zaterdag 21 maart 2015

Van groot naar klein….

 

 

Vorig jaar zag ik een groot oud dienblad met een prachtige verweerde look, en na even te denken wat ik ermee zou kunnen doen kocht ik het toch maar. Ik gebruikte hem in eerste instantie met de kerst door hem op tafel te zetten vol met waxinelichtjes. Na de kerst heb ik al snel allerlei spullen, waaronder dit blad opgeruimd omdat het voor mij dan wel weer genoeg was. En door allerlei drukte werd het blad ook even vergeten.

Totdat ik het een tijdje terug weer zag staan naast de vriezer. Meteen maar mee naar boven genomen om eens te kijken wat ik ermee kon doen. Leeg is wel heel erg kaal, maar vol moest het ook niet worden. Tja, ik had nog ergens die pot met het bewuste touwtje… dus weer in de kelder op zoek, en ja ook mee naar boven, net als nog een potje en schaaltje.

 

030

In de pot heb ik een bos bloesemtakken gezet om het voorjaarsgevoel naar binnen te halen. En op deze manier is het naar mijn smaak weer een mooi geheel geworden.

En ik word gewoon blij van dat frisse groen.

 

039

 

034

 

Inmiddels staat alles weer totaal anders, omdat er een nieuw plafond gelegd word in de keuken/kamer. Waar eens de achter pui zat, zit nu een groot stuk plastic wat al het stof tegen hield van het slopen, en nog steeds zit voor als volgende week de stukadoor komt. Zo staat de eethoek weer op de plaats waar die jaren geleden ook stond en doordat we nu wel een stoel meer hebben en de stoelen aan de eethoek wat groter zijn, staat het dus nog voller dan toen.

Wat ben je toch snel gewend aan iets, want zo hebben we echt jaren en jaren gewoond met zelfs de kinderen nog klein. En nu denk je “wat klein”, en hoe heb ik dat toen toch gedaan.

Maar het ging allemaal goed, en dat kwam omdat we het gewoon leuk hadden met elkaar, en je je toch aanpast aan wat je hebt. En wat op die eerste dag klein was, lijkt het nu doordat alles gewoon leuk neergezet is opeens  “gezellig”….

 

Fijn weekend…

donderdag 12 maart 2015

Favoriet……

 

 

Eerst wil ik jullie bedanken voor de leuke reacties op de kleine rubriek in de WLS. Toen Tinneke Vos mij mailde met de vraag of ik hieraan mee wilde werken, dacht ik leuk… En toen ik precies wist waarop ik antwoord moest geven wilde ik ook wel echt eerlijk zijn.

Favoriete blog, tjee dat was moeilijk…. Want ik ben met mijn zevende blogjaar bezig en heb er vele zien komen en gaan. Degene die ik volg hebben allemaal wel iets wat ik leuk vind. De verhalen, foto’s, interieur of wat dan ook. Maar ik wilde eigenlijk een blog noemen die nog niet zo heel lang bezig is en die ik erg leuk vind qua woonstijl, want het is toch voor een woonmagazine. En dat was eenvoud & simplicity. Ik heb Marian voordat ze met haar blog begon ontmoet bij de stamkamer, en we kwamen aan de praat.

Favoriete winkel is ook wel duidelijk denk ik. Seizoen & Stijl is een beetje thuis voor mij. Maar de Stamkamer uit Lienden is een grote favoriet van mij. Ik kom daar al vanaf dag 1, en het verveelt nooit.

Favoriete webwinkel, tja dat was wat….. Want ik zie best wel leuke dingen voorbij komen op de vele webwinkels, maar ik moet het zien en voelen. En ik zoek altijd naar unieke stukken, die ik al een aantal keer gevonden heb bij Karin van de Tuinkamer.

Bij het favoriete merk keek ik eens in de kamer rond, om te ontdekken dat ik helemaal geen merktype ben. Ik koop iets omdat ik het wil en niet om het merk.

Favoriete restaurant, ook die heb ik niet. Maar de foto liet denk ik al aardig zien waar ik van houd. Gezelligheid en sfeer, maar je moet er zeker ook lekker kunnen eten, en dat kan bij het Veerhuis in Opheusden.

Een interieurbeeld van iets uit huis, en na diverse foto’s genomen te hebben bleek deze foto het mooist te zijn. Hier komen alle dingen die ik vernoem voor op de foto.

 

034 (2)

 

Het aller moeilijkste was dat er een foto van mezelf bij moest. Ik had helemaal geen geschikte foto, want sommige zijn leuk maar te prive. En wilde ik wel op de foto, want ik was al die jaren aardig onbekend gebleven. Maar op een goede dag ben ik met de camera in de aanslag foto’s gaan maken van mezelf. En het moment dat Yoris zeurde om aandacht en ik hem opbeurde schoot de camera door. De zelfontspanner stond op een stuk of zes shots. En zo ontstond deze foto.

Ik krijg vaak de vraag of ik ook nog een keer in de WLS kom. Ik weet het niet, want de vorige keer (wat overigens alweer 3,5 jr geleden is) werd ik benaderd door Tinneke Vos die mijn blog ontdekt had na een melding van iemand. En om mezelf daar nu zomaar voor op te geven, dat weet ik niet hoor.

Bovendien is mijn huis momenteel helemaal niet reportagewaardig.

Zoals ik al weleens vertelde gaan we de douche aanpakken als de jongste het huis zou verlaten. Intussen is dit gebeurd, en dus gaan wij verder.

Wij hebben geen badkamer maar een doucheruimte, want met een kleine meter breed en 1.80 lang kun je het toch geen badkamer noemen.

Hier kijk je vanaf de overloop op de douche, je loopt meteen tegen de wasbak aan, en links is de verhoogde douchebak. Meer is het niet, en het is wit met terracotta, maar ook dat is ooit leuk en mooi geweest. Zoals je ziet is er aan de rechterkant een nis waar een kleine kast op de overloop zat, die is inmiddels al afgebroken. Maar ook zit er een kast op de slaapkamer die grenst aan de douche. En die gaan we beide bij de douche trekken, zodat de wasbak niet meer meteen bij de deur staat.

 

003   002

Zoals jullie weten is de zolder al klaar, zo ook de trap naar de zolder. Verder is er een deur vervangen op de overloop die meteen in de nieuwe kleur in geschilderd, en daardoor ontstaat er een ratjetoe. Die nieuwe kleur is sculptura van Carte Colori, maar bij dat wit/beige op de muur lijkt het heel anders. En lichtval in huis laat een kleur ook steeds weer anders doen overkomen.

 

005  006

Als de doucheruimte klaar is, gaan we de slaapkamer, de overloop, en de trap naar beneden aanpakken. Tussendoor zal ook onze slaapkamer een opfrisbeurt krijgen. En dan gaan we beneden weer verder.

Dus voorlopig is dit huis zeker niet reportagewaardig.

donderdag 5 maart 2015

In the picture……

 

 

Vandaag ben ik toch maar even snel naar de winkel gegaan om de nieuwe WLS te halen. Het is een tijdschrift wat ik iedere keer koop, ook al staat er soms helemaal niets leuks in. Het is een gewoonte geworden.

Maar vandaag was ik toch wel nieuwsgierig omdat er een kleine rubriek in staat over mij en mijn blog. Een aantal weken geleden werd ik benaderd door Tinneke Vos of ik hieraan mee wilde werken. Ik vond het eigenlijk wel leuk om te doen, en wist al heel snel wie mijn favoriet was die ik wilde noemen.  Behalve misschien dat er een foto van mij bij moest zijn, maar ja wie A zegt, moet ook B zeggen… En nu had ik helemaal geen mooie foto van mezelf. Tenminste niet die geschikt waren voor zoiets. Dus ik met een statief in de weer om een leuke foto te maken van mezelf. Uiteindelijk is het een foto geworden waar ik Yoris vasthoud, want ja die heren zijn nu eenmaal altijd nieuwsgierig naar wat je aan het doen bent.

En zo krijgt iedereen die er afgelopen Zaterdag niet bij was op de Bloggersdag toch een beetje mijn gezicht achter het blog te zien.

Benieuwd wie er straks aan de beurt is.

 

256

 

Leuk dat er nog steeds nieuwe volgers bijkomen. Ik waardeer dat heel erg.

Voor nu alvast een heel fijn weekend, en geniet van het mooie weer wat we schijnen te krijgen.

zondag 1 maart 2015

Bloggersdag by Esatto.

 

 

Vele van jullie hadden waarschijnlijk al meegekregen dat er een bloggersdag was georganiseerd door Martine en Patricia, bij Esatto in Rijnsburg. En gisteren was dan de dag dat we de gezichten achter de blog’s zagen. Na de voorstelronde viel bij sommige het kwartje, zo van oh ben jij dat??? Maar ik kende er toch nog aardig wat van gezicht door een foto op facebook. Er waren er ook die ik totaal niet kende, om de rede dat het stille volgers waren. Maar we hadden allemaal dezelfde passie, en dat is bezig zijn met je woning, en om er een heerlijk thuis van te maken.

De dag is omgevlogen, en vind het eigenlijk jammer dat we zo weinig tijd hadden om met iedereen te praten, en ik denk dat we dat allemaal wel hadden. Dus het is zeker voor herhaling vatbaar.

Na bijna anderhalf uur rijden, was ik op de plaats van bestemming en stapte ik de mooie winkel van Carla binnen. Ik had er al veel over gelezen door het blog van Dineke, en vele blogdames die er al geweest waren. Bij binnenkomst waren er al verschillende dames aanwezig, en we stonden allemaal al snel met elkaar te praten. Toen gingen we naar de ruimte waar de workshop was en na de koffie gingen we aan de slag met een theedoos en drie kandelaren. Ik zag al snel de creatieve bea’s onder ons bezig, en onder een kletspraatje met de buurvrouwen heb ik natuurlijk mijn uiterste best gedaan om er iets moois van te maken.

Tussendoor weer even de winkel in voor een kop koffie met iets lekkers, en weer werd het praten voortgezet, en wederom te kort om iedereen te spreken. Ik moest mezelf er zelfs toe brengen om de winkel eens te gaan bekijken, want ik had nog steeds niets gezien. Maar het zag er schitterend uit, en het is allemaal sfeervol ingericht.

Na een tweede ronde workshop zijn we naar het naastgelegen restaurant gegaan voor de high-tea. En nadat we een plekje gezocht hadden, hebben we van al dat lekkers mogen proeven. En ik kan zeggen dat het verrukkelijk was. Even gezellig met carla zitten praten, en je ziet zelden iemand die met zoveel passie haar werk verricht, petje af…..

En voor je het dan in de gaten heb is het alweer tijd om te gaan. En begon ik dus weer aan de thuisrit, waarbij mijn navigatie me anders liet rijden dan dat ik gekomen was. Niet erg, want ik wist dat de A12 me uiteindelijk langs de chinees liet rijden, waar ik dus meteen maar een maaltijd haalde. Het was dus een zeer geslaagde dag.

 

006

Hier staat mijn theedoos nog even op tafel, maar intussen heb ik hem gevuld met mijn make-up spullen. En de kandelaren hebben nog even geen plaats, maar dat komt nog wel.

 

015

 

Tussendoor werd ons blogdames nog iets aangeboden van klik.. Pure en Original. We mochten een kleur kalkverf uitkiezen die we dan gaan proberen. Nou, dat wil ik wel…. En in mijn goodiebag zat ook nog een potje marrakech.

Zoals je hierboven ziet heeft Jan ondertussen al een staal gemaakt van de gekozen kleur, en al is het nog niet droog, zo te zien heb ik een goede kleur gekozen. De staal staat intussen droog op de plaats van bestemming, en ik kan bijna niet wachten.. Dus dit krijgt ooit nog een vervolg.

 

Martine en Patricia bedankt voor het organiseren en Carla natuurlijk bedankt voor je gastvrijheid. Maar ook het team van Esatto en Restaurant aan de Vliet bedankt voor het verzorgen van de dag