaal thuis ook nog wel een keer heerlijk een eind kunnen fietsen, wat we ook heel graag doen. En dan geniet ik ook van het mooie wat in je eigen omgeving ligt.




We krijgen weer een mooie week, en deze week gaat er weer het een en ander veranderen in huis, maar daar kom ik later natuurlijk nog een keer op terug.

Ik heb tijdens mijn vakantie wel af en toe wat geplaatst op IG, maar heb de blogwereld een beetje verwaarloosd. Ik ga dus komende week eens even terug kijken.


Fijne week allemaal....



woensdag 13 juli 2016

Zomerstop...



Het wil met de zomer maar niet echt lukken.

Als ik terug denk aan de zomers dat mijn kinderen nog klein waren, dan was daar altijd de zon bij. We hebben zelfs jaren gehad dat er op school een tropenrooster gedraaid werd. Ze kwamen uit school en speelden buiten, en na het eten waren ze weer buiten. In de zomervakantie was het ook de normaalste zaak dat we gepakt met tassen vol spullen naar het water gingen, en dat deden we soms wel weken achter elkaar.  'S avonds zaten we buiten, en zuchten we een keer omdat we toch echt wel naar bed moesten want de wekker ging de volgende morgen weer vroe, maar het was nog zo lekker buiten. Je weet wel van die heerlijke zwoele zomeravonden, waarop je laat in de avond nog rustig een rondje ging lopen. Zomerkleding had je toen nog echt aan, en die hing niet zoals nu nutteloos in de kasten. Ik dacht dat ze weleens voorspeld hadden dat we warmere zomers kregen, maar de laatste jaren is het in mijn beleving niet echt zomers te noemen.
Maar gelukkig kunnen we dat zelf allemaal niet plannen, en moeten we het nemen zoals het is. En genieten van iedere mooie dag. Want of het nu warm, koud, zonnig of regenachtig is, er is altijd wel wat leuks om van te genieten.

Voorlopig is dit even mijn laatste post, en hoop dat jullie allemaal een prachtige zomervakantie hebben. En geniet van de dingen!!






In September ga ik mijn blog weer oppakken, maar op Instagram zal ik af en toe best wel een foto plaatsen.


Fijne zomervakantie

zaterdag 25 juni 2016

Van voor naar achter....


En van links naar rechts...

Maar dan bedoel ik niet dat liedje, maar ik wil jullie meenemen van de voor- naar de achtertuin.
De heren hadden jullie al een doos laten zien, waarvan sommige het meteen goed hadden. Want er zat inderdaad een nieuwe parasol in. Ik was al enige tijd op zoek naar een nieuwe, en dan zie je heel veel van die mooie parasols met een doek van die mooie zware kwaliteit. Maar die hebben allemaal de poot aan een kant, de zogenaamde zwevende parasol. Prachtig, maar die kunnen wij niet kwijt. Je moet zo'n ding namelijk eerst buiten de tafel draaien om hem open en dicht te doen, en daar is onze tuin te smal voor. Of ik moet hem voor de schuurdeur zetten, maar dat is nu ook niet echt ideaal.

Dus we moesten op zoek naar een parasol met een rechte stok in het midden. Die zijn er genoeg, maar ik wil ook een keer zo'n mooie zware. Uiteindelijk hebben we er een gevonden van het merk Borek. We moeten hem door middel van twee katrollen omhoog trekken, en dan gaat hij net over de buitenlamp en de struik heen. Hij kan tegen een regenbuitje dus kan ook makkelijk een poos buiten blijven staan. Maar met die buien van de laatste tijd neem ik toch maar geen risico, en staat hij dichtgevouwen naast de schutting.




Zoals jullie zien hebben we 's morgens de schaduw van de parasol op het huis, want wij kunnen daar geen zonwering hebben. Dit is dus een ideale vervanger daarvoor. In de loop van de dag draait de zon en hebben we op het heetst van de dag steeds meer schaduw over de tafel. Want hoe heerlijk ik de zon ook vind, ik hoef er niet de hele dag in te zitten.





Zo kijken we vanuit de openslaande deuren, die bij mooi weer altijd open staan, naar buiten.
Ook hier is het niet echt groot, maar groot genoeg om heerlijk buiten te zitten. Wij hebben het geluk dat er achter ons een huis staat met een enorme tuin, waardoor we een heel vrij uitzicht hebben.

Hier zijn de tuinkussens nog blauw/grijs. Maar intussen heb ik er nieuwe hoezen voor gemaakt van stof die ik in de outlet van Hoffz kocht. Jan is nu de stoelen aan het opknappen, want na zo'n kleine 30 jr beginnen er hier en daar wat schroeven te roesten waardoor er lelijke en kale plekken ontstaan. Maar ze kunnen straks weer jaren mee, want ben ze nog steeds niet zat.

In de verte zie je precies tussen de hoge beuken de twee stoelen waar ik vorig jaar die hoezen voor gemaakt heb. 



We hebben echt nog nooit spijt gehad dat we hier deze veranda gemaakt hebben. We zitten hier nog als iedereen al binnen zit. Want doordat de zon hier heel lang op schijnt blijft de warmte hangen, en is het hier nog lang lekker, Maar ook als het regent kun je hier blijven zitten.



Vanaf die stoelen zien wij alleen maar ons eigen huis. Want we hebben de bomen zo ingedeeld dat we ook echt vrij zitten, maar ook zo dat we nog genoeg van ons af kunnen kijken. Jammer dat vorig jaar een behoorlijk tak van de rechterboom zomaar dood ging. Wij hebben een doorzonwoning, dus de zon draait in de loop van de dag naar de voorkant, en hebben we aan de achterkant steeds iets minder. Vanaf de achterkant kun je ook dwars door het huis heen kijken naar de beukenhaag aan de voorkant. En dat is dan een aardig lengte, en dat geeft voor een tussenwoning toch een gevoel van ruimte.




Net zoals de bomen van de gemeente een mooi uitzicht geven aan de voorkant, maken de bomen van de buurman achter het plaatje compleet.

Op de zuil staat een pot van Hoffz die ik in de outlet gekocht heb.



Onze tuin is bij het huis hoger dan achterin de tuin, daardoor hebben we de veranda toen echt bewust lager gemaakt, en gekozen voor een houten vloer. Je gaat dus met een trede omhoog. Wat het ook wel weer speels maakt.



Onder de veranda staan ook twee rieten stoelen waar schapenvachten op liggen. Op deze plaats vang je vaak het zonnetje als het een beetje kil weer is, en door de schapenvachten zit je dan heerlijk warm. Bij deze stoel staat een oude betonnen bak, met een oud deurrooster erboven, waar een roos doorheen bloeit.



En aan de andere kant staat een zuil met een grote pot. Tenminste nog wel, want Jan wil hier graag een kachel hebben. Maar die moet je eerst vinden....

Hoop dat we allemaal nog heel lang in onze tuin kunnen zitten met mooi weer, want ik denk dat we intussen allemaal wel zomer willen hebben.

Fijn weekend....


donderdag 9 juni 2016

Voor in de tuin...


Ik liet jullie enige tijd geleden al zien dat wij de voortuin aan het veranderen waren.
En moet zeggen dat ik me toen weleens heb afgevraagd of ik die annabellen niet ging missen in de tuin. Maar nee, ik mis ze helemaal niet.
De tuin oogt zoveel rustiger, en met het snoeien van de beukenhaag kon ik nu ook overal makkelijk bij, en dat is toch wel heel fijn!

Willen jullie een klein rondje meedraaien in de voortuin?



Als je naar ons huis loopt, weet je door de beuk precies waar je moet zijn!!

De beuk is de erfscheiding, maar voor de beuk zie je wat kleine groene plantjes, dat is de bodembedekker pachtsandra. Het is gemeentegrond, en de gemeente had er ooit wat ingepoot, maar vervolgens word er niet echt goed naar om gekeken, en dan gaat de helft dood. Sommige in de straat hebben het gewoon toegeëigend, maar dat wil ik niet. Je weet maar nooit wat ze in de toekomst willen!

Wel hebben we ervoor gekozen om er zelf plantjes in te poten en het ook zelf bij te houden, want het is toch de toegang naar jou huis. Eerst stonden er kleine roosjes in, maar die deden het niet zo heel goed, en nu dus deze bodembedekker.
Voor de bodembedekker staat weer een kleine haag met buxus, zodat het ook wat afgeschermd is.
Zo is het toch net of het bij ons hoort, en het maakt de tuin ook wat speelser.

Voor de beuken hebben we weer drie leibomen gepoot, en daar loop je dus onderdoor als je naar de deur komt.



Er ligt gewoon boerengrind in de tuin, met een pad van oude klinkers naar de deur toe. Onder het raam komt er ook nog een zelfde pad, maar we wachten nog op de klinkers.

We hebben een paar jaar geleden ook een afdak boven de deur gemaakt, waar we heel veel plezier van hebben. En wat bovendien ook nog heel leuk staat.
Ik krijg trouwens ontzettend vaak de vraag wat voor kleur er op die deur zit. Nou, dat weten we zelf ook niet. Nou, Jan weet het wel ongeveer, want die heeft hem namelijk zelf gemengd.
De witte roos geeft een warm welkom.







Aan de rechterkant van het pad staat een oud bankje van gietijzer, en het is echt megazwaar.
Jan heeft het ooit een keer onderweg gekocht van een oudere tuinman, en dit bankje is een van de bankjes die ooit bij de koningin Juliana in de tuin heeft gestaan. 
Zoals je ziet is die wat vlekkerig, en dat komt omdat hij 's avonds laat geschilderd is, en daardoor mat geslagen. Maar zo is hij voor mij weer perfect.



Aan de linkerkant van het pad is het wat groter, en daar zie je een kleiner buxusvak met lime lights, die hopelijk snel hun bloemen laten zien. In de hoek van de tuin staat een franse ijzeren vaas, met heel simpel erop een "bol van takken met mos".

De bomen die verderop in de straat staan geven een mooie achtergrond.



En natuurlijk hadden we nog een oude perenboom gepoot, die het heel erg goed doet. En er zitten echt al veel peertjes in.

Achter de boom had ik iets in gedachten om even lekker te zitten. Maar doordat er ook een zonnescherm zit wat omlaag moet kunnen ging dat niet helemaal goed.
En dus heb ik voor twee hele simpele betonnen blokken in U vorm gekozen. Het is toch maar voor even een kop koffie ofzo. En met een kussen erop zit je best even lekker.

Alleen zit er nu steeds een andere dame in onze tuin!!



Ik ben helemaal in mijn sas met de tuin aan de voorkant.
Al moeten we weer gaan bedenken wat we links en rechts van het bankje moeten gaan poten, want de buxus die daar staan, hebben het heel zwaar doordat ze er meerdere keren uit moesten vanwege herstelwerkzaamheden van het water en riool. Een heb ik afgelopen week al helemaal kunnen knippen, en de andere word steeds zieliger.

Met een tuin blijf je altijd bezig!

Maar we hebben in ieder geval een tuin.




woensdag 1 juni 2016

Hoezo nieuwsgierig.....


Afgelopen week toen het nog een zonnige dag was, en Joep en ik (Yoris) buiten aan het spelen, rennen en aan het relaxen waren, hoorden we de bel en daarna iemand praten. Even later kwam de baasmevrouw opeens met een "enorme doos" naar buiten slepen.
Eerst bleven we een beetje op een afstand hoor, want tja, je weet niet wat het is hé!

Maar uiteindelijk werd onze nieuwsgierigheid aangewakkerd, en wilde we toch wel eens even kijken.





We hebben eerst gewacht en gekeken wat ze aan het doen was, en bleven op een afstand, want zo te zien ging het niet vanzelf. Die doos ging op en neer, en van voor naar achter, en uiteindelijk kwam er iets uit, wat ze overeind zette langs de schutting.

En toen lag daar dan die doos op de grond, en gingen we gebroederlijk eens op onderzoek uit.





Heel voorzichtig keek ik eerst zelf, en toen heb ik Joep even laten kijken. En het was niet eng, dus nog maar eens even verder kijken. Want het is natuurlijk wel heel interessant.





We liepen eens even naar de andere kant van die doos, of daar wat anders te zien was. Toen hoorde we opeens geluid komen uit die lange doos. Pfff, wat zou dat zijn???

Maar och, we maakten ons weer druk om niets, want de baasmevrouw wilde met ons spelen, en had een balletje in de doos gegooid, die er dus aan de andere kant weer uit kwam.

We hebben best lang gespeeld met die lange doos. Zo houden wij elkaar toch weer even bezig!!



Joep ging er bij liggen zodat hij meteen die bal kon vangen, maar ja... ik was er ook nog hé.
Dus vroeg ik hem vriendelijk toch dringend om even opzij te gaan.



Later begreep ik best wat de baasmevrouw wilde hoor. Ze wilde dat wij die doos ingingen, maar hé, we zijn toch niet gek!!

Ze mag blij zijn dat we ons zo op de foto lieten zetten.



En toen waren we er ook wel weer klaar mee. Het was leuk, maar overal komt een einde aan.

Oh, en als jullie willen weten wat er nu in die doos zat, dat zal de baasmevrouw een dezer dagen best wel een keer laten zien. Maar dan moet wel de zon schijnen.....


Groetjes Yoris en Joep

maandag 23 mei 2016

Ditjes en datjes....


Oh, het is alweer bijna een maand geleden dat ik hier een post plaatste. Acht jaar geleden plaatste ik soms wel twee keer per week een post. Maar uiteindelijk vond ik het met een keer per week wel mooi. Heel veel blogdames gooide de ene na de andere post op het blog, en dan opeens was de inspiratie weg. Ze vroegen weleens aan mij hoe ik het toch steeds voor elkaar kreeg om wat te plaatsen, en dan antwoordde ik dat het eigenlijk vanzelf ging. Ik maak graag foto's en daar komt dan vanzelf een verhaaltje bij. Foto's van ons huis, detail foto's of van de natuur en de poezen, ze zijn allemaal voorbij gekomen. In al die jaren hebben we natuurlijk ook veel verbouwd, en dan heb je ook al snel wat te vertellen. Iedere dag keek en kijk ik op blogger wat voor nieuwe posten er zijn geplaatst, maar het is inmiddels heel minimaal geworden. Er gaan dagen voorbij dat er niets nieuws meer te zien is, terwijl je twee jaar geleden het amper nog bij kon houden.

Ik snap het ergens wel, want iedereen is druk met van alles en nog wat. En er komt weer een nieuw tijdperk aan. Want het bloggen was ooit het nieuwe tijdperk van picasa, waar dames hun albums deelden met anderen. Toen kwam facebook om de hoek kijken, en nu hebben we Instagram, waar we het soms niet bij kunnen houden omdat er zoveel nieuwe foto's geplaatst worden.
Ik heb al eens verteld dat ik hier ook aan meedoe, maar nog steeds blijf bloggen. En dat wil ik ook nog steeds doen, maar als iedereen stopt of niet meer actief bezig is, dan gaat de lol er vanaf. En dat is de rede dat het zo lang duurde.

Ik zie aan mijn statistieken dat het nog steeds heel veel bekeken word, en de teller staat nu bijna op 1.500.000 keer, en nog steeds zijn er honderden die iedere dag mijn blog doorbladeren. Dus we houden het nog even vol.

Waar zullen we het dan nu eens over hebben?

Misschien over het feit dat ook ik af en toe een nieuwe aankoop doe. Al is dat niet vaak, want tja goed is goed, en ik vind heel veel dingen gewoon te duur. Er bestaat namelijk meer dan spullen kopen voor in huis. Ik mag me nl ook graag verwennen met een geurtje en een lekkere creme, wat leuke kleding, of gewoon lekker uit eten gaan.



Maar soms ben je gewoon een beetje uitgekeken wat er op je tafel staat, en wil je weleens wat anders. Als ik dan wat koop moet het wel iets zijn waar ik een wauw gevoel bij krijg. En dat gebeurde bij deze schaal, die ik zag staan bij Seizoen & Stijl toen ik daar foto's aan het maken was. En die staat dus nu op de salontafel, met wat houten ballen die ik eigenlijk al jaren heb, en wat kaarsen.





Dit hele kleine potje heb ik ook bij Seizoen & Stijl gekocht, maar betaalde de die met een kadobon die ik voor mijn verjaardag kreeg. Hij staat nu even hier voor de foto, maar hij kan op verschillende plaatsen leuk staan, ik weet alleen nog niet waar. Er passen nl precies van die wattenschijfjes in waar je de make up mee afhaalt. Dus op de douche staat hij ook heel leuk. Maar in de keuken staat hij ook leuk. Dus keuze genoeg....

Verder heb ik natuurlijk ook het een en ander gekocht bij de Hoffz outlet in Eldik. Jammer genoeg was nog niet alles binnen toen ik daar foto's ging maken en het aan jullie liet zien. En de eerste dagen had ik door werk, afspraken, en het feit dat ik jarig was amper tijd om zelf te gaan kijken. Daardoor heb ik wel het een en ander mis gelopen, want het schijnt erg druk geweest te zijn, maar ja.... je kunt niet alles hebben.
Toch heb ik daar stof gekocht om straks in het najaar (of is dat al begonnen) de eetkamerstoelen te voorzien van een nieuwe hoes.






Ook heb ik daar bovenstaande wandkandelaar en pot gekocht. Was al heel lang op zoek naar een pot voor op de zuil, en deze staat echt perfect. En de wandkandelaar geeft mooi licht onder de veranda.

Afgelopen zaterdag werd het weer opeens zo lekker aangenaam dat ik besloot om even snel wat vlees te halen en de bbq aan te doen. We hebben tot middernacht buiten gezeten, en je kon je bijna niet voorstellen dat het dan op zondag over zou zijn. Maar dat was het toch echt wel...

Yoris vond het trouwens ook heerlijk om buiten te zijn, en stak zijn neus even flink in de lucht om allerlei geuren op te snuiven. 



Hoop dat we snel weer van een mooie dag kunnen genieten.

Fijne week...


vrijdag 29 april 2016

Carte Colori &......


Monica!!!


Iedereen die van een sobere woonstijl houd kent de verven van Carte Colori. Niet iedereen heeft ermee gewerkt, en ook niet iedereen heeft het in huis.
Maar uit allerlei reacties die ik hier en daar lees, kan ik wel zeggen dat bijna iedereen het mooi vind. Al houd de een wel van bontere muren dan de ander, maar dat is puur smaak. En over smaak valt niet te twisten.
Zelf laat ik het schilderen aan Jan over. Gewoon omdat hij schilder is, en omdat ik zelf met de artrose in mijn handen amper een kwast vast kan houden.

En iedereen die blogs leest, kent ook wel de blog van Monica Het Moonhuis
Zij heeft niet alleen in haar huis alle muren van kalkverf voorzien, maar schildert ook alles wat geschilderd moet worden. Bovendien is ze heel creatief met allerlei dingen maken, en daar gebruikt ze ook vaak de producten van Carte Colori voor.

Monica is dus ook de aangewezen persoon om workshops te gaan geven voor Carte Colori. En om even proef te draaien werd ik samen met Judith van Judith & Co, Marjan van Eenvoud & Simplicity en Ingrid van Home & Lifestyle uitgenodigd voor een workshop. Ingrid zou naar mij toe komen, en samen zouden we Marjan ophalen bij het station. Jullie hebben vast gelezen bij Marjan dat ze vertraging had, dus hebben wij eerst gezellig een bakkie gedaan. Nadat Marjan de auto gevonden had op het station waren we zo bij Carte Colori, waar ze ons op stonden te wachten.

Monica had alles al goed verzorgd, en na de koffie/thee met wat lekkers en het een en ander verteld te hebben over de produkten van Carte Colori gingen we aan de slag met ons werkje van workshop.

We gingen een ammoniet op statief maken, en ik ga daar niet verder op in, want dat mogen jullie gaan bekijken als je jezelf opgeeft voor de workshop. Ik kan alleen zeggen dat het heel erg leuk is om te doen, en je houd er ook nog een item aan over om in je huis neer te zetten.
En lukt het niet, dan is Monica er meteen om je te helpen.






Tijdens het droogproces van de ammoniet heeft Monica ons de tips en tricks verteld over hoe je kalkverf aanbrengt. Nadat ze zelf een start had gemaakt was het tijd om de kwast door te geven. Zoals ik al zei, laat ik de kwast graag aan Jan over, en heb hier dus niet aan meegedaan. Maar ik heb wel even mijn camera genomen om het een en ander op de foto te zetten.






Ja, het ging haar heel makkelijk af hihi!!




Terwijl ik stond te kijken keek ik ook even om me heen, en dat zag er ook allemaal heel mooi uit!!
We kregen trouwens ook nog een heerlijke lunch, en hebben als bloggers onder elkaar natuurlijk ook heel wat afgekletst. Tja, je zet een aantal dames bij elkaar die dezelfde passie en een blog hebben, en de tijd vliegt voorbij.


Een kijkje van boven naar de hal. En ze hebben hier een prachtige badkamer in tadelakt, en wat een sfeer geeft dat....








Dit vond ik ook zo'n mooi plaatje. Het glimmende op de muur van de gouden metallic verf, en het stoere van de haard. En dan de mix van dat landelijke krukje met die stoere moderne lounge stoel.




En dan staat er opeens ergens een oude deur met blauwe tegeltjes. Ja, van de simpele dingen om je heen kan ik genieten...

Intussen hebben we natuurlijk ook nog de ammoniet afgemaakt.  Ja ja.... die staat intussen in het keukenraam. Voor de foto heb ik die even op tafel gezet...




Ik wil Meta en Ellen bedanken voor de gastvrijheid en de mooie goodie bag die wij na afloop kregen, en Monica bedankt dat je aan ons dacht als proefpersoon. Ik heb er echt van genoten.

Willen jullie ook zo'n leuke workshop doen, dan kun je even kijken op de blog van Monica Klik voor informatie of je meteen aanmelden op de site van Carte Colori Klik


Fijn weekend.....