maandag 29 november 2010

Donkere dagen......

 

Het zijn nu echt de donkere dagen voor kerst. Het is de hele dag al grauw en grijs buiten. En omdat het toch al vroeg donker is nog maar wat extra licht erbij. Deze keer in de vorm van een lantaarn. Kaarslicht heb ik altijd al wel aan of het nu zomer of winter is en binnen of buiten maakt geen verschil. Maar zo rond de kerst komt er dan toch wat extra licht bij.

073

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En nu mag deze lantaarn uit de doos te voorschijn komen. En dit jaar mag hij bij de kandelaars staan. Heb hem ooit gekocht in een klein antiek winkeltje in de buurt.

 

  077078

 075  085

En als het schuifje omhoog gaat en het kaarsje aan, dan is het zo.

079

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Inmiddels is het hier nu begonnen met fijne sneeuw, dacht dat wij er hier geen last van gingen krijgen. Maar we zullen er toch aan  moeten geloven. Wel leuk dat de Sint nu misschien met sneeuw op de scholen arriveert, en gekke pieten op slee├źn. Ach, dat is dan wel weer leuk voor die kids.

Voor degene die het Sinterklaasfeest vieren een hele prettige tijd.

Liefs Lia

 

 093

maandag 22 november 2010

Bessentakken......

 

Heb vorige week een aantal bessentakken gekocht. Omdat ik dit nu zo'n leuke tijd ervoor vind om het in huis te verwerken. Het geeft gewoon een leuke wintersfeer in huis, en ook een beetje een voorloper van de kerst.

005

De takken staan in de pot tussen de eettafel en keuken, en heb ze gewoon tussen de magnoliatakken gezet. Die magnoliatakken staan er ook alweer een hele tijd, gewoon laten drogen en je hebt er jaren plezier van.

018

Heel subtiel, want het moet weer niet te overdadig zijn.

021  015

 024

Zie bij sommige blogs al heel voorzichtig de eerste kerstspullen te voorschijn komen. Ben benieuwd hoe de kerstversieringen er dit jaar bij jullie uit gaan zien. Bij sommige blogdames weet ik het al wel, want door de jaren heen weet je wel hoe iemand er over denkt. Maar bij de nieuwe blogdames van 2010 natuurlijk niet.

En ik ga deze week nog even snel op zoek naar Snowboots, want vorig jaar waren ze opeens nergens meer in mijn maat. Aangezien ik in een straat woon waar ze dus never nooit strooien en gezien de problemen van vorig jaar. Het liefst had ik Uggs maar kun je die nou ook echt in de sneeuw dragen? Wie weet het???

Fijne week,

Liefs Lia

vrijdag 19 november 2010

Oud en versleten.

 

En dan doel ik toch echt niet op mezelf hihi....Al heb ik weleens van die dagen dat ik me zo voel. Maar deze keer speelt er iemand anders de hoofdrol. Een tijdje geleden vroeg iemand wat er voor "kjeltje" op de kast zat. En dat "kjeltje" was dus een klein oud beertje. Wat ik echt heel lang geleden eens gekocht heb op een markt. Wat moet je daar nu mee, zei manlief. En ik liet hem staan, maar meestal als ik op een markt loop dan gaan we nog eens de kramen langs. En ja hoor hij stond er nog steeds. En hij leek me te roepen of hij mee mocht. En ja. van mij mocht hij mee. En had vanaf die dag een plaatsje gevonden in het stalraam dat nu dus verdwenen is.  En ja waar laat je hem dan, en na even kijken en proberen zit hij nu op het tafeltje in de keuken op de oude houten bakken.

056

En omdat je hem op deze manier natuurlijk niet echt kunt zien, komt hij even in de spotlights.

041

En ook al hangt zijn armpje er losjes bij, en is zijn nekje herhaaldelijk aan elkaar genaaid ik kon hem niet laten liggen op die markt. Het was dus liefde op het eerste gezicht.

051 046

054 050

En hier blijft hij lekker zitten. Want het is echt een item wat ik niet kwijt wil. En soms denk ik weleens wat voor kind ermee gespeeld heeft, en of hij/zij het soms ooit verloren is. Want een ding is duidelijk. Het Kjeltje heeft al veel meegemaakt.

Een heel fijn weekend.

Liefs Lia

dinsdag 16 november 2010

Was even weg......

 

Maar ik ben er weer.

Gisteren heb ik dus mijn mail adres veranderd. Op aanraden van iemand deed ik het op een manier die eigenlijk niet hoefde. En doordat het een beetje omslachtig was ben ik toen fouten gaan maken. Ik kan het allemaal wel gaan uitleggen maar ik snap zelf amper hoe het is gegaan. Het feit was dat ik mijn account had verwijderd en daardoor dus ook mijn blog.

Alles weg, het klinkt misschien stom maar ik kon wel janken. Ik moest denken aan de post dat ik vertelde dat wij het huis gekocht hadden, en al die lieve reacties die ik daar op kreeg. Alles, alles weg ( ik lijk de moeder van Jan Smit wel).

Maar goed zoonlief heeft vragen gesteld op het helpforum en daar was een aardige meneer (Kobus heel heel erg bedankt) die ons een link stuurde waar we terecht konden. En vanavond had ik nog een aantal vragen beantwoord en daarop moest ik weer 24 uur wachten. Maar na 1 uur had ik al antwoord, en mijn zoon heeft het meteen even helemaal voor zijn moeder opgelost.

Dus ik ben er weer, en die link zit heel veilig in een mapje. Want je weet maar nooit wie ik er blij mee kan maken.

Was vandaag nog even anoniem in blogland maar dit is toch veel beter hoor.

011 (2)

Miss Kitty was even in slaapstand net als het blog.

Liefs Lia

zondag 14 november 2010

Weer even iets anders.

 

Soms ben je het huis aan het veranderen en een andere keer je blog. Ik heb nu even wat andere foto's op de banner geplaatst en de kleur een beetje aangepast. Soms heb je het zo gedaan, maar een andere keer doe je iets verkeerd en dan gaat het langer duren voordat je er achter bent wat je nu hebt gedaan.

Moet ook nog even uitzoeken wat ik moet doen als ik een ander e-mail adres krijg, als iemand het weet zou ik het graag horen.

Sommige foto's van de banner kennen jullie al, maar deze nog niet.

024

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Deze gordijntrekkers heb ik gekocht bij Deja Vu, toen ik daar de spiegel voor in de gang kocht. Ik houd van die oude gebruiksvoorwerpen. Je kunt je alleen niet voorstellen dat dit aan een gordijn hing, want ze zijn loodzwaar. Maar ze liggen gewoon ergens mooi te zijn, en dat kan op diverse plaatsen.

008 - kopie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De oude paspop met wespentaille heb ik ook alweer enige tijd in mijn bezit. En de nieuwe volgers hebben hem misschien nog niet gezien, want als je alweer richting de twee jaar gaat hier in blogland moet je wel heel veel terug lezen. Dus daarom even in de herhaling. En mijn pop heeft een oude ketting van mijn overleden moeder om, het zogenaamde zeeuwse knopje.

En vandaag was er weer zo'n dag van nog wat kleine klusjes doen. Zoals het muurtje sauzen waar die lijstje hingen en de radiatoren schilderen. Toen we na de verbouwing de nieuwe radiatoren ophingen vond manlief het zonde om ze te schilderen, maar..... dan moet hij het natuurlijk niet bij onze zoon wel doen en dan zeggen dat het mooier is. Dus je begrijpt het al wel..... hier dus ook. Tja, dat heb ik dan wel weer betaald door een heerlijke appel noten taart te bakken.

2009 (27)043

Ze lijken zelfs nu nog een beetje lichter maar het is dezelfde kleur als de muur. En heb zelfs nog even naar de intocht van de sint gekeken, spannend hoor zo'n baby piet..)) Ik keek heel even of ik soms iets bekends zag en ja, ik zag nog net het huis met het ronde raam.

Zo, nu kan het wel weer en wens jullie een fijne zondag, en hoop dat er geen dames met de voeten in het water zitten daar in het zuiden des lands.

Liefs Lia

woensdag 3 november 2010

Tja, en dan 30 jaar later.....

 

Weten jullie nog dat ik vertelde dat ons huis nu klaar was. Met ons huis bedoelde ik natuurlijk het huis dat wij huren. Want ook in de Ariadne bij de brocante blogs stond geschreven dat onze huurwoning verre van standaard was. En precies 30 jaar geleden kregen wij de sleutel van deze woning.

DSC02606

Wij hadden al heel vroeg verkering en dan op een gegeven moment ben je het overal zat en wil je een eigen stekkie. Een huis kopen ging om bepaalde redenen niet. Balen... maar we hebben getracht om ons huurhuisje gezellig te maken. En eigenlijk is dat vanaf de eerste dag gelukt. En ja dan komen er kinderen en heb ik er bewust voor gekozen om te stoppen met werken en denk je niet eens meer aan het kopen van een woning. Tot opeens je huis vol zit met grote knapen en je beseft  dat je huis eigenlijk wel klein is. En ook zoiets van "Als we toen ......" maar achteraf praten is altijd makkelijk. Wij hebben ons huis verbouwd (met toestemming en vergunning uiteraard) tot wat het nu is. En omdat we zelf heel erg handig zijn en alles ook zelf kunnen  bleef het heel betaalbaar. Soms zegt iemand weleens dat we gek zijn omdat we de woningbouwvereniging spekken. Maar wij wonen hier nu al bijna 30 jaar en ik woon graag leuk en gezellig. Dus we zijn heel tevreden met wat we hebben.

EN NU........

Hebben we enige tijd geleden bericht ontvangen van de woningbouwvereniging dat we "onze woning" kunnen kopen. Tja, de radertjes gaan draaien want we hebben zoveel gedaan en hoe gaat dat daarmee??? Nou ja, om een lang verhaal kort te maken, we kunnen onze woning dus kopen zoals het in originele staat was en hebben dus niet helemaal voor niets geklust. Wij hebben het huis van binnen helemaal mooi en op een goede manier uitgebreid en de woningbouwvereniging heeft pas de buitenkant helemaal opgeknapt. Van nieuwe pannen, dakgoten, voegen, houtrot en schilderwerk, dus het is echt een huis dat af is. En we hebben natuurlijk ons werk gedaan om inlichtingen te verzamelen en het een en ander uit te zoeken, en gaan ervoor.

Het was een kans die we niet konden laten lopen, het voelt alsof we de loterij gewonnen hebben. Het mooie was ook toen er een taxateur binnenkwam (voor de financiering) en zei, dat het een spannend object was. Iets wat je aan de buitenkant totaal niet verwacht. Jullie hebben het mooi klaar laten maken zei hij. Tja, dat maakt je dag toch goed.........

En vanaf 1 December zijn wij eigenaar van (ons) huis.

Liefs Lia