woensdag 31 augustus 2011

Speelkwartier…..


Hallo, mijn baasje heeft niet zoveel tijd om bij jullie langs te komen hoor, want jullie weten toch dat IK er nu ook ben hé. En ik wil natuurlijk héél veel aandacht, en wil graag spelen. En omdat oma Kitty niet met mij wil spelen, ga ik lekker naar mijn vrouwtjesbaas toe om te spelen. Of naar die jongensbaas, want die vind mij ook heel lief en leuk. Maar ja, die moet weer naar school of werken.
En als er niemand wil ga ik zelf wel wat verzinnen, bijvoorbeeld met de schoenen van mijn baasje. Daar zitten van die lange slierten aan, gaaf joh…..

2. Joep 27 Aug (35)  2. Joep 27 Aug (27)
2. Joep 27 Aug (31)
Maak ze niet kapot hoor!!!!
Maar ik heb ook heel veel speelgoed. Sommige mensen die komen kijken brengen wat voor mij mee. Dus voorlopig heb ik genoeg te doen. Maar heb toch wel een favorietje, deze kruk en mijn speeltje aan een stok.

128
142
141
Zo, nu ga ik weer rusten en kan het vrouwtje weer even met jullie spelen…

044
poezelige groetjes…..

zondag 28 augustus 2011

Eindelijk…….


Hij is er, onze Joepie de poepie…..

024
Zaterdagmorgen zijn we met een leeg reismandje in de auto gestapt. Met een heel apart gevoel. Ik ben helemaal weg van dat kleine blauwe propje. En wil zo graag dat hij zich straks thuis voelt bij ons en onze Miss…. en daar zat ik wel over in hoor. Want hoe lief ze ook is voor ons, ze is er een met gebruiksaanwijzing en een andere kat is toch een indringer. Maar ik doe alles om het in goede banen te leiden (voor zover dat mogelijk is).
Daar aangekomen, kijk ik meteen of ik hem nog kan herkennen. En ja hoor, ik weet feilloos welke het is. Wat trouwens wel leuk is….. de dierenarts vond hem de leukste en het mooiste koppie hebben van het hele nest.
Maar goed, na de zaken afgehandeld te hebben moest er natuurlijk afscheid genomen worden van zijn moeder en broertjes en zusjes. En toen ging hij in zijn reismandje en met een heel leuk kittenpakket de auto in. Hij kreeg zelfs nog twee kadootjes mee. We hebben hem in de auto maar even gewoon met rust gelaten, want ook voor hem was het wennen. Voor het eerst alleen in een mandje en dan ook nog in een auto. Maar de angst en het beven begon toen we thuis kwamen, voor mij dan hé, want Joep was gewend aan een moeder, 7 tantes wat broertjes zusjes neefjes nichtjes, 2 honden en 7 kinderen, dus die schrikt niet zomaar.  Maar hoe zou onze Miss erop reageren. De laatste tijd las ik op een blog ook wel dat het helemaal mis kan gaan. Bij thuiskomst hebben we de reismand eerst even gesloten in de kamer gezet, en daar kwam Kitty aan geslopen. Ruiken en kijken, en wij hebben haar eerst verwelkomd en voorgesteld aan Joep, ja…. ik praat net tegen haar of ze het snapt hoor. Mijn man lacht zich soms rot.  Daarna heb ik Joep meteen in de kattenbak gezet, zo wist hij meteen waar hij moest zijn voor zijn behoefte. Hij kwam er weer uit en heeft de kamer en keuken verkend. Kitty zat intussen naast de stoel te kijken naar dat vreemde ding op pootjes.
En héél langzaam kwam ze pootje voor pootje dichterbij. Om vervolgens weer weg te kruipen. Een paar keer toen ze dicht bij elkaar in de buurt kwamen blaasde ze even naar elkaar, maar daar bleef het bij. Kitty was duidelijk even de weg kwijt. En later toen Joep in zijn mandje lag te slapen,  ging ze….. heel langzaam en zachtjes in het mandje kijken. Net zoals wij in een wieg kijken naar een baby. Vooral niet storen, want wat als dat ding weer wakker word.

065
En dat word hij…….

161
Er moet gespeeld worden…..

162
Hij is héél nieuwsgierig en wil weten wat je doet……

183
En na gedane arbeid moet er ook weer gerust worden.

195
Hij is heel ondernemend en gaat alles ontdekken, en dat vind onze Miss maar niets. Ze gaat hem duidelijk uit de weg, maar ze komt wel steeds iets dichterbij. Maar gelukkig geen vechtpartijen, pfff……. En ze hebben gewoon de eerste nacht samen doorgebracht.

019
En onze Miss Kitty blijft gelukkig gewoon naar ons toekomen, en doet gewoon haar ding. Maar wat belangrijk is, altijd de oudste poes eerst begroeten en als eerste eten of een snoepje geven, zodat zij zich niet verstoten voelt.
Fijne week…….

donderdag 25 augustus 2011

Veranderingen……..


Gisteren bladerde ik weer eens door de WLS (sorry!!) , en toen bedacht ik me opeens dat er nog meer veranderd is dan de lamp boven de tafel. Als je n.l achterom komt lopen dan valt het meteen op, want manlief heeft de achterkant van “ons huis” geschilderd. De aanbouw moesten we natuurlijk altijd al zelf doen, maar nu het “ons huis” is mogen we het helemaal doen. En dat is nog best moeilijk. Want je hebt een rijtjeshuis waarvan het een van de middelste is. Die zijn door de woningbouw altijd in een en dezelfde kleur geschilderd. Allemaal dezelfde voordeur in hetzelfde mooie rood……*kuch*. Je snapt vast dat wij het rood gaan verwijderen. Maar dan…. als je iets totaal anders doet word een rijtje soms zo rommelig. Je ziet weleens van die rijtjes met blauw/groen en rood, en ik vind dat niet mooi. Maar om nu een kleur te gebruiken die ik ook niet mooi vind… Dus in de vakantie hebben wij ons daar eens over gebogen. Letterlijk gebogen, want als de zon erop staat komt een kleur weer anders over dan met gewoon daglicht. Uiteindelijk zijn we er uit, komt natuurlijk altijd goed….. We wilden iets van grijs, hoe kan het ook anders. Maar grijs is niet gewoon zomaar die ene grijze kleur. Er zijn zoveel tinten, en dan zoeken tot je de kleur hebt die niet alleen bij jou past, maar het moet ook matchen met de steen van het huis, en het moet de look hebben van wat je achter het glas ziet. Daarmee bedoel ik de meubels die je van buitenaf ziet. Ja, we smeren er dus niet zomaar wat op. En het is gelukt, een mooie warme grijs met een bruine ondertoon.  De hele aanbouw is in die kleur geschilderd en boven zijn de openslaande ramen ook in die kleur. De kozijnen hebben we lichter gelaten, zodat het niet zo storend is met de rest van het rijtje.

012
Het grijs past zelfs voortreffelijk bij de dakpannen, en mijn tuinset. En je kunt nog net zien (klein donker randje onder het kozijn) dat wij de grindplaat ook donker hebben gemaakt. We wilden hem eerst vervangen maar omdat de nieuwe aanbouw ertegenaan zit en wij hem eigenlijk helemaal niet zien, hebben we ervoor gekozen om hem donker te sauzen.

017
Heerlijk als alles bij elkaar past qua kleur en sfeer.

020
Rechts zie je nog een geelachtige grindplaat en het rode raam van onze buurvrouw. Toen ik deze foto nam was ik me er niet van bewust hoe snel haar leven voorbij zou zijn. Want wij hebben afgelopen week afscheid van haar moeten nemen. En nu na 30 jaar krijgen we dus andere buren. En dat zal niet alleen wennen zijn maar ook afwachtend wie het worden.

016
De voorkant van het huis zal in het voorjaar gedaan worden, (denk ik, je weet maar nooit) want we gaan daar meteen die akelige grindplaat vervangen voor wat anders en we willen ook heel graag een andere voordeur. Maar ik vind nergens wat ik zoek, en zo verschrikkelijk duur die dingen, dus stelde ik manlief voor om hem gewoon zelf te maken. Dus………..daar gaan we ons in het najaar eens over buigen. En kan je zeggen we zijn al aardig op weg.
Voor jullie een fijn weekend, voor mij ook een spannend weekend, want we gaan Joep Halen….
tot later……

p.s @Erika, ik kan je niet benaderen, maar om antwoord te geven op je vraag mail me maar even. Mail adres staat in mijn profiel.

woensdag 17 augustus 2011

Ieder seizoen heeft z’n stijl…..


De laatste dagen kunnen we weer genieten van af en toe een heerlijk zonnetje, en ik probeer dat ook echt te doen. Nog heerlijk ‘s avonds buiten koffie drinken en met de kachel aan is het ook goed om nog wat drinken. Maar we kunnen ook merken dat we weer verder in de tijd komen. Ik zie ‘s morgens alweer spinnenwebben en ik merk ook dat de bladeren een beetje aan het verkleuren zijn. Maar ieder seizoen heeft zijn stijl. Want ook in de herfst geniet ik van een wandeling door het mooie landschap, en de prachtige bessentakken binnen op een stoere vaas, en wat denk je van het kaarslicht dat nu toch eerder opvalt in huis. Want ja, ook de dagen worden steeds korter. Maar wat voor weer het ook is, genietmomenten zijn er volop.

Seizoen_en_Stijl_029
Zo heb ik ook een genietmoment als ik bij Jose in haar schitterende winkel stap. De winkel “SEZOEN & STIJL” in OCHTEN waar ik die prachtige takken en niet alledaagse boeketten koop. Haar winkel bestaat niet alleen uit het bloemengedeelte maar sinds kort ook een afdeling met HOFZZ. En de winkel ziet er prachtig uit.

(foto’s zijn deze keer van Jeroen van Oers Art Effect.)
Seizoen_en_Stijl_025
Seizoen_en_Stijl_023
Seizoen_en_Stijl_024
Seizoen_en_Stijl_021
Seizoen_en_Stijl_020
Seizoen_en_Stijl_028
Seizoen_en_Stijl_027
Seizoen_en_Stijl_026
Helemaal mijn stijl….
Daar komt dus ook de rozenbotteltak (kreeg ik zelfs kado, bedankt Jose) en het mannenhoofd uit mijn vorige post vandaan.
Als je in deze buurt bent, is het echt een bezoekje waard. Ze staat ook vermeld in een klein boekje “Landelijke Leefstijl Gids” Gelderland.
075   074                                            
Voor meer info kijk dan maar eens hier
Fijne week verder en geniet van iedere zonnestraal.

zaterdag 13 augustus 2011

Stoere lamp……


Zoals ik al vertelde heeft manlief het plafond in de vakantie gestuukt en hangt er een nieuwe lamp. En ik heb nog geen moment spijt gehad dat ik die oude heb verwijderd. Nu hangt er een stoere spot. Ik was al een poosje weg van die lamp, alleen van dat merk (modular) waar ik hem van gezien had, zo duur. En ik ben nu eenmaal niet zo van dat doen we even. Maar we hebben er dan nu toch een gevonden (bij Rietveld) die qua prijs wel heel leuk is, maar ik moet ook wel echt toegeven dat het echt waar naar zijn geld is. Manlief heeft tussen de boutjes bepaalde ringen (ben de naam kwijt hoor)  moeten doen, omdat hij gewoon niet bleef hangen zoals ik wilde. En hij hangt, maar je moet er ook niet meer aankomen. Wie weet kom ik die andere ooit nog eens tegen op MP, je weet maar nooit.

090
(Even de gordijnen dicht, want het blijft moeilijk foto’s maken zo)

055
Van opzij gaat het beter, maar dan vind ik de eethoek er altijd zo anders uitzien. Voordat iemand zegt, “Je hebt de lamp niet in het midden hangen” Klopt! En dat heb ik bewust gedaan, omdat ik het anders zo standaard vind. En je kunt de spots toch alle kanten (als deze lamp het houd) opdraaien.
Op de tafel staat inmiddels weer een andere tak in de pot. Deze keer de rozenbottel van Rosa Corallo. Die straks weer naar mooi rood gaat veranderen. Zoals je hiernaast kunt zien in de rechterkolom.

139
Deze foto geeft ook heel mooi weer wat ik mooi vind en waar ik me goed bij voel. De zachtheid van het velours bankje, het stoere en robuuste van het hout en steen, en het natuurlijke van de takken. En natuurlijk de kleuren van alles.

130
Ik ben er weer héél tevreden mee.

051  054
037  052
Fijn weekend………

donderdag 11 augustus 2011

En nu…….


Voordat ik verder ga, wil ik allereerst iedereen bedanken die mij op wat voor manier dan ook heeft laten weten wat ze van de reportage in de WLS vonden. Zoveel reacties hier, per mail, of sms, telefonisch, persoonlijk  en zelfs met een kaart ik was en ben er nog steeds helemaal stil van……

bloemen tot 2011 (76)
Eigenlijk vind ik het best eng, om nu weer een post te maken. Want heel veel mensen weten nu van mijn blog af, en anoniem is het allang niet meer. Ik heb mijn blog al zo’n 2,5 jr en het was gewoon een soort uitlaatklep voor mij. Maar ik werd ontdekt zeg maar doordat ik een persoon in vertrouwen nam en die het doorvertelde (waarschijnlijk omdat ze het leuk vond) en ik daar later mee geconfronteerd werd door mensen uit mijn dorp. Nu moet je weten dat als je in een dorp woont, iedereen je wel kent en soms een oordeel over je heeft. Maar die ene vertelt het aan een ander, en die ander weer verder en opeens werd ik er steeds vaker op aangesproken. Gelukkig wel om te vermelden dat ze het zo leuk vonden. Manlief wil nu ook steeds zeggen wat ik doe, maar dan zeg ik snel “Oh, dat is niets joh….” Ik wil namelijk nooit zo in de picture staan, vind het ook heel moeilijk om complimenten te accepteren. Maar ja, je went eraan dat sommige mensen van je bestaan afweten. Nu gingen en gaan mijn posten gelukkig nooit over mijn familie en vrienden, en ik heb het ook nooit over mijn persoonlijke leven. Uitzondering dat ik af en toe even mag klagen bij jullie als ik me niet zo lekker voel. En dat gaat zo een poosje door totdat ik contact krijg met de hoofdredactrice van de WLS met de vraag of ze een reportage mogen maken naar aanleiding van mijn blog. Ja, dan is het ook heel moeilijk om te zeggen dat ik dat wel heel leuk vind maar dat ze dan niet je blog mogen vermelden. En ik heb er best wakker van gelegen, want hoe zien mensen dit nu. In de reportage heb ik wel bewust verborgen gehouden waar ik woon, want hé ze hoeven natuurlijk ook niet alles te weten. Natuurlijk zijn sommige van jullie op de hoogte. Tja soms is het er niet makkelijker op geworden. Wel leuk zijn al die reacties die ik krijg, en dat doet je ook wel wat. En soms zit er een reactie tussen waar je niets mee kunt, en daar leer je ook weer mee omgaan. En al doende leer ik te accepteren dat ik best wel een compliment waard ben.

bloemen tot 2011 (77)
Intussen is de vakantie voorbij, en is ons normale leventje weer begonnen. Er staat nog wat op onze to do list. Maar dat komen jullie tzt vanzelf te zien.

BEDANKT…..                                                               Liefs Lia

p.s Ik heb geprobeerd om iedereen die mij een vraag stelde te beantwoorden, maar het kan zijn dat er een door heen geglipt is, het waren er ook zo veel. Wil je toch een antwoord mail me dan gewoon nog maar een keer.

donderdag 4 augustus 2011

Reportage…….

Wonen Landelijke Stijl.

Dinsdagavond riep manlief dat er een leuke mail voor mij binnen was gekomen. Ok….  ik kreeg een mail van een niet bekende dame om me te feliciteren met de reportage in de Wonen Landelijke Stijl. Zo gaaffff
Tja, ik heb er nog geen moment bij stil gestaan dat degene die lid zijn hem natuurlijk eerder krijgen. Waarom ben ik geen lid….koop hem toch altijd, en dan is het lang wachten tot 4 Augustus……
Maar vandaag is de dag dat de nieuwe WLS in de winkel komt te liggen. Ik had er helemaal niets meer van gehoord en was dus heel erg benieuwd of ik wel in die 4e Editie zou staan. Ik loop met een apart gevoel door de supermarkt naar de boekafdeling en ze zijn nog niet binnen. Dus even in de auto om in een dorp verder de Bruna binnen te lopen en ja, hoor….Thuis gekomen de spanning stijgt……………pffffff.
Ja, ik ben dik tevreden….

001
002
003
004
005
006