zondag 30 juni 2013

Overkapping…..

 

 

2011 (15)

Ik zal eerst even laten zien hoe het was achter in de tuin, er stonden twee lekker zittende stoelen met een zuil ertussen waarop een zwarte pot met takken stond. Achter de houten wand zit nog een ruimte over de breedte van de tuin en 1,30 diep, waar momenteel niets meer mee gedaan werd. Je kunt het zo laten en dan vol zetten met allerlei troep, want dat gebeurt er met ruimtes waar je niet echt iets mee doet, die prop je automatisch vol met spullen. Om ze later alsnog af te voeren naar de stort. Dus nee, dat is geen goed plan. En we hebben het er ooit al eens over gehad en dus waren onze blikken naar die wand voldoende om elkaar te begrijpen.

Het is namelijk ook zo dat de stoel die je op de foto ziet, vlak voor de deur naar het toegangspad staat, en nog weleens opzij geschoven moet worden als we met de fiets of als Jan met z’n brommer weg wil. Ook is onze tuin hoger dan dat pad, dus de stoep hebben we schuin naar dat pad toe laten lopen en dat geeft nog weleens problemen omdat het dan niet recht staat.

 

stukje erbij (3)

Geen bijzondere foto, maar hier kun je wel heel goed zien hoe het was. En hoe schuin de stoep liep, als je die andere schuur in wilde moest je ook zo’n 20 cm naar beneden stappen. En dus moest Jan de brommer omhoog tillen als hij eruit moest.

En dit is dan het resultaat….

 

080

Het dak is geschilderd, de achterste muur is betimmerd met platen en in de kalkverf “Lino van Carte Colori” gezet, de rabatdelen die rechts op de andere schuur zitten hebben we door laten lopen tot de achterste muur. En de klinkers zijn vervangen door houten “douglas” planken.

 

094 

Die houten vloer was nog een hele klus, want we hebben de grond eerst afgegraven totdat hij gelijk was met het pad. Er moesten dus niet alleen klinkers uit maar ook heel wat kruiwagens zand en grond die afgevoerd moesten worden. Dit gedeelte is dus nu ook veel lager dan de rest van de tuin,  Dat hebben we opgelost door een soort van af/opstap te maken. De stoep is nog niet helemaal goed, want die loopt nog steeds af, maar dat is voor later zorg. Misschien maar eens kijken of we dat ooit een keer vakkundig laten doen.

Het hout was in het begin erg nat en rood toen het net gelegd was. Maar nu is het droog en ontstaan er dus naden tussen de planken, wat het weer veel mooier maakt. De planken zijn in het begin ook overgoten met een aantal flessen ammonia, wat het hout meteen een andere kleur gaf. En we zien het hout nu ook steeds meer verkleuren.

 

 079 

095

Zoals je ziet is er ook een andere deur in deze schuur gekomen. De betonnen bak moest ook opgebeurd worden, en je snapt al dat ging niet vanzelf. Doordat hij kapot gevroren is begon hij ook nog eens af te brokkelen, maar hij staat nu op wat balkjes zodat er lucht bij de houten vloer kan. En ook die zwarte schutting hebben we na de deur door laten lopen tot de achterste wand.

 

116

En toen we dit tafeltje zagen dachten we eigenlijk wel dat het leuk zou zijn om eens met een totaal andere kleur te werken.

 

109

En als we dan in die stoelen zitten kijken we zo naar ons huis. Doordat daar ook die twee beuken staan is het net of we geen buren hebben, en omdat we daar zo enorm beschut zitten hebben wij ondanks het slechte voorjaar daar toch al heel wat keren kunnen zitten.

Verder wil ik jullie bedanken voor de lieve reacties en felicitaties, en met de moeder gaat het goed.

Het zal van lieverlee ook wat rustiger gaan worden in blogland, want al zou je het niet zeggen, de zomervakantie is aangebroken. Daarom wil ik iedereen die nu vakantie heeft een hele fijne zomervakantie wensen. Wij moeten nog 4 wk werken, dus we hebben nog even.

donderdag 27 juni 2013

Het leven is een pad…

 

…met steeds een afslag naar een nieuw pad.

 

Bibury (12)

Dit is mijn pad “in een notendop hoor!!” Ik werd geboren, en was dus de baby van een moeder, om vervolgens op te groeien in een liefdevol gezin tot een peuter, een kleuter, een kind dat 3 zussen heeft, waar later weer zwagers bijkwamen die me verwende omdat ik toch het kleine zusje was, ik was een meisje dat naar school ging, met vriendinnetjes ging spelen, dat uiteindelijk weer naar een andere school ging en waar je weer andere meiden en jongens ontmoete. In mijn geval betekende dat km’s lang fietsen, opeens werden jongens interessant, uitjes met school  zonder ouders, ik ging naar discotheken, en ging van muziek houden (die door mijn vader niet altijd leuk gevonden werd, en die dus de stop omdraaide als de muziek te hard aan stond), mijn kleding werd anders en ik rookte mijn eerste sigaret (waar ik nu al 30 jr vanaf ben), nam een baantje op Zaterdag zodat ik leuke dingen kon kopen, en toen ik 16 werd mocht ik dan eindelijk ook op een brommer rijden, ik had ook mijn examen op school, en kreeg mijn eerste baan, intussen kondigen de vriendjes zich aan en ik nam er een mee naar huis, en die ene werd een blijver, ik nam rijles en slaagde voor mijn rijbewijs, en mocht af en toe de auto van mijn zus lenen, ik ging trouwen en verliet dus het ouderlijke nest, en ging ergens anders wonen, met ander werk, ontmoette nieuwe mensen en toen……

Toen kreeg ik zelf een baby, en werd dus moeder, daarna mocht ik dat geluk nog twee keer meemaken, en ik ging opeens meemaken wat ik zelf eigenlijk ook allemaal gedaan had, school, voortgezet onderwijs, studeren, uitgaan, meisjes, muziek (waarbij ik soms aan mijn vader moest denken) kleding, gelukkig geen sigaretten, scooters, auto’s, bijbaantjes, en uiteindelijk werk. Intussen bleef ik mezelf ook nog steeds ontwikkelen, kreeg hobby’s zoals fotografie, internet, bloggen, ik had vrienden, verloor vrienden, maar kreeg er ook weer nieuwe bij, helaas heb ik ook mijn ouders verloren, en werd wees, mijn kinderen kregen vriendinnen, ze mochten mee naar huis en ze gingen weer, en sommige bleven en werden mijn schoondochter, en toen vlogen twee van de drie uit, ik kreeg weer meer vrije tijd, en geniet van het feit dat mijn kinderen het goed hebben, één kind gaat trouwen, en mijn leven gaat intussen gewoon verder, en dan…..

Dan komt je kind vertellen dat hij vader word, en ik dus OMA, ik ga dus weer een nieuw pad op, een pad waar ik erg naar uit kijk, ik hou nu al van die kleine spruit, en weet dat ik hem/haar mijn onvoorwaardelijke liefde ga geven, en hoop dat ik nog heel veel van hem/haar mag genieten en een groot deel van zijn/haar leven mee mag maken op zijn/haar pad.

 

Het is pas Donderdag, maar wens jullie alvast een fijn weekend.

vrijdag 21 juni 2013

Bouwwerk…..

 

Toen wij met de overkapping bezig waren, is alles wat we niet meer nodig hadden verzameld achter dat schuurtje wat bij de tuin is getrokken. En vorige week hebben we dat allemaal opgeruimd en naar de stort afgevoerd. Meteen maar even goed kijken wat er verder nog meer weg kan. Toen zagen we het….. Op de muur zitten wat beugels waar Jan wat hout en latjes bewaard. En daar bovenop lag het.

 

010

We hadden daar weleens een merel bezig gezien als we naar de kliko’s liepen, maar nooit meer aan gedacht.

 

009

Als echte bouwvakkers hebben ze eerst een fundering van modder gemaakt, waarop ze een nestje gebouwd hebben van stro, takjes en wat mos. Vandaar dat het mos opeens uit mijn pot was.

 

015

Ik had nog een oud potje met een vogeltje erin, en die heb ik nu in het nestje gelegd en het nestje staat op de rand van de betonnen bak.

 

016

Zonde om weg te gooien toch! En Joep blijft er ook keurig vanaf, benieuwd wat er straks gebeurt als Yoris erbij is. Maar dat zien we dan wel weer, voorlopig mag het bouwwerk blijven liggen.

 

Fijn weekend

dinsdag 18 juni 2013

Preview……

 

 

De weken vliegen voorbij, en we gaan ook al richting de zomer. En met de temperatuur die ze ons vandaag en morgen beloven word het dus ook echt zomers warm. We wachten maar af, wat er van waar is.

En doordat er van alles en nog wat gebeuren moest hier en omdat Jan het huis van onze zoon aan het schilderen is, is het afdak nog niet helemaal klaar. Maar ik heb tegenwoordig heel veel geduld hoor…

Ik zal jullie alvast een kleine preview geven. De muur glimt nog omdat het net geverfd is, maar word mooi mat net als het huis. Weet niet wanneer de rest gedaan word, want na een hele dag in de zon werken zal hij er ‘s avonds ook niet echt zin meer in hebben.

 

tafeltje 004

tafeltje 013

Jullie zien wel dat het nog niet af is, maar word vervolgd!!

Voor nu wens ik jullie een paar hele fijne zomerse dagen.

maandag 10 juni 2013

De zon en z’n warmte….

 

 

We zijn al aardig opgeschoten met de verandering van de overkapping in de tuin, het is een aardige klus. En het moet natuurlijk tussen de bedrijven door gedaan worden, want het meeste is toch echt mannenwerk. En af en toe is het ook lekker om eens even niets te doen. We moeten nog even de laatste puntjes op de i zetten, dus word vervolgd.

 

012

Het weer is een veel besproken iets de laatste tijd, en gelukkig laat de zon zich de laatste tijd iets vaker zien en z’n warmte voelen, en daar moeten we dan maar optimaal van genieten want het kan maar zo weer anders zijn. De zon en z’n warmte laten de knoppen van de clematis ook eindelijk open gaan.

 

004

 

026

Ook deze mooie bloemen die ik op mijn verjaardag heb gekregen genieten van het zonnetje. Het is een grote pot waar diverse witte bloemen door elkaar gezaaid zijn. En ze staan nu op de grote zuil waar ik er dus van alle kanten op kan kijken.

 

018

020

De dag begint hier vandaag een beetje triest, het is fris en heel voorzichtig komt er een zonnestraal tussen de bewolking door. Nou ja, wel weer goed om even wat in huis te doen. Dus ieder nadeel heeft weer een voordeel.

zaterdag 1 juni 2013

Kraamvisite….

 

 

005

Hallo blogdames, ik zal me even voorstellen. Ik ben Yoris, en net als Joep ben ik een britse korthaar

Vandaag heb ik kennis gemaakt met mijn baasjes. En ik schijn hier straks nog weleens vaker te verschijnen. Misschien ook wel samen met mijn grote broer Joep. Dat gaat vast goed komen, want hij lijkt precies op mijn moeder, en hoop dat hij mij ook leuk gaat vinden.

Hier boven word ik vastgehouden door de herenbaas terwijl ik even poseer voor de vrouwtjesbaas, (kan ik vast oefenen zei ze). Ik lijk hier wel een grote vent, maar….

 

015

Zoals je ziet ben ik in een vrouwenhand opeens een stuk kleiner.

 

026 028

Ik blijf dus toch nog maar een week of acht hier bij mijn broertje en mijn moeder liggen. Kan ik nog wat groeien….. En ze mogen mij altijd opzoeken, dat is toch ook leuk!

 

Tot later…..